Indeks:Mikołaja Kopernika Toruńczyka O obrotach ciał niebieskich ksiąg sześć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PL Mikołaja Kopernika Toruńczyka O obrotach ciał niebieskich ksiąg sześć.djvu
Chcesz Zarezerwować ten Indeks,
wpisz swoją nazwę użytkownika
na stronie Rezerwacji.

Tytuł

Mikołaja Kopernika Toruńczyka O obrotach ciał niebieskich ksiąg sześć

Autor

Mikołaj Kopernik
Jan Baranowski (przedmowa)
Julian Bartoszewicz (życiorys)
Ludwik Osiński (Oda o Koperniku)

Tłumacz

Jan Baranowski

Wydawnictwo

Typis Stanislai Strąbski

Rok wydania

1854

Źródło

Skany na commons

Strony

001 002 003 004 005 006

  • Przedmowa tłumacza

007 008 009

  • Treść dzieła (streszczenie)

010 011 012 013 014 015 016 017 018 019 020 021 022 023 024 025 026 027 028 029 030 031 032 033 034 035 036 037 038 039 040 041 042 043 044 045 046 047 048

  • Życiorys Mikołaja Kopernika

049 050 051 052 053 054 055 056 057 058 059 060 061 062 063 064 065 066 067 068 069 070 071 072 073 074 075 076 077 078 079 080 081 082 083 084

  • Oda o Koperniku

085 086 087 088 089 090

  • Do czytelnika o zasadach tego dzieła

091 092

  • Mikołaj Schonberg kardynał kapuański Mikołajowi Kopernikowi pozdrowienie

093

  • Do Jego Świątobliwości Pawła III papieża, Mikołaja Kopernika przedmowa do dzieła: O obrotach ciał niebieskich

094 095 096 097 098 099

  • Przedmowa

100 101 102 103 104 105 106

  • TREŚĆ DZIEŁA:
    • Księga pierwsza

107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171

    • Księga druga

172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250

    • Księga trzecia

251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337

    • Księga czwarta

338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426

    • Księga piąta

427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539

    • Księga szósta

540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556 557 558 559 560 561 562 563 564 565 566 567 568 569 570 571 572 573 574 575 576 577 578 579 580

  • O obrotach ciał niebieskich Mikołaja Kopernika, opowiadanie piérwsze przez Jerzego Joachima Retyka dla Jana Schonera napisane

581 582 583 584 585 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 598 599 600 601 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 635 636 637 638

  • O bokach i kątach trójkątów tak płaskich jako i kulistych, książeczka bardzo ucząca i użyteczna, jużto do zrozumienia licznych twierdzeń Ptolemeusza, już do wielu innych celów ułożona przez znakomitego i światłego męża Mikołaja Kopernika Torunianina. Z dołączeniem tablicy połówek cięciw łuków koła.

639 640 641

642 643 644 645 646

647 648

649 650 651 652 653 654 655 656

657 658 659 660 661 662 663 664 665 666 667 668

669 670 671 672 673 674 675 676 677 678 679 680 681 682 683 684 685 686 687 688

689 690 691 692 693 694 695 696 697 698 699 700 701 702 703 704 705 706 707 708 709 710 711 712 713 714 715 716 717 718 719 720 721 722 723 724 725 726 727 728

729 730 731 732 733 734 735 736 737 738

  • Spis rzeczy

739 740 741 742 743 744 745 746

Postęp

Nie wszystkie strony zostały przepisane

Status dod.

Brak informacji o dodatkowych elementach

Uwagi

OCR części polskojęzycznej

Spis treści:
SPIS RZECZY
w tém dziele zawartych



stronnica.

 1
Przedmowa autora (teraz dopiéro ogłoszona) 
 10
ROZDZIAŁ I. 
Świat jest kulisty 
 13
— II. 
Ziemia jest także kulista 
 14
— III. 
Jakim sposobem ziemia wraz z wodą jednę kulę tworzą 
 16
— IV. 
Bieg ciał niebieskich jest jednostajny, kołowy, nieustający albo z kołowych złożony 
 18
— V. 
Czy ziemia podlega biegowi kołowemu i o miejscu jéj w przestrzeni 
 20
— VI. 
Niezmierna rozległość nieba w porównaniu do wielkości ziemi 
 22
— VII. 
Przyczyna, dla któréj starożytni mniemali, że ziemia niewzruszona, jest środkiem świata 
 25
— VIII. 
Rozbiór powyższych dowodów i ich niedostateczność 
 27
— IX. 
Czy można ziemi przyznać więcéj biegów, i o środku świata 
 32
— X. 
Porządek ciał niebieskich 
 33
— XI. 
Wykład trojakiego biegu ziemi 
 40
— XII. 
O wielkości linij prostych w kole 
 45
— XIII. 
O bokach i kątach trójkątów płaskich prostokréślnych 
 57
— XIV. 
O trójkątach kulistych 
 62
  
Wstęp 
 78
ROZDZIAŁ I. 
O kołach i ich nazwiskach 
 80
— II. 
O pochyłości ekliptyki, o oddaleniu zwrotników i sposobie ich dochodzenia 
 83
— III. 
O łukach i kątach przecinających się kół: równika, ekliptyki i południka, o zboczeniu i wznoszeniu prostém i o ich rachowaniu 
 84
— IV. 
Z wiadoméj szérokości i długości któréjkolwiek gwiazdy zewnątrz ekliptyki położonéj, jak można oznaczyć jéj zboczenie i wznoszenie proste oraz punkt ekliptyki górujący razem z gwiazdą 
 91
— V. 
O kątach nachylenia poziomu 
 93
— VI. 
Różnice między cieniami południowemi 
 95
— VII. 
Dzień największy, obszerność wschodnia i nachylenie sfery, jak się wzajemnie tłumaczą, i o innych nierównościach dni 
 98
— VIII. 
O godzinach i częściach dnia i nocy 
 105
— IX. 
O wznoszeniu pochyłém stopni eklipt. i jak dla któregokolwiek wschodzącego stopnia eklipt., oznaczyć punkt tejże znajdujący się wtedy na południku 
 106
— X. 
O kątach ekliptyki z poziomem 
 108
— XI. 
O używaniu powyższych tablic 
 114
— XII. 
O kątach i łukach, jakie tworzą koła przez bieguny poziomu przechodzące, z ekliptyką 
 115
— XIII. 
O wschodzie i zachodzie gwiazd 
 116
— XIV. 
O wynajdowaniu położeń gwiazd i opisie katalogowym gwiazd stałych 
 119
ROZDZIAŁ I. 
Poprzedzanie punktów równonocnych i stanowisk słońca 
 159
— II. 
Wypis postrzeżeń dowodzących niejednostajności poprzedzania punktów równonocnych i zwrotnikowych 
 162
— III. 
Zasady, za pomocą których tłumaczy się zmiana punktów równonocnych i pochyłości ekliptyki 
 167
— IV. 
Jakim sposobem ruch tam i napowrót czyli kołysania powstaje z ruchów kołowych 
 171
— V. 
Tłumaczenie nierówności poprzedzania punktów równonoc. i zmiany pochyłości eklipt. 
 173
— VI. 
O średnich zmianach punktów równonocnych i pochyłości ekliptyki 
 176
— VII. 
Jaka jest największa róznica między średniém a pozorném poprzedzaniem punktów równonocnych 
 182
— VIII. 
O cząstkowych zmianach biegu punktów równonocnych i ułożenie ich w tablice 
 185
— IX. 
Rozbiór i uzupełnienie powyższego wykładu co do poprzedzania punktów równonocnych 
 188
— X. 
Jaka jest największa zmiana kąta pochyłości równik do ekliptyki 
 191
— XI. 
Oznaczenie epok średniego biegu punktów równonocnych i anomalii 
 193
— XII. 
O rachowaniu poprzedzania równonocy wiosennéj i pochyłości ekliptyki 
 196
XIII. 
Wielkość roku słonecznego i jego odmiana 
 200
— XIV. 
O jednostajnych i średnich obrotach środka ziemi 
 206
— XV. 
Twierdzenia wstępne do okazania nierówności biegu pozornego słońca 
 210
— XVI. 
O nierówności biegu pozornego słońca 
 217
— XVII. 
Wykład piérwszéj nierówności biegu rocznego słońca i jéj zmian cząstkowych 
 222
— XVIII. 
Dochodzenie biegu średniego słońca w długości 
 224
— XIX. 
Oznaczenie miejsc i epok biegu średniego słońca 
 227
— XX. 
Druga podwójna nierówność biegu słońca, pochodząca ze zmiany apsydów, tojest linii największéj i najmniejszéj odległości 
 228
— XXI. 
Wielkość drugiéj zmiany nierównego biegu słońca 
 233
— XXII. 
Tłumaczenie biegu średniego i zmiennego punktu odsłonecznego 
 235
— XXIII. 
Poprawa anomalii słońca i oznaczenie jéj epok 
 237
— XXIV. 
Ułożenie tablicy różnic między średnim a pozornym biegiem słońca 
 238
— XXV. 
O rachowaniu pozornych położeń słońca 
 240
— XXVI. 
O dobie, tojest zmianie dnia słonecznego prawdziwego 
 242
  
Wstęp 
 246
ROZDZIAŁ I. 
Teorya kół księżycowych według mniemania starożytnych 
 247
— II. 
Niedostateczność powyższych założeń 
 250
— III. 
Inne zdania o biegu księżyca 
 253
— IV. 
O obrotach księżyca i jego biegach oddzieln. 
 255
— V. 
Tłumaczenie piérwszéj nierówności biegu księżyca, przypadającéj w nowi i pełni 
 261
— VI. 
Potwierdzenie wypadków otrzymanych na średni bieg księżyca w długości i anomalii 
 270
— VII. 
Miejsca długości i anomalii księżyca 
 271
— VIII. 
Druga nierówność biegu księżyca i stosunek piérwszego do drugiego epicykla 
 273
— IX. 
O innéj zmianie, skutkiem któréj księżyc od punktu najdalszego epicykla zdaje się nierówno bieg odbywać 
 275
— X. 
Jakim sposobem bieg pozorny księżyca wyznacza się z wiadomego biegu średniego 
 277
— XI. 
Ułożenie tablicy popraw, czyli równań biegu 
 280
— XII. 
Rachowanie biegu księżyca 
 283
— XIII. 
Jak się dochodzi i tłumaczy bieg księżyca w szerokości 
 285
— XIV. 
Miejsca anomalii szerokośći księżyca 
 288
— XV. 
Skład narzędzia paralaktycznego 
 291
— XVI. 
O Paralaxach księżyca 
 293
— XVII. 
Wyznaczenie stosunku odległości księżyca od ziemi, do promienia tejże ziemi 
 296
— XVIII. 
Średnica księżyca i cienia ziemskiego w miejscu, w której księżyc przechodzi 
 299
XIX. 
Jak się wyznacza odległość słońca i księżyca od ziemi, ich średnice i grubość cienia w miejscu gdzie księżyc przechodzi, oraz długość osi cienia ziemskiego 
 301
— XX. 
Wielkość trzech ciał niebiesk., słońca, księżyca, ziemi, tudzież ich porównanie z sobą 
 305
— XXI. 
Średnica pozorna słońca i jego paralaxa 
 306
— XXII. 
O średnicy księżyca nierówno pokazującéj się i jego paralaxach 
 308
— XXIII. 
Przyczyna zmiany wielkości cienia ziemsk. 
 309
— XXIV. 
Wykład tabelaryczny szczegółowych paralax słońca i księżyca na kole przez bieguny poziomu przechodzącém 
 311
— XXV. 
Rachowanie paralaxy słońca i księżyca 
 317
— XXVI. 
Jakim sposobem wyznaczają się paralaxy księżyca w długości i szerokości 
 319
— XXVII. 
Potwierdzenie wypadków na paralaxę księżyca podanych 
 323
— XXVIII. 
O średnich złączeniach i przeciwległościach księżyca i słońca 
 324
— XXIX. 
Dochodzenie prawdziwych złączeń i przeciwległości słońca i księżyca 
 326
— XXX. 
Jakim sposobem złączenia i przeciwległości słońca i księzyca przypadające na ekliptyce odróżniają się od innych 
 329
— XXXI. 
Oznaczyć, jak wielkiém będzie zaćmienie słońca i księżyca 
 330
— XXXII. 
Oznaczyć, naprzód jak długo zaćmienie trwać będzie 
 331
  
Wstęp 
 335
ROZDZIAŁ I. 
O obrotach planet i ich biegach średnich 
 336
— II. 
Tłumaczenie biegu kołowego i pozornego pięciu planet, podług zdania starożytnych 
 344
— III. 
Ogólne tłumaczenie nierówności biegu pozornego planet, z przyczyny biegu ziemi 
 346
— IV. 
Jakim sposobem biegi własne planet wydają się nierównemi 
 349
— V. 
Tłumaczenie biegu Saturna 
 353
— VI. 
Trzy inne przeciwległości Saturna późniéj uważane 
 359
— VII. 
Rozbiór biegu Saturna 
 365
— VIII. 
Oznaczenie miejsc Saturna 
 366
— IX. 
O biegach paralaktycznych Satuna, pochodzących z biegu rocznego ziemi, i o odległości Saturna od słońca 
 367
— X. 
Tłumaczenie biegu Jowisza 
 370
— XI. 
Trzy inne przeciwległości Jowisza późniéj uważane 
 374
— XII. 
Potwierdzenie biegu średniego Jowisza 
 380
— XIII. 
Oznaczenie miejsc i epok biegu Jowisza 
 381
— XIV. 
Dochodzenie biegów paralaktycznych Jowisza i jego odległości od słońca w stosunku promienia drogi rocznéj ziemi 
 382
— XV. 
O planecie Marsie 
 385
— XVI. 
Trzy inne przeciwległości planety Marsa niedawno uważane 
 389
XVII. 
Sprawdzenie biegu Marsa 
 393
— XVIII. 
Oznaczenie położeń Marsa 
 394
— XIX. 
Wymiar drogi Marsa w częściach, jakich promień drogi rocznéj ziemi zawiera jednę 
 395
— XX. 
Planeta Wenus 
 398
— XXI. 
Stosunek średnic drogi Wenusa i drogi ziemskiéj 
 401
— XXII. 
Podwójny bieg Wenusa 
 402
— XXIII. 
Rozbiór biegu Wenusa 
 404
— XXIV. 
Miejsca i epoki anomalii Wenusa 
 408
— XXV. 
O Merkurym 
 409
— XXVI. 
Położenie linii największéj i najmniejszéj odległości Merkurego 
 412
— XXVII. 
Wielkość mimośrodu i stosunek kół Merkurego 
 414
— XXVIII. 
Dlaczego odsunięcia Merkurego większemi się wydają na końcach boku sześciokąta, aniżeli w punkcie przyziemnym 
 417
— XXIX. 
Rozbiór średniego biegu MErkurego 
 419
— XXX. 
Późniejsze postrzeżenia biegu MErkurego 
 422
— XXXI. 
Oznaczenie miejsc i epok biegu Merkurego 
 429
— XXXII. 
Inny sposób zbliżania się i oddalania środka drogi Merkurego 
 430
— XXXIII. 
Tablice równań biegu pięciu planet 
 432
— XXXIV. 
Jakim sposobem rachują się położenia pięciu planet w długości 
 438
— XXXV. 
O stanowiskach i wstecznych biegach pięciu planet 
 440
— XXXVI. 
Jak się wyznaczają czasy, miejsca i łuki wstecznych biegów 
 445
  
Wstęp 
 448
ROZDZIAŁ I. 
Ogólny wykład odsunięć w szerokości pięciu planet 
 449
— II. 
Teorya kół, po których planety w szerokości bieg odbywają 
 452
— III. 
Jaka jest pochyłość dróg Saturna, Jowisza i Marsa 
 458
— IV. 
O niektórych innych wielkościach i w ogóle o wykładzie szerokości trzech wyższych planet 
 461
— V. 
O szerokościach Wenusa i Merkurego 
 463
— VI. 
O drugim ruchu w szerokości Wenusa i Merkurego, podług pochyłości ich dróg w punkcie odziemnym i przyziemnym 
 467
— VII. 
Jakie są kąty pochyłości dróg planety Wenusa i Merkurego 
 470
— VIII. 
Trzeci rodzaj szérokości Wenusa i Merkurego, który zboczeniem nazywają 
 475
— IX. 
O rachowaniu szerokości pięciu planet 
 484
DODATKI.
4. 
Siedm gwiazd Mikołaja Kopernika 
 553
5. 
Sposób urządzenia monety, przez M. Kopernika 
 561
DODATEK
SPIS TABLIC.
W TÉM DZIELE ZAMIESZCZONYCH.
1. 
Tablica cięciw w kole 
 54
2. 
Tablica zboczeń punktów ekliptyki 
 88
3. 
Tablica wznoszeń punktów ekliptyki 
 89
4. 
Tablica kątów południka z ekliptyką 
 90
5. 
Tablica różnic wznoszeń prostych sfery ukośnéj 
 102
6. 
Tablica prostych wznoszeń znaków ekliptyki w obrocie sfery prostéj 
 110
7. 
Tablica wznoszeń prostych sfery pochyłéj 
 111
8. 
Tablica kątów ekliptyki z poziomem 
 113
9. 
Opis gromad i gwiazd stałych 
 125
10. 
Bieg średni poprzedzania punktów równonocnych 
 180
11. 
Bieg średni anomalii punktów równonocn. 
 181
12. 
Tablica popraw poprzedzania punktów równonocnych i pochyłości ekliptyki 
 187
13. 
Tabl. niezłożonego średniego biegu słońca 
 207
14. 
Tablica złożonego średniego biegu słońca 
 208
15. 
Tablica średniéj anomalii słońca 
 209
16. 
Tablica równań rocznego biegu słońca 
 239
17. 
Tablica biegu księżyca 
 258
18. 
Bieg średni anomalii księżyca 
 259
19. 
Bieg księżyca w szerokości 
 260
20. 
Tablica równań biegu księżyca 
 282
21. 
Tablica paralax słońca i księżyca 
 315
22. 
Tablica promieni pozornych słońca, księżyca i cienia ziemskiego 
 316
23. 
Tablica złączeń i przeciwległości słońca i księżyca 
 325
24. 
Bieg paralaktyczny Saturna 
 339
25. 
Bieg paralaktyczny Jowisza 
 340
26. 
Bieg paralaktyczny Marsa 
 341
27. 
Bieg paralaktyczny Wenusa 
 342
28. 
Bieg paralaktyczny Merkurego 
 343
29. 
Równania biegu Saturna 
 433
30. 
Równanie biegu Jowisza 
 434
31. 
Równanie biegu Marsa 
 435
32. 
Równanie biegu Wenusa 
 436
33. 
Równanie biegu Merkurego 
 437
34. 
Szerokość Saturna, Jowisza i Marsa 
 480
35. 
Szerokość Wenusa i Merkurego 
 482





Wpisz tytuł nowo tworzonego indeksu: