Strona:PL Mikołaja Kopernika Toruńczyka O obrotach ciał niebieskich ksiąg sześć.djvu/109

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


manentibus, donec postremo quasi occiduum occultetur. Constat etiam aquas sua natura fluentes, inferiora semper petere, eadem quae terra, nec a littore ad ulteriora niti, quam convexitas ipsius patiatur. Quamobrem tanto excelsiorem terram esse convenit, quaecunque ex Oceano assurgit.

dalania się okrętu od lądu, ludzie na brzegu stojący, widziéć będą to światło powoli zniżające się, dopóki nareszcie w oddaleniu, jakby zachodzące słońce pod poziom całkiem się nie skryje. Wiadomo także iż wody płynące, z natury swéj, zawsze dążą ku niższym miejscom, również i lądy nadbrzeżne o tyle się z sobą łączą, o ile tego wypukłość ziemi dozwala. Dlatego ląd stały o tyle jest wyższym, o ile wznosi się nad powierzchnię wód oceanu.