Biblia Wujka (1923)/Księga Przysłów 17

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Księga Przysłów podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Stary Testament - Księga Przysłów

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31


Rozdział XVII.

Jako Pan próbuje serc ludzkich, że nieprzystojna rzecz gardzić ubogim: co przystoi głupiemu: przyjaciel wierny, myśl dobra, duch smutny, głupi milczący.


Lepszy jest kęs chleba suchego z weselem, niźli dom pełen ofiar z swarem.

Sługa roztropny będzie panował nad synmi głupimi: a między bracią będzie dzielił dziedzictwo. [1]

Jako w ogniu próbują śrebro, a złoto w piecu, tak Pan próbuje serca.

Złośnik posłuszen jest językowi złośliwemu: a zdradliwy słucha warg kłamliwych.

Kto gardzi ubogim, lży Stworzyciela jego: a kto się raduje z upadku drugiego, nie ujdzie karania.

Wieńcem starych są synowie synów: a chwała synów ojcowie ich.

Nie przystoją głupiemu słowa poważne, ani książęciu usta kłamliwe.

Kamień drogi najwdzięczniejszy, oczekiwanie czekającego: gdzie się kolwiek obraca, mądrze rozumie.

Kto tai grzech, szuka przyjaźni: kto inakszemi słowy powtarza, rozłącza złączone.

10 Więcéj waży upominanie u roztropnego, niźli sto plag u głupiego.

11 Zły człowiek zawsze swaru szuka: ale Aniół okrutny będzie wysłan przeciw jemu.

12 Lepiéj jest potkać się z niedźwiedzicą, kiedy jéj dzieci wezmą: niźli z głupim ufającym w głupstwie swojem.

13 Kto oddaje złe za dobre, nie wynidzie złe z domu jego. [2]

14 Kto spuszcza wodę, początkiem jest swarów: i niźli odniesie lekkość, odstępuje sądu.

15 Kto usprawiedliwia niezbożnego, i kto potępia sprawiedliwego, obadwaj są obrzydłymi Panu. [3]

16 Cóż pomoże głupiemu, że ma bogactwa: ponieważ mądrości kupić nie może? Kto dom swój wysoko podnosi, szuka obalenia: a kto się chroni nauki, we złe wpadnie.

17 Na każdy czas miłuje, kto jest przyjacielem: a brat doznan bywa w utrapieniu.

18 Głupi człowiek klaskać będzie rękoma, gdy zaręczy za przyjaciela swego.

19 Kto myśli o rozterkach, miłuje swary: a kto podnosi drzwi, upadku szuka.

20 Kto jest przewrótnego serca, nie najdzie dobra: a kto wywraca język, we złe wpadnie.

21 Głupi się urodził na sromotę swoję, ale ani ojciec głupiego będzie miał pociechy.

22 Serce wesołe czyni wiek kwitnący: duch smutny wysusza kości.

23 Dar z zanadrza niezbożnik bierze, aby wywrócił ścieżki sądowe.

24 Na twarzy roztropnego świeci się mądrość: oczy głupich na kończynach ziemie. [4]

25 Syn głupi gniewem ojcowi, a żałością matce, która go porodziła.

26 Nie dobrze jest, uszkodzić sprawiedliwego: anić bić przełożonego, który dobrze sądzi.

27 Kto miarkuje mowy swe, jest uczony i mądry: a drogiego ducha mąż ćwiczony. [5]

28 I głupi jeźli milczy, będzie mian za mądrego: a jeźli stuli usta swe, za roztropnego.


Przypisy

  1. Eccl. 10, 28. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; odsyłacz do Księgi Mądrości Syracha, nie występującej w tym wydaniu Biblii.)
  2. Rzym. 12, 17. 1. Thess. 5, 15. 1.Petr. 3, 9.
  3. Isai 5, 23.
  4. Eccl. 2, 14.8, 1
  5. Jakób 1, 19.