Biblia Wujka (1923)/Księga Przysłów 1

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Księga Przysłów podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Stary Testament - Księga Przysłów

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31


Rozdział I.

Użytek Paraboł i słuchania mądrości, zakazuje pozwalać grzesznym, z nimi chodzić: taż mądrość ku sobie przywodzi, a tym, co nie gardzą, grozi. Mówi tak mądrość.


Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego.

Dla nawyknienia mądrości i ćwiczenia: dla wyrozumienia słów roztropnych:

I dla przyjęcia ćwiczenia nauki, sprawiedliwości i sądu i prawości:

Dla podania maluczkim biegłości, młodemu umiejętności i rozumu.

Słuchając mądry, mędrszym będzie: a rozumny rządy otrzyma.

Wyrozumie przypowieść i wykład, słowa mądrych i gadki ich.

Bojaźń Pańska początek mądrości: mądrością i nauką głupi gardzą. [1]

Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj zakonu matki twojéj:

Aby była przydana łaska głowie twojéj, a łańcuch szyi twojéj.

10 Synu mój! jeźliby cię nęcili grzesznicy, nie przyzwalaj im.

11 Jeźliby rzekli: Pójdź z nami, zasadźmy się na krew, zakryjmy sidła na niewinnego bez przyczyny:

12 Pożremy go jako piekło żywego, a całego jako zstępującego w dół:

13 Wszelką majętność drogą najdziemy, napełniemy domy nasze korzyścią:

14 Puść los z nami, mieszek jeden niech będzie wszystkich nas.

15 Synu mój! nie chódź z nimi, powściągnij nogę twoję od ścieżek ich.

16 Albowiem nogi ich bieżą ku złemu, i kwapią się, aby krew przelali.

17 Ano próżno zarzucają sieć przed oczyma skrzydlastych.

18 Oni téż przeciw krwi swojéj zasadzają się, i czynią zdrady przeciw duszom swoim.

19 Tak ścieżki wszelkiego łakomego dusze majętnych odejmują.

20 Mądrość przed domy opowiada, na ulicach swój głos wypuszcza.

21 W główniejszych gromadach woła, we drzwiach bram miejskich wydaje słowa swe, mówiąc:

22 Dokądże maluczcy będziecie miłować dzieciństwo, a głupi rzeczy im szkodliwych żądać będą, a nieroztropni nienawidzieć umiejętności?

23 Nawróćcie się na karanie moje: oto wyniosę wam ducha mego, i ukażę wam słowa moje.

24 Iżem wołała, a nie chcieliście: wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby pojrzał. [2]

25 Wzgardziliście wszelką radą moją, a łajań moich zaniedbaliście.

26 Ja się téż śmiać będę w waszem zatraceniu, i urągać będę, gdy to na was przyjdzie, czegoście się bali.

27 Gdy przypadnie nagle nieszczęście, i zginienie jako burza przypadnie, kiedy przyjdzie na was utrapienie i ucisk:

28 Tedy mię wzywać będą, a nie wysłucham: rano wstaną, a nie najdą mię.

29 Dlatego że mieli w nienawiści karność, a bojaźni Pańskiéj nie przyjęli:

30 Ani przestawali na radzie mojéj, i uwłoczyli wszelkiemu karaniu memu.

31 A tak będą jeść owoce drogi swojéj, i nasycą się radami swemi.

32 Odwrócenie maluczkich zamorduje je: a szczęście głupców zatraci je.

33 Ale kto mię usłucha bez bojaźni, będzie odpoczywał, i zażyje obfitości, odjąwszy bojaźń złego.


Przypisy

  1. Psal. 110, 10. Eccl. 1, 16. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; odsyłacz do Księgi Mądrości Syracha, nie występującej w tym wydaniu Biblii.)
  2. Isai. 65, 12.66, 4. Jerem. 7, 13.