Biblia Wujka (1923)/Księga Przysłów 25

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Księga Przysłów podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Stary Testament - Księga Przysłów

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31


Rozdział XXV.

Chwalebna pokora, posłuszeństwo dobre, cierpliwość użyteczna: miód jako mamy jadać, ku nieprzyjacielowi jako się mieć, o sprawiedliwéj żonie.


I te przypowieści Salomonowe, które wypisali mężowie Ezechiasza, króla Judzkiego.

Cześć Boża jest, taić słowo: a cześć królewska, wywiadować się powieści.

Niebo wysoko, a ziemia nisko, a serce królewskie jest niewybadane.

Odejm zużelicę od śrebra, a wynidzie naczynie czyste.

Odejm niezbożność od obliczności królewskiéj, a umocni się sprawiedliwością stolica jego.

Nie popisuj się zacnością przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj.

Bo lepiéj, iż ci rzeką: Wstąp wyżéj, a niżbyś miał być uniżon przed książęciem.

Co widziały oczy twoje, tego wnet nie powiadaj w swarze, byś zaś potem poprawić tego nie mógł, gdybyś zelżył przyjaciela swego.

Sprawuj rzecz twą z przyjacielem twoim, i tajemnice obcemu nie odkrywaj:

10 By się snadź nie natrząsał z ciebie, usłyszawszy, i nie przestał ci na oczy wyrzucać. Łaska a przyjacielstwo wolnym czynią: które sobie chowaj, byś nie był na pośmiech.

11 Jabłka złote w śrebrnych łóżkach, kto mówi słowo swego czasu.

12 Nausznica złota i perła świecąca, który strofuje mądrego, i ucho posłuszne.

13 Jako zimno śnieżne w żniwa, tak posłaniec wierny temu, który go posłał: duszy jego uspokojenie sprawuje.

14 Obłok i wiatr i deszcz za nimi nie idzie, mąż wychwalający się a obietnic nie pełniący.

15 Cierpliwością będzie książę ubłagane, a język miękki złamie zatwardzenie.

16 Miódeś znalazł, jedz, ileć potrzeba, byś snadź, objadłszy się go, nie zrzucił.

17 Powściągnij nogę twoję z domu bliźniego twego, by kiedy będąc syt nie miał cię w nienawiści.

18 Oszczepem i mieczem i strzałą ostrą człowiek, który mówi przeciw bliźniemu swemu fałszywe świadectwo.

19 Ząb spróchniały i noga spracowana, który ma nadzieję w niewiernym w dzień ucisku:

20 I utraca płaszcz w dzień zimna. Ocet w saletrze, który śpiewa pieśni sercu złemu. Jako mól odzieniu, a robak drzewu, tak smutek męża szkodzi sercu.

21 Jeźli łaknie nieprzyjaciel twój, nakarm go: jeźli pragnie, daj mu się wody napić. [1]

22 Bo węgle ogniste zgromadzisz na głowę jego, a Pan ci to nagrodzi.

23 Wiatr północny rozpędza deszcz: a oblicze smutne język uwłaczający.

24 Lepiéj siedzieć w kącie domu, niźli z żoną swarliwą w domu spółecznym.

25 Zimna woda duszy pragnącéj, a poselstwo dobre z ziemie dalekiéj.

26 Źródło nogą zamącone i zdrój zepsowany, sprawiedliwy przed niezbożnikiem upadający.

27 Jako temu, który je wiele miodu, nie jest zdrowo, tak, kto się wiele bada o majestacie, będzie zatłumion od chwały. [2]

28 Jako miasto otworzyste a bez murów; tak człowiek, który w mowie nie może zawściągnąć ducha swego.


Przypisy

  1. Rzym. 12, 20.
  2. Eccl. 3, 22. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; odsyłacz do Księgi Mądrości Syracha, nie występującej w tym wydaniu Biblii.)