Biblia Wujka (1923)/Księga Hioba 28

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Księga Hioba podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Stary Testament - Księga Hioba

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31 - 32 - 33 - 34 - 35 - 36 - 37 - 38 - 39 - 40 - 41 - 42


Rozdział XXVIII.

Job okazuje, że mądrość i z początku i z dostojności przedniejsza, a zacniejsza jest niż złoto, a naczem mądrość zależy.


Ma śrebro początki żył swoich: i złoto ma miejsce, gdzie je spuszczają.

Żelazo z ziemie biorą: a kamień od gorącości rozpuszczony w miedź się obraca.

Zamierzył czas ciemnościom i koniec wszech rzeczy on upatruje, kamień téż mroku i cień śmierci.

Rozdziela strumień od ludu pielgrzymującego, tych, których zapomniała noga niedostatecznego człowieka i bezdrożnych.

Ziemia, z któréj się rodził chleb na swem miejscu, od ognia podwrócona jest.

Miejsce Saphiru kamienie jego, a bryły jego złoto.

Ścieżki ptak nie widział, ani na nie pojrzało oko sępowe.

Nie deptali jéj synowie kramarscy, ani przeszła po niéj lwica.

Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił z korzenia góry.

10 W skałach wykonał strumienie, i wszelką rzecz drogą widziało oko jego.

11 Głębokości téż rzek wybadał i rzeczy tajemne na światłość wywiódł.

12 A mądrość gdzie bywa naleziona? i które jest miejsce rozumu?

13 Nie wie człowiek ceny jéj, ani bywa naleziona w ziemi rozkosznie żyjących.

14 Otchłań mówi: Niemasz jéj we mnie: a morze powiada: Niemasz jéj zemną.

15 Nie dadzą złota szczerego za nię, ani odważą śrebra za odmianę jéj.

16 Nie będzie porównana z nakrapianemi farbami Indyjskiemi, ani z kamieniem Sardonychem najdroższym, albo z Saphirem.

17 Nie zrówna z nią złoto ani kryształ, ani będą zamienione za nię naczynia złote.

18 Wysokie i wyniosłe rzeczy nie będą spomienione ku przyrównaniu jéj: ale wyciągana bywa mądrość z skrytości.

19 Nie zrówna z nią Topazyusz z Ethyopii, ani jéj przyrównają do najczystszéj farby.

20 Zkądże tedy mądrość pochodzi? i które jest miejsce rozumu?

21 Skryta jest od oczu wszystkich żywiących: ptacy téż niebiescy nie wiedzą o niéj.

22 Zatracenie i śmierć rzekły: Uszyma naszemi słyszeliśmy sławę jéj.

23 Bóg rozumie drogę jéj i on wie miejsce jéj.

24 On bowiem widzi kraje świata i na wszystko, co jest pod niebem, patrzy.

25 Który uczynił wiatrom wagę i wody zawiesił pod miarą.

26 Gdy stanowił dżdżom prawa i drogę nawałnościom szumiącym:

27 Tedy ją widział i opowiedział i nagotował i wyśladował.

28 I rzekł człowiekowi: Oto bojaźń Pańska, ta jest mądrość, a warować się złego, rozum.