Biblia Wujka (1923)/Księga Hioba 23

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Księga Hioba podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Stary Testament - Księga Hioba

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31 - 32 - 33 - 34 - 35 - 36 - 37 - 38 - 39 - 40 - 41 - 42


Rozdział XXIII.

Omawia się Job, że nie prawnie jest karan od Boga, ponieważ od jego dróg nie odstępował.


A odpowiadając Job, rzekł:

Teraz téż w gorzkości jest mowa moja, i ręka karania mego ociężała nad wzdychanie moje.

Ktoby mi dał, abych poznał i nalazł go i przyszedł aż do stolice jego!

Przełożę przed nim sąd, a usta moje napełnię łajaniem.

Abych się dowiedział słów, któreby mi odpowiedział, i wyrozumiał, co mi będzie mówił.

Nie chcę, aby się zemną spierał wielką mocą, ani żeby mię przytłoczył ciężkością wielkości swéj.

Niech przełoży sprawiedliwość przeciwko mnie, a sąd mój niech dójdzie do zwycięstwa.

Pójdęli na wschód słońca, nie widać go: jeźli na zachód, nie zrozumiem go.

Jeźli w lewo, cóż uczynię? nie uchwycę go: jeźli się obrócę w prawo, nie ujrzę go.

10 A on lepak wie drogę moję, i doświadczył mię jako złota, które przez ogień przechodzi.

11 Za śladem jego szła noga moja: strzegłem drogi jego i nie zstępowałem z niéj.

12 Od przykazania ust jego nie odstępowałem: a w zanadrzu mojem skryłem słowa ust jego.

13 Sam on bowiem jest, a żaden nie może odwrócić myśli jego: a dusza jego, czegokolwiek chciała, to czynił.

14 Gdy wypełni nademną wolą swoję, i wiele innych rzeczy takowych ma pogotowiu.

15 I dlategom zatrwożon jest od oblicza jego, a patrząc nań jestem zjęty bojaźnią.

16 Bóg zmiękczył serce moje: a Wszechmogący zatrwożył mną.

17 Bom nie zginął dla nadchodzących ciemności, ani zakrył mrok oblicza mego.