Biblia Wujka (1923)/Księga Hioba 36

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Księga Hioba podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Stary Testament - Księga Hioba

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31 - 32 - 33 - 34 - 35 - 36 - 37 - 38 - 39 - 40 - 41 - 42


Rozdział XXXVI.

Eliu sprawiedliwości Bożéj broniąc, uczy, że Pan Bóg przeto karze, aby wyćwiczył: przeto mówi, aby k sobie ludzie przyszli; a te, co się k niemu nawracają, wyswobodza: i upomina Joba, aby się upominawszy korzył Panu, obiecując mu wiele dobrego.


Przydawając téż Eliu to mówił:

Poczekaj nie mało, i okażęć; bo jeszcze mam co o Bogu mówić.

Powtórzę umiejętność moję od początku: a dowiodę, iż Stworzyciel mój jest sprawiedliwy.

Bo zaiste bez kłamstwa mowy moje, i doskonała umiejętność pokaże się tobie.

Bóg możnych nie odrzuca, ponieważ i sam jest możny.

Ale nie zbawia niezbożnych, a sąd ubogim dawa.

Nie odwróci od sprawiedliwego oczu swych: i króle na stolicy sadza na wieki, a oni bywają wywyższeni.

A jeźli będą w okowach i związani powrozami ubóstwa:

Pokaże im uczynki ich i złości ich, że byli gwałtownicy.

10 Odsłoni téż ucho ich, aby karał: i będzie mówił, aby się nawrócili od nieprawości.

11 Jeźli usłuchają i strzedz będą, wypełnią dni swoje w dobrach i lata swoje w sławie.

12 Ale jeźli nie usłuchają, przejdą przez miecz i będą zniszczeni w głupstwie.

13 Obłudni i chytrzy wzruszają gniew Boży, ani wołać będą, gdy ich powiążą.

14 Umrze w zaburzeniu dusza ich i żywot ich między niewieściuchami.

15 Wyrwie ubogiego z ucisku jego i odkryje w kłopocie ucho jego.

16 A tak wybawi cię z dziury ciasnéj bardzo szeroko, i która nie ma pod sobą fundamentu: odpoczynienie stołu twego będzie pełne tłustości.

17 Sprawa twoja jako niezbożnego osądzona jest: sprawę i sąd odniesiesz.

18 Niechajże cię tedy gniew nie zwycięża, abyś kogo ucisnął: ani mnóstwo darów niech cię nie nachyla.

19 Złóż wielkość swą bez kłopotu, a wszystkie duże w mocy.

20 Nie przewłaczaj nocy, aby wstąpili ludzie miasto nich.

21 Strzeż, abyś nie ustąpił ku nieprawości; boś téj począł naśladować po nędzy.

22 Oto Bóg wysoki w mocy swojéj, a żaden mu nie jest podobny między zakonodawcami.

23 Kto się będzie mógł wybadać drogi jego? albo kto mu rzec może: Uczyniłeś nieprawość?

24 Pomnij, że nie znasz sprawy jego, o któréj śpiewali mężowie.

25 Wszyscy ludzie go widzą, każdy patrzy z daleka.

26 Oto Bóg wielki, przewyższający umiejętność naszę: liczba lat jego nieoszacowana.

27 Który odejmuje krople dżdżowe, a wylewa gwałtowne dżdże nakształt wichrów:

28 Które z obłoków płyną, które okrywają wszystkie rzeczy z wierzchu.

29 Jeźli będzie chciał rozciągnąć obłoki jako namiot swój,

30 A błyskać światłem swojem z wierzchu, i brzegi morskie okryje.

31 Bo przez te sądzi narody, i daje pokarm wiele ludziom.

32 W rękach kryje światłość i każe jéj, aby zasię przyszła.

33 Powiada o niéj przyjacielowi swemu, że osiadłość jego jest, ażeby mógł przyjść do niéj.