Biblia Wujka (wyd. 1839-40)/Księgi Genesis/Rozdział I

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Biblia, to iest księgi Starego i Nowego Testamentu
Wydawca Bartłomiej Jabłoński i syn
Data powstania 1599
Data wydania 1839-1840
Miejsce wyd. Lwów
Tłumacz Jakub Wujek
Inne Cały tekst
Indeks stron



Biblia Wujka - Stary Testament - Księgi Genesis

IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXXXIXIIXIIIXIVXVXVIXVIIXVIIIXIXXXXXIXXIIXXIIIXXIVXXVXXVIXXVIIXXVIIIXXIXXXXXXXIXXXIIXXXIIIXXXIVXXXVXXXVIXXXVIIXXXVIIIXXXIXXLXLIXLIIXLIIIXLIVXLVXLVIXLVIIXLVIIIXLIXL

ROZDZIAŁ I.

O świata stworzeniu, rzeczy stworzonych różności, y ozdobie; o stanie człowieka, któremu Bóg poddał wszystko, co stworzył.

NA początku stworzył Bóg niebo y źiemię.

A źiemia była pusta y próżna: y ćiemnośći były nad głębokością: a Duch Boży unaszał się nad wodami.

Y rzékł Bóg: Niech się stanie światłość: y stała się światłość. do Żydów 11. a 3.

Y uyźrzał Bóg światłość, że była dobra: y przedźielił światłość od ćiemnośći.

Y nazwał światłość Dniem, a ćiemność Nocą. Y stał się wieczór y zaranek, dźień ieden.

Y rzékł Bóg: Niech się stanie utwiérdzenie między wodami, a niech przedźieli wody od wód. Psal. 148. a. 4.

Y uczynił Bóg utwiérdzenie, y przedźielił wody, które były pod utwiérdzeniém, od tych, które były nad utwiérdzeniem. Y stało się tak.

Y nazwał Bóg utwiérdzenie Niebem. Y był wieczór y zaranek, dzień wtóry. Psal. 32. b. 7.

Poteym rzékł Bóg: Niech się zbiorą wody, które są pod niebem, na iedno mieysce: a niech się ukaże sucha. Y stało się tak.

10 Y nazwał Bóg suchą, Ziemią: a zebranie wód przezwał Morzem. Y widział Bóg, że było dobre.

11 Y rzékł: Niech zrodźi źiemia źiele źielone, i dawaiące nasienie: y drzewo rodzayne, owoc czyniące według rodzaiu swego, któregoby nasienie było w samym sobie na źiemi. Y stało się tak. Psal. 66. a. 7.

12 Y zrodźiła źiemia źiele źielone, y dawaiące naśienie według rodzaiu swego: y drzewo czyniące owoc, y maiąc każde z nich naśienie według rodzaiu swego. Y widźiał Bóg, że było dobre.

13 Y stał się wieczór y zaranek, dźień trzeći.

14 Y rzékł Bóg: Niech się staną światła na utwiérdzeniu nieba, a niech dźielą dźień od nocy: y niech będą na znaki, y czasy, y dni y lata:

15 Aby świéćiły na utwiérdzeniu nieba, a oświécały źiemię. Y stało się tak. Psal. 135. b 7.

16 Y uczynił Bóg dwie świetle wielkie, światło więtsze, aby rządźiło dźień, y światło mnieysze, aby rządźiło noc: y gwiazdy.

17 Y postawił ie na utwiérdzeniu nieba, aby świećiły nad źiemią:

18 Żeby rządźiły dźień y noc, y dźieliły światłość od ćiemnośći. Y widźiał Bóg, iż było dobre.

19 Y stał się wieczór y zaranek, dźień czwarty.

20 Rzékł téż Bóg: Niech wywiodą wody płaz dusze żywiącéy, y ptastwo nad źiemią pod utwiérdzeniem nieba.

21 Y stworzył Bóg wieloryby wielkie, y wszelką duszę żywiącą y ruszaiącą się, którą wywiodły wody według rodzaiu ich: y wszelkie ptastwo według rodzaiu iego. Y widźiał Bóg, iż było dobre.

22 Y błogosławił im, mówiąc: Rośććie, y mnóżćie się, y napełniayćie wody morskie: y ptastwo niech się mnoży na źiemi.

23 Y stał się wieczór y zaranek, dźień piąty.

24 Rzékł téż Bóg: Niech zrodźi źiemia duszę żywiącą, według rodzaiu swego: bydło, y płaz, y bestye źiemne, według rodzaiów swoich. Y stało się tak.

25 Y uczynił Bóg bestye źiemne, według rodzaiów ich, y bydło y wszelki źiemopłaz, według rodzaiu swego. Y widział Bóg, że było dobre. Niżéj 5. a. 1. y 9. a. 6.

26 Y rzékł: Uczyńmy człowieka na wyobrażenie y na podobieństwo nasze: a niech przełożony będźie rybom morskim, y ptastwu powietrznemu, y bestyom, y wszystkiéy źiemi, y nad wszelkim płazem który się płaza po źiemi. Matth. 19. a. 4.

27 Y stworzył Bóg człowieka na wyobrażenie swoie: na wyobrażenie Boże stworzył go: mężczyznę y białągłowę stworzył ie. Niż. 8. c. 12. y 9. a. 1.

28 Y błogosławił im Bóg, y rzékł: Rośććie y mnóżćie się, y napełniayćie źiemię, a czyńćie ią sobie poddaną: y panuyćie nad rybami morskimi, y nad ptastwem powietrznym, y nadewszemi źwiérzęty, które się rachuią na źiemi.

29 Y rzékł Bóg: Oto dałem wam wszelkie źiele rodzące naśienie na źiemi, y wszystkie drzewa, które same w sobie maią naśienie rodzaiu swego, aby wam były na pokarm. Niż. 9. a. 3.

30 Y wszystkim źwiérzętom źiemnym, y wszystkiemu ptastwu powietrznému, y wszemu co się rusza na źiemi, y w czemkolwiek iest dusza żywiąca, aby miały co ieść. Y stało się tak.

31 Y widźiał Bóg wszystkie rzeczy, które był uczynił: y były bardzo dobre. Y stał się wieczór y zaranek, dźień szósty. Eccl. 39. c. 21. Mark. 7. d. 37.





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: zbiorowy i tłumacza: Jakub Wujek.