Biblia Gdańska/Księgi Psalmów 33

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Biblia Gdańska - Stary Testament - Księgi Psalmów

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31 - 32 - 33 - 34 - 35 - 36 - 37 - 38 - 39 - 40 - 41 - 42 - 43 - 44 - 45 - 46 - 47 - 48 - 49 - 50 - 51 - 52 - 53 - 54 - 55 - 56 - 57 - 58 - 59 - 60 - 61 - 62 - 63 - 64 - 65 - 66 - 67 - 68 - 69 - 70 - 71 - 72 - 73 - 74 - 75 - 76 - 77 - 78 - 79 - 80 - 81 - 82 - 83 - 84 - 85 - 86 - 87 - 88 - 89 - 90 - 91 - 92 - 93 - 94 - 95 - 96 - 97 - 98 - 99 - 100 - 101 - 102 - 103 - 104 - 105 - 106 - 107 - 108 - 109 - 110 - 111 - 112 - 113 - 114 - 115 - 116 - 117 - 118 - 119 - 120 - 121 - 122 - 123 - 124 - 125 - 126 - 127 - 128 - 129 - 130 - 131 - 132 - 133 - 134 - 135 - 136 - 137 - 138 - 139 - 140 - 141 - 142 - 143 - 144 - 145 - 146 - 147 - 148 - 149 - 150


Psalm XXXIII.


I. Upomina wierne, aby Boga chwalili dla tego, iż w obietnicach wierny, w sprawach możny, sprawiedliwy i dobrotliwy. II. Ufność swą w Bogu pokłada a łaski i dobroci iego żąda.
Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.
2. Wysławiaycie Pana na harfie, na lutni, na instrumencie o dziesięci stronach śpiewaycie mu.
3. Spiewaycież mu piosnkę nową; dobrze mu i głośno graycie.
4. Albowiem szczere iest słowo Pańskie, i wszystkie sprawy iego wierne.
5. Miłuie sąd i sprawiedliwość; pełna[1] iest ziemia miłosierdzia Pańskiego.
6. Słowem Pańskiém są niebiosa[2] uczynione, a Duchem ust iego wszystko woysko ich.
7. Który zgromadził iako na kupę[3] wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
8. Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękaią wszyscy obywatele okręgu ziemi.
9. Albowiem on[4] rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
10. Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz[5] obraca zamysły ludzkie;
11. Ale rada[6] Pańska trwa na wieki, a myśli serce iego od narodu do narodu.
12. Błogosławiony[7] naród, którego Pan iest Bogiem iego, lud, który sobie obrał za dziedzictwo.
13. Pan patrzy z[8] nieba i widzi wszystkie syny ludzkie.
14. Z mieysca mieszkania swego pogląda na wszystkie obywatele ziemi.
15. Który stworzył serce każdego z nich, upatruie wszystkie sprawy ich.
16. Nie bywa Król wybawiony przez wielkość woyska, ani mocarz nie uydzie przez wielką moc swoię.
17. Omylnyć iest koń ku wybawieniu, a nie wyrywa wielkością mocy swoiéy.
18. Oto, oko Pańskie[9] nad tymi, którzy się go boią, nad tymi, którzy dufaią w miłosierdziu iego;
19. Aby wyrwał od śmierci duszę ich, a pożywił ie w głodzie.
20. Dusza nasza oczekiwa Pana; on ratunek nasz i tarcza nasza.
21. W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze: bo w imieniu iego świętém ufamy.
22. Niechże będzie miłosierdzie twoie, Panie! nad nami iakośmy nadzieię w tobie mieli.



Przypisy


Arrow l.svg Ps 32 Ps 33 Ps 34 Arrow r.svg