Biblia Wujka (1923)/Pierwsza Księga Kronik 10

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Pierwsza Księga Kronik podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Stary Testament - Pierwsza Księga Kronik

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29


Rozdział X.

O Saulowéj śmierci, nieprzyjaciele mu głowę ścięli, mężowie Jabez Galaad pogrzebli go: przyczyna téż jego śmierci.


A Philistynowie walczyli przeciw Izrael, i uciekli mężowie Izraelscy przed Philistyny i polegli zranieni na górze Gelboe. [1]

A gdy się przybliżali Philistynowie goniąc Saula i syny jego, zabili Jonathana i Abinadaba i Melchisua, syny Saulowe.

I zmocniła się bitwa przeciw Saul, i naleźli go strzelcy i zranili strzałami.

I rzekł Saul do giermka swego: Dobądź miecza twego a zabij mię, aby snadź nie przyszli ci nieobrzezańcy a nie śmiali się ze mnie. A giermek jego uczynić tego nie chciał, bojaźnią przestraszony: a tak porwał miecz Saul i padł nań.

Co ujrzawszy giermek jego, to jest, że umarł Saul, padł téż sam na swój miecz i umarł.

A tak zginął Saul i trzéj synowie jego, i wszystek dom jego zaraz upadł.

Co gdy ujrzeli mężowie Izraelscy, którzy mieszkali na polach, pouciekali: a po śmierci Saulowéj i synów jego opuścili miasta swe i rozpierzchnęli się tam i sam: i przyszli Philistynowie i mieszkali w nich.

A drugiego dnia zwłócząc Philistynowie łupy z pobitych, naleźli Saula i syny jego, leżące na górze Gelboe.

I zewlókłszy go i głowę mu uciąwszy i zbroję zdjąwszy, posłali do ziemie swéj, aby go obnoszono i okazowano zborom bałwańskim i ludziom.

10 A zbroję jego poświęcili we zborze boga swego, a głowę zawiesili we zborze Dagon.

11 Co gdy usłyszeli mężowie Jabes Galaad, to jest, wszystko, co byli Philistynowie nad Saulem uczynili,

12 Wstał każdy z mężów mocnych i wzięli ciała Saulowe i synów jego i przynieśli je do Jabes i pogrzebli kości ich pod dębem, który był w Jabes, i pościli siedm dni.

13 A tak umarł Saul dla nieprawości swoich, przeto iż przestąpił przykazanie Pańskie, które był przykazał, a nie zachował go, ale nad to jeszcze radził się Pythonki:

14 A nie miał nadzieje w Panu: Dlaczego zabił go i przeniósł królestwo jego do Dawida, syna Isai.


Przypisy