Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0408

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.


    37.Gedor téż i Ahio i Zacharyasz i Macelloth.

    38.Macelloth zrodził Samaan: ci mieszkali naprzeciwko braci swéj w Jeruzalem, z bracią swą.

    39.A Ner zrodził Cys, a Cys zrodził Saula, a Saul zrodził Jonathana i Melchisua i Abinadab i Esbaal.

    40.A syn Jonathanów Merybbaal: a Merybbaal zrodził Micha.

    41.Synowie zaś Micha: Phithon i Melech i Tharaa i Ahaz.

    42.Ahaz lepak zrodził Jarę, a Jara zrodził Alamath i Asmoth i Zamry: a Zamry zrodził Mosę.

    43.Mosa lepak zrodził Banaa, którego syn Raphaja zrodził Elasa, z którego poszedł Asel.

    44.A Asel miał sześci synów temi imiony: Ezrykam, Bokru, Ismael, Sarya, Obdya i Hanan. Ci są synowie Asel.


    ROZDZIAŁ X.
    O Saulowéj śmierci, nieprzyjaciele mu głowę ścięli, mężowie Jabez Galaad pogrzebli go: przyczyna téż jego śmierci.

    A Philistynowie walczyli przeciw Izrael, i uciekli mężowie Izraelscy przed Philistyny i polegli zranieni na górze Gelboe. [1]

    2.A gdy się przybliżali Philistynowie goniąc Saula i syny jego, zabili Jonathana i Abinadaba i Melchisua, syny Saulowe.

    3.I zmocniła się bitwa przeciw Saul, i naleźli go strzelcy i zranili strzałami.

    4.I rzekł Saul do giermka swego: Dobądź miecza twego a zabij mię, aby snadź nie przyszli ci nieobrzezańcy a nie śmiali się ze mnie. A giermek jego uczynić tego nie chciał, bojaźnią przestraszony: a tak porwał miecz Saul i padł nań.

    5.Co ujrzawszy giermek jego, to jest, że umarł Saul, padł téż sam na swój miecz i umarł.

    6.A tak zginął Saul i trzéj synowie jego, i wszystek dom jego zaraz upadł.

    7.Co gdy ujrzeli mężowie Izraelscy, którzy mieszkali na polach, pouciekali: a po śmierci Saulowéj i synów jego opuścili miasta swe i rozpierzchnęli się tam i sam: i przyszli Philistynowie i mieszkali w nich.

    8.A drugiego dnia zwłócząc Philistynowie łupy z pobitych, naleźli Saula i syny jego, leżące na górze Gelboe.

    9.I zewlókłszy go i głowę mu uciąwszy i zbroję zdjąwszy, posłali do ziemie swéj, aby go obnoszono i okazowano zborom bałwańskim i ludziom.

    10.A zbroję jego poświęcili we zborze boga swego, a głowę zawiesili we zborze Dagon.

    11.Co gdy usłyszeli mężowie Jabes Galaad, to jest, wszystko, co byli Philistynowie nad Saulem uczynili,

    12.Wstał każdy z mężów mocnych i wzięli ciała Saulowe i synów jego i przynieśli je do Jabes i pogrzebli kości ich pod dębem, który był w Jabes, i pościli siedm dni.

    13.A tak umarł Saul dla nieprawości swoich, przeto iż przestąpił przykazanie Pańskie, które był przykazał, a nie zachował go, ale nad to jeszcze radził się Pythonki:

    14.A nie miał nadzieje w Panu: Dlaczego zabił go i przeniósł królestwo jego do Dawida, syna Isai.


    ROZDZIAŁ XI.
    Jako lud pomazał na królestwo Dawida: a którzy na dworze jego byli zacniejsi, wylicza.

    Zebrał się tedy wszystek Izrael do Dawida w Hebron, mówiąc: Jesteśmy kość twoja i ciało twoje. [2]

    2.Wczoraj téż i dziś trzeci dzień, gdy jeszcze królował Saul, tyś był, któryś wywodził i wwodził Izraela; bo tobie rzekł Pan, Bóg twój: Ty będziesz pasł lud mój Izraelski i ty będziesz książęciem nad nim.

    3.Przyszli tedy wszyscy starsi Izraelscy do króla do Hebron. I uczynił z nimi Dawid przymierze przed Panem: i pomazali go za króla nad Izraelem według słowa Pańskiego, które powiedział w ręce Samuela.

    4.Jechał téż Dawid i wszystek Izrael do Jeruzalem, to jest Jebus, gdzie byli Jebuzejczycy obywatele ziemie.

    5.I mówili, którzy mieszkali w Jebus, do Dawida: Nie wnidziesz sam. Ale Dawid wziął zamek Syon, który jest miastem Dawidowem.

    6.I rzekł: Każdy, ktoby najpierwéj

    1. 1.Król. 31, 1.
    2. 2.Król. 5, 1.