Biblia Gdańska/List Świętego Pawła Apostoła do Rzymianów 15

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Biblia Gdańska - Nowy Testament - List Świętego Pawła Apostoła do Rzymianów

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16


ROZDZIAŁ XV.
I. Możnieysi siłę swoię na potwierdzanie mdleyszych obracać maią 1. 2. II. przykładem Chrystusowym 3 — 6. III. który był sługą 7. IV. nie tylko Żydów 7 — 9. V. ale i Poganów 10 — 14. VI. Przyczyny pisania listu tego 15 — 33.

A tak powinniśmy znosić, my, którzyśmy mocni, mdłości słabych[1], a nie podobać się samym sobie.
2. Przetoż każdy z nas niech się bliźniemu podoba ku dobremu dla zbudowania;
II. 3. Ponieważ i Chrystus nie podobał się samemu sobie, ale iako napisano: Urągania[2] urągaiących tobie, przypadły na mię.
4. Bo cokolwiek przed tém[3] napisano, ku naszéy nauce napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę pism nadzieię mieli.
5. A Bóg cierpliwości i pociechy niech wam da, abyście byli[4] iednomyślni między sobą według Chrystusa Iezusa,
6. Abyście iednomyślnie iednemi usty wysławiali Boga oyca Pana naszego Iezusa Chrystusa.
III. 7. Przetoż przyimuycie iedni drugich, iako i Chrystus przyiął nas do chwały Bożéy.
IV. 8. Bo powiadam: Iż Iezus Chrystus był sługą obrzezki dla prawdy Bożéy, aby potwierdził obietnic oycom uczynionych,
9. A Poganie żeby za miłosierdzie chwalili Boga, iako napisano: Dla tego będę[5] cię wysławiał między Pogany, i imieniowi twemu śpiewać będę.
V. 10. I zasię mówi: Weselcie[6] się Poganie z ludem iego.
11. I zasię: Chwalcie[7] Pana wszyscy Poganie, a wysławiaycie go wszyscy ludzie.
12. I zasię Izaiasz mówi: Będzie[8] korzeń Iessego, a który powstanie, aby panował nad Pogany, w nim Poganie nadzieię pokładać będą.
13. A Bóg nadziei niech was napełni wszelką radością i pokoiem w wierze, abyście obfitowali w nadziei przez moc Ducha świętego.]
14. A pewienem, bracia moi! i ia sam o was, żeście i wy sami pełni dobroci, napełnieni wszelkiéy znaiomości, i możecie iedni drugich napominać.
VII. 15. A pisałem do was, bracia! poniekąd śmieléy, iakoby was napominaiąc przez łaskę, która mi iest dana od Boga;
16. Na to, abym był sługą Iezusa Chrystusa między Pogany, świętobliwie pracuiąc w Ewangielii Bożéy, aby ofiara Poganów stała się przyiemna, poświęcona przez Ducha świętego.
17. Mam się tedy czém chlubić[9] w Chrystusie Iezusie, w rzeczach Bożych.
18. Albowiem nie śmiałbym mówić tego, czegoby nie sprawował Chrystus przez mię w przywodzeniu ku posłuszeństwu Poganów,[10] przez słowo i przez uczynek.
19. Przez moc znamion i cudów, przez moc Ducha Bożego, tak, iżem od Ieruzalemu i okolicznych krain aż do Iliryku napełnił Ewangielią Chrystusową;
20. A to tak usiłuiąc kazać Ewangielią, gdzie i mianowany nie był Chrystus, abym na cudzym fundamencie nie budował.
21. Ale iako napisano: Którym nie powiadono[11] o nim, oglądaią, a którzy o nim niesłychali, zrozumieią.
22. Dla czegom téż[12] często miewał przeszkadzki, żem do was przyiść nie mógł.
23. Lecz teraz niemam więcéy mieysca w tych sam krainach, a maiąc chęć przyiść do was[13] od wielu lat.
24. Kiedykolwiek póydę do Hyszpanii, przyidę do was: bo się spodziewam, że tamtędy idąc uyrzę was, a że wy mię tam poprowadzicie, kiedy się pierwéy z wami troszeczkę ucieszę.
25. A teraz idę do Ieruzalemu[14], usługuiąc Swiętym.
26. Albowiem się upodobało Macedonii i Achai, nieco[15] spólnie złożyć na ubogie Swięte, którzy są w Ieruzalemie.
27. Owa podobało się im, i są ich dłużnikami; bo ponieważ dóbr ich duchownych Poganie się uczęstnikami[16] stali, powinni im téż są cielesnemi usługować.
28. Przetoż gdy to wykonam, a onym iako zapieczętowany ten pożytek oddam, póydę przez was do Hyszpanii;
29. A wiem, iż gdy przyidę[17] do was, z hoyném błogosławieństwem Ewangielii Chrystusowéy przyidę.
30. A proszę was, bracia! przez Pana naszego Iezusa Chrystusa, i przez miłość Ducha, abyście wespołek ze mną[18] pracowali w modlitwach za mię do Boga,
31. Abym był[19] wybawiony od tych, którzy są niewiernymi w ziemi Iudskiéy, a iżby usługa moia, którą wykonywam przeciw Ieruzalemowi, przyiemna była Swiętym;
32. Abym z radością przyszedł do was[20] za wolą Bożą, i z wami się wespołek ucieszył.
33. A Bóg pokoiu niech będzie z wami wszystkimi. Amen.



Przypisy


Arrow l.svg Rz 14 Rz 15
Biblia Gdańska
Rz 16 Arrow r.svg