Pamiętnik pani Hanki

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
>>> Dane tekstu >>>
Autor Tadeusz Dołęga-Mostowicz
Tytuł Pamiętnik pani Hanki
Wydawca Towarzystwo Wydawnicze „RÓJ”
Data wydania 1939
Drukarz Zakłady Graficzne „FENIKS“
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały pamiętnik
Pobierz jako: Pobierz Cały pamiętnik jako ePub Pobierz Cały pamiętnik jako PDF Pobierz Cały pamiętnik jako MOBI
Indeks stron
TADEUSZ DOŁĘGA-MOSTOWICZ
PAMIĘTNIK PANI HANKI



WYDAWCA
TOWARZYSTWO WYDAWNICZE  „RÓJ SP. Z O. O.

Warszawa — Kredytowa I
Copyright by Towarzystwo Wydawnicze „Rój“, Sp. z o. o.
Warsaw 1939
Printed in Poland

DRUKARNIA „LINOLIT“ WARSZAWA






TADEUSZ DOŁĘGA-MOSTOWICZ
PAMIĘTNIK
PANI HANKI

Z „Pamiętnikiem pani Hanki“ powracamy znów do życia stolicy i jej sfer „odgórnych“ — a jednocześnie do jednego z tych zagadnień, jakie najbardziej pasjonują tego pisarza: do zagadnienia psychologii i psychiki kobiety współczesnej. W kilku dawniejszych powieściach, wysuwało się już ono na stanowisko przodujące — że wymienimy choćby Alicję Horn, „Świat Pani Malinowskiej“ czy „Trzecią płeć“. Ale i w innych dziełach, naświetlających najrozmaitsze zagadnienia społeczne, ta sprawa pojawiała się zawsze; dość wspomnieć o dr Łucji Kańskiej i profesorowej Dobranieckiej z „Profesora Wilczura“. Bogata galeria tych figur niewieścich wzbogaca się znów postacią wartości kapitalnej. „Problem“ bohaterki Mostowicza jest w istocie problemem centralnym, postawionym z niezawodną jasnością i wnikliwością psychologiczną, ujętym od samej głębi. Prymitywizm reakcji psychicznych obok przemyślności w organizowaniu własnego życia, naiwność połączona ze sprytem, koncepcja życia

jako sumy radosnych doznań, a przy tym jego całkowita niemal bezideowość — oto ramy, w których rozwijają się jej dzieje. Słusznie sięgnął Mostowicz tym razem do formy pamiętnika, chcąc ukazać działanie wszystkich tych mechanizmów od wewnątrz. Jakoż ukazał je, jak zawsze, w postaci niezwykle fascynującej, każąc swej bohaterce zstępować na same krawędzie przepaści i rzucając jej losy na kapitalnie podpatrzone tło współczesnej Warszawy.
Pasja poznawania człowieka, namiętność rozgryzania najzawilszych jego zagadek sprawia, iż żadna z drugoplanowych figur Mostowicza nie jest martwa ani papierowa. Stąd właśnie płynie owa niedościgniona wypukłość obrazów Mostowicza, ich niepodrabiane życie i prawdziwość.







Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Tadeusz Dołęga-Mostowicz.