Śpiewnik kościelny/Pieśni na Boże Narodzenie I

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Pieśni na Boże Narodzenie I
Pochodzenie Śpiewnik kościelny
Redaktor Michał Marcin Mioduszewski
Data wydania 1838
Druk Stanisław Gieszkowski
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron

PIEŚNI
NA BOŻE NARODZENIE.
Page007b Pastorałki.jpg


PIEŚŃ I.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4
\autoBeamOff

\stemUp f4 a4. g8 | a4 f2 |
\stemDown a4 c4. bes8 | c4 a2 \bar "|."
\break
a4 bes c \fermata |
c4 c4. bes8 | 
\stemUp a4 g2 |
\stemDown c4 c4. bes8 |
\break
\stemUp a4 g2 |
a4 a \stemDown bes8 a |
\stemUp g4 f2 \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Któż o tej do -- bie pła -- cze we żło -- bie! A gdzie, gdzie?
W_staj -- ni, w_u -- bo -- giej, lu -- bo mróz sro -- gi,
Nie -- bie -- skie pa -- cho -- le.
} }


Któż o tej dobie płacze we żłobie! A gdzie, gdzie?
W stajni ubogiej, lubo mróz srogi,
Niebieskie pachole.

Ubogo leży, w podłej odzieży, A kto, kto?
Pan wszego świata, którego lata
Ogarnąć nie mogą.

Cud niesłychany, gość niewidziany, A kto, kto?
Bóg utajony, dziś narodzony,
Ludziom się pokazał.

Przed nim padają, cześć oddawają, A kto, kto?
Dwoje zwierzęta, nieme bydlęta,
Wół z osłem klękają.

Wolno wnijść lichym, pasztuszkom cichym, Do kogo?
Do Pana tego, co niebo jego,
W żłobie leżącego.

Królowie jadą, korony kładą, A zkąd, zkąd?
Od wschodu słońca, szukają końca,
Zbawienia swojego.

Skarb otwierają, dary dawają, A komu?
Wielcy Panowie, możni królowie,
Dzieciątku małemu.

Bóg się dziś rodzi, na świat przychodzi, A po co?
Przyszedł na ziemię, by ludzkie plemię
Od piekła wybawił.

Tegoż witajmy, i temu dajmy, A co, co?
Serca skruszone, a oczyszczone,
W miłości gorącej.

Boć nas miłuje, i nam daruje, A co, co?
Czego pragniemy i znaleść chcemy,
Po śmierci zbawienie.


PIEŚŃ II.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4
\autoBeamOff

c4 f a | g8 e f2 |
a4 a c | bes8 g a2 \bar ":|"
\break
c2 a4 | a f2 |
bes2 g4 | e c2 |
c'2 a4 |
\break
a f2 | bes2 g4 | e c2 |
f4 g g | f2 r4 \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Wi -- taj -- my Je -- zu -- sa nam na -- ro -- dzo -- ne -- go, 
Któ -- ry le -- ży bez o -- dzie -- ży, 
O -- sioł z_wo -- łem je -- go spo -- łem, 
Pa -- rą grze -- ją. 
} }
\addlyrics { \small {
W_u -- bo -- giej sta -- jen -- ce w_żło -- bie zło -- żo -- ne -- go:
}}


Witajmy Jezusa nam narodzonego,
W ubogiej stajence w żłobie złożonego:
Który leży bez odzieży,
Osioł z wołem jego społem,
Parą grzeją.

Któż ci jest przyczyną mój Jezu kochany,
Od kogoś na ten świat w tę nędzę przysłany?
Tyś Pan nieba, czegoć trzeba
Tu na ziemi, między temi
Bydlętami.

Za co twój majestat tak jest poniżony?
Przed którym najwyższe zwykły padać Trony
Na kolana, wielbiąc Pana,
Stwórcę swego i wiecznego
Szczęścia dawcę.

O Ojcze przedwieczny! cóż to za przyczyna?
Iż nam z górnych niebios zsyłasz swego Syna
Tu na ziemię? aby plemię
Śmiercią srogą i krwią drogą
Ludzkie zbawił.

Niewinny baranku, Boże stwórco świata,
Idziesz z nieba do nas, boś nasza zapłata:
Witaj Panie i kochanie!
Ludu twego mizernego
Zbawicielu.

Boże bądź pochwalon od wszego stworzenia,
Żeś nam dał pociechę z Syna narodzenia:
On świat zbawi i to sprawi,
Że strasznego i wiecznego
Ujdziem piekła.

Pobłogosław Jezu nas lud twój ubogi,
Ciesz, wspomagaj, ratuj, oddal gniew twój srogi:
A my ciebie tu i w niebie
Niech wielbimy i chwalimy,
Na wiek wieków.

PIEŚŃ III.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4
\autoBeamOff

c4 f g | a2 bes4 |
c2 d4 | c2. \bar ":|:" \break

c4 c d | bes bes c |
a a bes | g8[ f] e[ d] c4 | \break

c'2 e,4 | f2. \bar ":|"
}
\addlyrics { \small {
Roz -- kwi -- tnę -- ła się li -- li -- ja, 
Zro -- dzi -- ła nam Sy -- na, 
we -- so -- ła dla wszy -- stkich no -- wi -- na.
} }
\addlyrics { \small {
A ta jest Pan -- na Ma -- ry -- ja: 
} }


Rozkwitnęła się lilija,
A ta jest Panna Maryja:
Zrodziła nam Syna,
wesoła dla wszystkich nowina.

Porodziła go w radości,
W panieństwa swego całości:
Wydała kwiat z siebie,
Którego początek jest w niebie.

Troskliwie z nieba pełnemi,
Karmiła piersiami swemi:
Od zimna chroniła,
W pieluszki dziecięce powiła.

Złożyła go na sianeczku,
W lichej stajence w żłobeczku:
Pokłon mu oddała,
Jak Boga swojego witała.

O święta Bogarodzico!
O przenajczystsza dziewico!
Tyś różdżka z Jessego,
Dałaś kwiat zapachu wdzięcznego.

Nie zmazanaś grzechu plamą,
Stałaś się niebieską bramą,
Przez którą Bóg wchodzi,
Gdy się nam na ten świat dziś rodzi.

Krzak Mojżeszów wśród płomienia,
Wolnym będąc od spalenia,
Twego był obrazem
Panieństwa z macierzyństwem razem.

Ciebie Bóg obrał świątynią,
Przymierza nowego skrzynią:
Gdy żywot twój czysty,
Zamieszkał Pan nieba wieczysty.

Pozwól o Panno prosimy,
Niech prośby nasze złożymy:
Bo twoja przyczyna,
Jest mocy przeważnej u Syna.

Spraw to niech Syn twój jedyny,
Odpuściwszy nasze winy,
Gdy na świat przychodzi,
Przez łaskę w sercach się narodzi.

Niechaj wzbudzi w nas ochotę,
Abyśmy szli z cnoty w cnotę:
Niech wolą zapali,
Byśmy go statecznie kochali.

Niech i w doczesnym pobycie,
Opatruje nasze życie:
Strzeże od przygody,
Uprząta w służbie swej przeszkody.

PIEŚŃ IV.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major

\autoBeamOff

\stemUp f4 a8 a g4 bes |
\stemDown a8 c bes a a4 
\stemUp g \bar ":|" \break

\stemDown c4 bes8 a a4 \stemUp g |
\stemDown c8 c bes a a4 \stemUp g  \break|

\stemDown a8[ bes] c 
\stemUp c, f4 f \bar "|." \break
}
\addlyrics { \small {

} }
\addlyrics { \small {
Ra -- duj się zie -- mio! gość z_nie -- ba przy -- cho -- dzi,
Sy -- nów A -- da -- ma z_czar -- tow -- skiej nie -- wo -- li, 
Wyr -- wie, wy -- zwo -- li. 
} }
\addlyrics { \small {
Co Bo -- ga z_lu -- dem, lud z_Bo -- giem po -- go -- dzi: 
}}


Raduj się ziemio! gość z nieba przychodzi,
Co Boga z ludem, lud z Bogiem pogodzi:
Synów Adama z czartowskiej niewoli,
Wyrwie, wyzwoli.

Raduj się ziemio! śpiewaj z Aniołami,
Wychwalaj Boga, ciesz się z niebianami:
Już nie podnóżkiem jesteś najwyższego,
Lecz tronem jego.

Raduj się ziemio! masz pokój żądany,
Bóg ci przebaczył, dotąd zagniewany:
Połącz się z niebem boś już dzisiaj święta,
Niegdyś przeklęta.

Raduj się ziemio! oto światło wschodzi,
Które każdego co na świat przychodzi,
Blaskiem oświeca, a wnet znikną wszędy,
Ciemność i błędy.

Raduj się ziemio! Prorok wielki idzie,
Co będzie gromił żyjących w bezwstydzie:
On wskaże drogę pewną do zbawienia,
Zniszczy zgorszenia.

Raduj się ziemio! idzie prawodawca,
Nowego prawa i zakonu dawca:

Dawne ustawy na zawsze poznosi,
Nowe ogłosi.

Raduj się ziemio z wielkiego kapłana!
Na odpuszczanie grzechów moc mu dana:
Ten skoro nową ofiarę odprawi,
Cały świat zbawi.

Raduj się ziemio! masz króla u siebie,
Pana co włada na ziemi i niebie:
Królestwo jego końca mieć nie będzie,
Gdy tron posiędzie.

Raduj się ziemio! bo to Bóg tym Panem,
Bóg Prawodawcą, Prorokiem, Kapłanem:
On to w naturze człowieka się rodzi,
Na świat przychodzi.

Raduj się ziemio! witaj tego Pana,
I ludy wszystkie zegnijcie kolana:
On wam przynosi przez swe Narodzenie
Wieczne zbawienie.


PIEŚŃ V.



\relative c' {
\clef tenor
\key f \major

\autoBeamOff

c4 c c8[ a] f4 |
e f g \stemUp a |
\stemDown bes bes d8[ c] bes4 | \break

\stemUp a4 g a bes \bar ":|"
g4 g  bes8[ a] g4 |
a4 g \stemDown a8[ bes] c4 | \break

\stemUp g4 g bes8[ a] g4 |
a4 g \stemDown a8[ bes] c4 |
d4 c8 bes \stemUp a4. g8 | \break

g4 f2 r4 \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Ciesz -- my się i pod nie -- bio -- sy
Wznoś -- my ra -- zem mi -- łe gło -- sy:
Bij -- cie w_ko -- tły, w_trą -- by graj -- cie,
A Je -- zu -- sa przy -- wi -- taj -- cie,
No -- wo na -- ro -- dzo -- ne -- go.
} }
\addlyrics { \small {
Bo we -- so -- ła dziś no -- wi -- na,
Czy -- sta Pan -- na ro -- dzi Sy -- na.
} }


Cieszmy się i pod niebiosy
Wznośmy razem miłe głosy:
Bo wesoła dziś nowina,
Czysta Panna rodzi Syna.
Bijcie w kotły, w trąby grajcie,
A Jezusa przywitajcie,
Nowonarodzonego.
 
Złożyła go na sianeczku,
Między bydlęty w żłobeczku:
Aniołowie go witają,
Chwałę z wysoka śpiewają.
Bijcie w kotły, i t. d.

Pasztuszkowie na znak dany,
Znalazłszy Pana nad Pany,
Z pociechą serca witają,
Bogiem go swoim wyznają.
Bijcie w kotły, i t. d.

Trzej Królowie ode wschodu,
Z darami swego narodu,
Do Betleem pospieszają,
Pokłon i dary mu dają.
Bijcie w kotły, i t. d.

I my go też przywitajmy,
I wesoło zaśpiewajmy:
Witaj śliczne niewinniątko,
Zesłane z nieba dzieciątko.
Bijcie w kotły, i t. d.

Tyś jest Synem najwyższego,
Tyś Panem świata całego:
Przez twe święte narodzenie,
Odpuść grzechy, daj zbawienie.
Bijcie w kotły, i t. d.

PIEŚŃ VI.



\relative c' {
\clef tenor
\key f \major

\autoBeamOff

c4 f8 c c4. a8 |
\stemUp a8 f bes g g[ f] f4 \bar ":|" \break

g4 \stemDown c8 c c[ b] b4 |
b8 d e f f[ e] e4 |\break

c4 f8 c c4. a8 |
\stemUp a8 f bes g g[ f] f4 \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Be -- tle -- em świę -- te! mia -- ste -- czko wsła -- wi -- one,
We -- dług pro -- ro -- ctwa Mi -- che -- a -- szo -- we -- go, 
Z_cie -- bie miał wy -- nijść Wódz lu -- du Bo -- że -- go.
} }
\addlyrics { \small {
Tyś przez Pro -- ro -- ków z_da -- wna o -- gło -- szo -- ne: 
} }


Betleem święte! miasteczko wsławione,
Tyś przez Proroków z dawna ogłoszone:
Według proroctwa Micheaszowego,
Z ciebie miał wynijść Wódz ludu Bożego.

To się już dzisiaj spełniło na tobie,
Posiadasz Boga w maluczkiej osobie:
O jakże wdzięcznie brzmią Anielskie pienia,
Wyśpiewujące hymny uwielbienia.

Tych więc Aniołów i my naśladujmy,
Uczcijmy z niemi, z niemi się radujmy,
Wołając: witaj o Panie nad Pany,
Przez twych proroków zdawna obiecany.

Izaijaszu! wesel się wraz z nami,
Coś przejrzał duchem, my widzim oczami:
Oto Panienka porodziła Syna
Nie znając męża, jak wdzięczna nowina.

I Baruch wiernych przyszłym cieszył cudem,
Że Bóg na ziemi z swym zamieszka ludem:
Pełniąc nadzieję, którą tęschność słodził,
Dziś nam w Betleem Chrystus się narodził.

Izaijaszu! coś za ludem prosił,
I głos do Pana zastępów podnosił,

By dał Baranka nam panującego,
Pójdź do Betleem, tam masz złożonego.

Co Patryarchom poprzysiągłeś Panie,
Że ze krwi onych Messyjasz powstanie:
Toś dzisiaj zjścił, gdyś Dawida plemię,
Uczcił synostwem Zbawiciela ziemię.

Pójdź pokolenie Judy witaj Pana,
Złóż mu twe berło, padnij na kolana:
Bo oto woła Bóg Jakóba mową,
Że wszystkich ludów Chrystus będzie głową.

Już się proroctwo Dawida spełniło,
Gdy ode wschodu trzech Królów przybyło,
Z wielkiemi dary, nizkiemi pokłony,
U nóg dzieciątka składają korony.

Dziś więc do Pana przybliżmy się społem,
Cześć mu oddajmy i uderzmy czołem,
Wołając: Panie zmiłuj się nad nami,
A nie racz gardzić naszemi prośbami.


PIEŚŃ VII.



\relative f {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4
\autoBeamOff

\stemUp f8 a \stemDown c4. bes16[ a] |
bes8 d d[ c] c[ bes] | \break

a8 c c[ bes] bes[ a] |
\stemUp a4 g r4 \bar ":|"
\stemDown c4. bes8 a bes | \break

c8 c16[ bes] a4 bes8[ d] |
c4. bes8 a bes |
c8 c \stemUp a4 f | \break

\stemDown a8 c c4 bes |
\stemUp g8 bes bes4 a |
\stemDown a8 c c4 bes | \break

\stemUp g8 bes bes4 a |
f8 e f g a bes |
\stemDown c8 \stemUp e, f2 \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Ach wi -- taj -- że po -- żą -- da -- na per -- ło dro -- ga z_nie -- ba,
W_cie -- le ludz -- kiem Bóg jest skry -- ty,
Na po -- karm lu -- dziom ob -- fi -- ty; 
Cia -- łem kar -- mi, krwią na -- po -- i,
By czło -- wie -- ka w_chwa -- le swo -- jej
Mię -- dzy wy -- bra -- ne -- mi po -- li -- czył.
} }
\addlyrics { \small {
Gdy ca -- ły świat u -- pra -- gnio -- ny a -- niel -- skie -- go chle -- ba:
} }



Ach witajże pożądana perło droga z nieba,
Gdy cały świat upragniony anielskiego chleba:
W ciele ludzkiem Bóg jest skryty,
Na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, krwią napoi,
By człowieka w chwale swojej
Między wybranemi policzył.
 
Niedośćże to Boskie dziecię żeś na świecie z nami?
Ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami:
Malusieńki Jezu w żłobie,
Co za wielka miłość w tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy,
W ludzkiem ciele Bóg prawdziwy
Przyszedł na zbawienie człowieka.

O miłości niepojęta jakżeś wielka była!
Iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
A to do pustej szopiny,
O niesłychane nowiny!
Ach pokorny baraneczku,
Twój odpoczynek w żłobeczku,
Z dalekiej podróży niebieskiej.

Panna czysta gdy powiła, całuje członeczki,
Nakarmiwszy go piersiami, przywiera powieczki;
Józef go siankiem okrywa,
Maryja kołysąc śpiewa:
Lulaj o moje kochanie,
Synu mój, Stwórco i Panie,
Lulajcie pieszczoty serdeczne.

Dla czegóż tak ostre życie Zbawiciel zaczyna?
Złości nasze zawiniły, cóż winna dziecina?

Uważ przeto każdy wierny,
Jak wielce Bóg miłosierny!
Odżałował Syna swego,
By krew przelał dla grzesznego
Człowieka, by wiecznie nie zginął.

Niech ci Jezu będą dzięki za twe narodzenie,
Bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie:
Miłość która to sprawiła,
Iż cię do nas sprowadziła,
Niech swą iskrą nas zapali,
Abyśmy cię miłowali,
Teraz i bez końca w wieczności.


PIEŚŃ VIII.



\relative f {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4

\autoBeamOff

\repeat volta 2 {
\stemUp f4 a \stemDown c |
f8[ e] f4 c8[ d] |
c4 a8[ c] bes4 | \break

\stemUp g8[ bes] a4 f
}
\repeat volta 2 {
\stemDown c'4 \stemUp a f |
e8[ g] bes4 a | \break

g4 f e8 f |
g8[ e] c2 |
\stemDown c'4 bes8[ a] bes[ c] | \break

d4 bes \stemUp g8[ f] |
e8 f g4 c, |
f2 f4 }
}
\addlyrics { \small {
Wi -- taj -- że Dzie -- ciąt -- ko z_Pan -- ny na -- ro -- dzo -- ne!
Wi -- taj Kró -- lu nie -- ba, Kró -- lu nie -- skoń -- czo -- ny,
Wi -- taj i Mo -- nar -- cho nie -- prze -- zwy -- cię -- żo -- ny.
} }
\addlyrics { \small {
W_ja -- seł -- kach na mro -- zie na -- go po -- ło -- żo -- ne:
} }


Witajże Dzieciątko z Panny narodzone!
W jasełkach na mrozie nago położone:
Witaj Królu nieba, Królu nieskończony,
Witaj i Monarcho nieprzezwyciężony.

Chwalcie go dziś wszyscy niebiescy duchowie,
Sławcie pod niebiosa cni Serafinowie:
Bo Jezus maleńki, Jezus ukochany,
Z nieba na świat ludziom zstąpił pożądany.

Chwalcie go dziś wszyscy powietrzni ptaszkowie,
Chwalcie czołgający ziemni robaczkowie,
Chwalcie dzieciąteczko Jezusa małego,
Dziś z przeczystej Panny nam narodzonego.

Chwalcie go wraz wszystkie po lasach zwierzęta,
Chwalcie i domowe pracowne bydlęta:
Bo Król i Monarcha, Pan nieba i ziemię,
Tak bardzo ukochał nędzne ludzkie plemię.

Ten który wysoko siedział na swym tronie,
I który na Boga Ojca bawił łonie,
Któremu się wszyscy Anieli kłaniali,
Któremu cześć, chwałę w każdy czas dawali:

Teraz o! jak w podłym Jezus leży żłobie,
W stajni między bydłem w tak lichej osobie;
Pójdźże tedy duszo do ukochanego,
Jak stworzenie jego do stwórcy swojego.

A gdzież go mam szukać? nędzna, utrapiona!
I kędyż go znajdę? zewsząd opuszczona!
Pójdę do Betleem, przebiegnę miasteczko,
Azaż tam Jezusa znajdę dzieciąteczko.

Powiedzże ktokolwiek wiesz o moim Bogu?
Oto leży w stajni na trosze barłogu.
Ach mój Jezu wdzięczny, serdeczne kochanie!
Ochłodo niebieska, duszy mej wzdychanie!

A cóż to ja widzę!.. widzę Pana mego,
Na trosze barłogu w stajni złożonego:
Od zimna srogiego podsiniały oczy,
Łza łzę popychając hojny strumień toczy.

 
A cóż ci to po tem Jezu najśliczniejszy,
Że tak wiele cierpisz Jezu najwdzięczniejszy?
Dla mnie to wiem pewnie, dla mej grzesznej duszy,
A przecie me serce na to się nie wzruszy.

Pójdę tedy prędko, pójdę bez odwłoki
Do ciebie mój Jezu, uczyń z tej opoki
Serce moje miękkie, niech się w oceanie
Łez twoich zanurzy, najłaskawszy Panie.


PIEŚŃ IX.



\relative c' {
\clef tenor

\autoBeamOff

\repeat volta 2 {
c4 g g4. f8 |
e8[ c] e[ g] c4 c8[ e] | \break

d8[ c] c[ g] g4. f8 |
e8[ f] g[ e] c4 r4 | } \break

c8 e g[ c] c4 r4 |
g'4. c,8 b[ d] c4 | \break

c,8 e g[ c] c4 r4 |
g'4. c,8 b[ d] c4 | \break

d4 b8[ g] g4. f8 |
e8[ c] e[ g] c4 c8[ e] | \break

d8[ c] c[ g] g4. f8 |
d8 e f[ d] c4 r4 \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Na -- ro -- dze -- nie Chry -- stu -- so -- we, 
Do -- peł -- ni -- ło żą -- da -- nia
Spuść -- cie nie -- ba Zba -- wi -- cie -- la,
Dla prośb czę -- stych I -- zra -- e -- la,
Ze -- ślij -- cie spra -- wie -- dli -- we -- go,
U -- rodź zie -- mio Zbaw -- cę swe -- go.
} }
\addlyrics { \small {
Pa -- try -- ar -- chów, któ -- rych o -- we,
By -- ły czę -- ste wo -- ła -- nia:
} }

Narodzenie Chrystusowe,
Dopełniło żądania
Patryarchów, których owe,
Były częste wołania:
Spuśćcie nieba Zbawiciela,
Dla prośb częstych Izraela,
Ześlijcie sprawiedliwego,
Urodź ziemio Zbawcę swego.
 
Przyszedł poczęty w żywocie
Panny niepokalanej,
W ubogiej ciała prostocie
Od świata nieuznanej,
Ani w własności przyjęty,
Chociaż Bóg nad świętych święty:
Któż się nie zdziwi ze łzami,
Widząc Boga z bydlętami.

Pająki snują obicie,
Ze słomy dywan drogi,
Z chust podłych zimne okrycie,
Zamiast puchów barłogi,
Miasto wonnego kadzidła,
Duszące wyziewy bydła;
Takie wygody gościowi,
Czyni świat Stworzycielowi.

Oślica do Balaama
Przemówiła cudownie,
Dawida i Abrahama
Plemię się rodzi równie;
Nie dziw tedy że wół osioł,
Stwórcę za sobą uprosił,

Aby mu w stajni służyli,
Kiedy ludzie odmówili.

Królewski ród zubożały
Pałacu nie znajduje,
W stajni kąt i żłobek mały
Za pokoje szanuje:
Znać Bóg dumą świata gardzi,
Kiedy podłość obrał bardziej,
W której służą pastuszkowie,
Nucą Panu Aniołowie:

Chwała bądź na wysokości
Bogu, ludziom na ziemi
Pokój żyjącym w skromności,
Których czyni świętemi
Chrystusowe narodzenie,
Przynoszące im zbawienie,
Podług żądania Proroków,
Gdy Bóg spuszczony z obłoków.

Niebieskie muzyki brzmijcie
Bogu wraz człowiekowi,
Wszyscy go mile przyjmijcie,
Dajcie pokłon Królowi:
Anielskie chóry śpiewajcie,
Pastuszkowie się zbiegajcie,
Uznajcie Majestat w Bóstwie,
Chociaż dziecina w ubóstwie.

Słodkie Aniołów śpiewania
Weselcie kwilącego,
Pasterze znoście odziania
Aby zagrzać drżącego:
Wpatrując się myślą w dziecię,
Nieco inszego powiecie,

Tylko godzien użalenia,
W przykrościach rozweselenia.

Ten Pan choć w maleńkiem ciele,
Serca myśli przenika;
Kto mu czyni mało wiele,
W swej pamięci zamyka:
Nie zaniedba dać nadgrody,
Czyniącym co dla wygody
Miłosierdzia żądających,
W nędzy tak jak Pan płaczących.

Jego słowa wezmą skutek:
Najmniejszym co czynicie,
Jeść, pić dając, ciesząc smutek,
Nagim niosąc okrycie,
To jakbyście mnie samemu
Dali, dając ubogiemu;
Za co weźmiecie po zgonie,
Miejsce w Abrahama łonie.

Przeto miejmy przedsiewzięcie
Od Pana narodzenia,
Żywot nasz prowadzić święcie
Przez dobrych spraw czynienia:
By była radość dzieciny,
Z uczynków naszych przyczyny,
Który z nieba zstąpił na to,
By nam był wieczną zapłatą.

Na wiek wieków niechaj będzie
Chwała Bogu naszemu,
I teraz niech słynie wszędzie
Nowo narodzonemu,
Który się nam w ciele zjawił,
Ażeby nas wszystkich zbawił:

Niech mu oraz będą dzięki,
Przez radosne głosów dzwięki.


PIEŚŃ X.



\relative c' {
\clef tenor
\key f \major

\autoBeamOff

c2 d | c4( bes) a2 |
c2 d | c4( bes) a2 \break

\repeat volta 2 {
\stemUp a2 g4 g | \stemDown c2 bes4 bes |
\stemUp a2 g4 g | \stemDown c2 bes4 bes |
\break
\stemUp a2 g | f2 r2
} }
\addlyrics { \small {
Al -- le -- lu -- ja, Chwal -- my Bo -- ga:
Któ -- ry się na -- ro -- dził, 
By nas wy -- swo -- bo -- dził
Z_nie -- wo -- li.
} }


Alleluja, Chwalmy Boga:
Który się narodził,
By nas wyswobodził ...Z niewoli.

Alleluja, Chwalmy Boga:
Którego Anieli
Śpiewając weseli ...Chwalili.

Allel. i t. d. Którego Pasterze
W prostocie swej szczerze ...Chwalili.

Allel. — Którego Ptaszęta
I nieme bydlęta ...Chwaliły.

Allel. — Którego Królowie,
Od wschodu Mędrcowie ...Chwalili.

Allel. — Którego mniemany
Ojciec, Józef zwany, ...Wychwalał.

Allel. — Którego Maryja,
Dziś w żłobie powija ...W pieluszki.

Allel. — W tem życiu na ziemi,
A potem z świętemi ...Na wieki.

PIEŚŃ XI.



\relative c' {
\clef tenor
\key f \major

\autoBeamOff
\stemDown c2 a | bes g | \stemUp a f |
g c, | \stemDown c' a | \break

bes \stemUp g | a f | g c, \bar "." 
f4( g) a( bes) | \stemDown c2 c | \break

c2 d4 b | c1 |
bes2 bes | \stemUp a a |
g \stemDown c | \stemUp c, f \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
O bło -- go -- sła -- wio -- ny żło -- bie!
Jak wiel -- ki skarb mieś -- cisz w_so -- bie: 
Ro -- zum lu -- dzki i świat ca -- ły,
By go po -- jął jest za ma -- ły. 
} }


O błogosławiony żłobie!
Jak wielki skarb mieścisz w sobie:
Rozum ludzki i świat cały,
By go pojął jest za mały.

Co jest najdroższego w niebie,
Posiadasz to wpośród siebie:
Więcej nad to, bo cud wielki,
Przechodzący rozum wszelki.

Dwie natury nieskończenie,
Różne w bycie, różne w cenie,
W jednej złączone osobie,
Dziś są umieszczone w tobie.

Wstrzymaj rozumie twe zdanie,
Boś kropelką w oceanie:
Wiara tu tylko prawdziwa,
Sama uczy, przekonywa.

Ten co w nędznym żłobie leży,
Bez posłania, bez odzieży,
On o wszystkiem pieczą miewa,
On świat cały przyodziewa.

Z głodu w naturze człowieka,
Łaknie panieńskiego mleka:
Lecz on co tylko ma życie,
Z darów swych żywi obficie.

O jak dziwne, niepojęte!
O jak wielkie, o jak święte !
Dzieła twoje mocny Boźe,
Któż je godnie pojąć może.

Zstąpcie do nas Aniołowie,
I wszyscy niebios duchowie,
Pospieszcie na powitanie,
Boga waszego w tym stanie.

Połączcie się z ziemianami,
Bo tu Bóg jest między nami:
Połączcie przymierzem stałem,
Bo się słowo stało ciałem.

Już się ta ściana zwaliła,
Która nas od was dzieliła:
Bóg się z ludem swoim złączył,
Aby nas z wami połączył.

Jezu drogi! Boże z nami!
Witamy cię z Aniołami,
Który w maleńkiem dzieciątku,
Bogiem jesteś bez początku.

Niech ci za to będzie chwała,
W nieskończone wieki trwała,
Który przez swe narodzenie,
Przynosisz wszystkim zbawienie.

PIEŚŃ XII.



\relative a {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4

\autoBeamOff
\repeat volta 2 {
a8 bes c4 a |
bes8 g a4 a }
f8 f f4 d' | \break

c4. bes8 bes a |
a bes c4 f, |
\stemUp a8 g g4 f \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Pój -- dźmy wszy -- scy do sta -- jen -- ki, 
Po -- wi -- taj -- my ma -- leń -- kie -- go, 
I Pa -- nien -- kę Ma -- tkę je -- go. 
} }
\addlyrics { \small {
Do Je -- zu -- sa i Pa -- nien -- ki:
} }


Pójdźmy wszyscy do stajenki,
Do Jezusa i Panienki:
Powitajmy maleńkiego,
I Panienkę Matkę jego.

Witaj Jezu ukochany,
Od Patryarchów czekany,
Od Proroków ogłoszony,
Od narodów upragniony.

Witaj dziecineczko w żłobie;
Wyznajemy Boga w tobie,
Coś się narodził tej nocy,
Byś nas wyrwał z czarta mocy.

Witaj Jezu nam zjawiony,
Witaj dwakroć narodzony,
Raz z Ojca przed wieków wiekiem,
A teraz z matki człowiekiem:

Któżto słyszał takie dziwy,
Tyś człowiek i Bóg prawdziwy,
Ty łączysz w boskiej osobie,
Dwie natury różne sobie.

Tyś świat stworzył, a świat ciebie
Nie poznał, mając wśród siebie:
Idziesz dla jego zbawienia,
On ci odmawia scbronienia.

Za to u świata ubogich,
Ale w oczach twoich drogich,
Pastuszków którzy czuwali
Wzywasz by cię przywitali.

O szczęśliwi pastuszkowie!
Któż radość waszą wypowie:
Czego Ojcowie żądali,
Wyście pierwsi oglądali.

Obietnica w raju dana,
Dziś została wykonana:
Boże! jakżeś miłosierny,
W darach hojny, w słowach wierny.

Takeś świat ten umiłował,
Iżeś Syna nie żałował:
Zesłałeś go na cierpienia,
Od samego narodzenia.

O Jezu nasze kochanie,
Czemu nad niebios mieszkanie,
Przekładasz nędzę, ubóstwo,
I wyniszczasz swoje Bóstwo.

Miłości to twojej dzieło,
Z miłości początek wzięło:
Byś nas zrównał z Aniołami,
Poniżasz się między nami.

Spraw to Jezu Boskie dziecię,
Niech cię kochamy nad życie:
Niech miłością odwdzięczamy
Miłość której doznawamy.

Święta Panno twa przyczyna,
Niech nam wyjedna u Syna;
By to jego narodzenie,
Zapewniło nam zbawienie.

PIEŚŃ XIII.




\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\time 2/4

\autoBeamOff

\stemUp f4 a | g bes | 
a \stemDown c | d8[ c] bes[ a] | \break

\stemUp f4 a | g bes | a g |
f2 \bar ":|"
\stemDown d'8[ c] bes[ a] |
c8[ bes] \stemUp a[ g] | \break

bes8[ a] g[ f] | 
f[ a] \stemDown c4 |
d8[ c] bes[ a] |
c[ bes] \stemUp a[ g] | \break

bes8[ a] g[ f] |
f4 f | f a |
g bes | a g |
f2 \bar "|." 
}
\addlyrics { \small {
Bóg się ro -- dzi, gwiaz -- da wscho -- dzi, 
Trzej Kró -- lo -- wie od wscho -- du, 
Do Be -- tle -- em gdzie zło -- żo -- ny,
Z_Pan -- ny Chry -- stus na -- ro -- dzo -- ny,
Ja -- dą z_li -- czne -- mi dwo -- ry. 
} }
\addlyrics { \small {
Tu z_da -- ra -- mi, o -- fia -- ra -- mi, 
Każ -- dy swe -- go na -- ro -- du,
} }


Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi,
Trzej Królowie od wschodu,
Tu z darami, ofiarami,
Każdy swego narodu,
Do Betleem gdzie złożony,
Z Panny Chrystus narodzony,
Jadą z licznemi dwory.

Murzynowie, Arabowie,
Z Tarsu to są królowie;
Nauczeni, oświeceni,
Ci święci trzej Magowie
Przez Proroka Balaama,
Co potwierdza gwiazda sama,
Prowadząca do szopy.

Nie leniwi lecz skwapliwi,
Swoje kraje rzucają,
A w te strony swe korony,
W szopie Panu składają;
Jeruzalem nawiedzając,
I Heroda się pytając,
Gdzie Król Chrystus narodzon.

Herod wita, Królów pyta,
Co to za Król na świecie,
Obiecany i przysłany,
W którym Judzkim powiecie:
Na co rzekną, że Prorocy
O niebieskiej jego mocy,
Piszą z Ducha świętego.

Pozdrowiwszy, nawiedziwszy
Jeruzalem żegnają,
A bez zwłoki spieszne kroki
Do Betleem wraz dają:
Melchiori z Baltazarem,
Gaspar z znacznym złota darem,
W szopie raczą Chrystusa.

Lubo w żłobie jednak sobie
Dziecię Boga szacują;
Otworzywszy skarb złożywszy,
Wonność, mirę darują:
A w najczystsze Panny ręce
Matki Bożej swe panience,
Wdzięczne dary złożyli.

Złoto Pana, a kapłana
Kadzidło oznaczało,
Mira znakiem mękę smakiem
W tych darach wyrażało:
Co Królowie gdy oddali,
Pana w żłobie pożegnali,
Z matką jego Maryją.

Więc w krainę, w swą dziedzinę
Święci spieszą Panowie,
A w spocznieniu i zaśnieniu
Z nieba stają posłowie:

Świętych Królów proste drogi,
Rozkazują w domu progi
Inszym wracać gościńcem.

I tak święci w łaskę wzięci,
Od Pana wcielonego,
Przy radości, wesołości,
Dla nas narodzonego,
Wierni będąc wyznawali,
Że Bóg zrodzon ogłaszali.
Aby zbawił narody.

I my dary, z serc ofiary
Dajmy Panu z Królami,
Miłość w złocie, zapach w cnocie,
Mirę gorzką i z nami:
Prosząc Pana poznanego,
Boga w żłobie złożonego,
By nas niebem darował.


PIEŚŃ XIV.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\autoBeamOff

\partial 4 f4 |
c f8[ a] c4. bes8 |
a8[ bes] c[ d] c4. bes8 |
a4 g r4 \bar ":|"
g4 | \break

g4 g8[ a] bes4. g8 |
a4 f c'4. bes8 |
a4 g r4 f | \break

c f8[ a] c4. a8 |
bes8 g f4 e( g) |
g4 f r \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Bo -- że i Kró -- lu ja -- kież two -- je tro -- ny! 
Szop -- ka i żło -- bek i ni -- kczem -- ne sia -- no, 
Wszy -- stkie do -- stat -- ki któ -- re ci tu da -- no. 
} }
\addlyrics { \small {
Ja -- kież o -- zdo -- by, ja -- kie masz ko -- ro -- ny? 
} }


Boże i Królu jakież twoje trony!
Jakież ozdoby, jakie masz korony?
Szopka i żłobek i nikczemne siano,
Wszystkie dostatki które ci tu dano.

Gdzie się zostały szaty purpurowe,
Gdzie są szkarłaty, gdzie tkania perłowe?
Mizerne siano! o jak ostra trawa!
Czemu się miększą pościołką nie stawa.

Schowaj pod ziemię skarby swoje świecie,
Schowaj włodarzu rozkoszne twe kwiecie:
Milszy jest Bogu żłobek siankiem słany,
Niźli szpalerów złota pełne ściany.

Wyjdźcie xiążęta z ozdobnych pokoi,
Patrzcie czy Bogu tak leżyć przystoi:
Żadnych się bogactw od was nie doprasza,
Niech go okryje siankiem ręka wasza.

Wynijdźcie wszyscy co wygód pragniecie,
Patrzcie jak w nędzy leży Boskie dziecię,
Jako pogardza świata dostatkami,
Jako naucza gardzić rozkoszami.

Boże! coś zstąpił z niebios wysokości,
Nie pragniem bogactw, trzymaj nas w mierności:
Wolimy cnoty nad bogate mienie,
Przy którem trudno otrzymać zbawienie.

Twoja to łaska i upodobanie,
Za skarb na świecie największy nam stanie:
O nią prosimy i onej pragniemy,
Bo z nią szczęśliwość wieczną osiqgniemy.


PIEŚŃ XV.



\relative c' {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4

\autoBeamOff

\repeat volta 2 {
c4 a c |
g'2 d4 |
\stemUp bes g a8[ bes] |
\stemDown c[ bes] a4 r4 } \break

\repeat volta 2 {
c8 c c4 d8[ c] |
bes8 bes bes4 c8[ bes] |
a8 a a4 bes8[ a] | \break

\stemUp g8 f g4 c, |
\stemDown c'8 c c4 bes |
a2 r4 
}
}
\addlyrics { \small {
Bóg w_Trój -- cy świę -- tej spra -- wił to w_nie -- bie,
Któ -- ry go przez grzech po -- rzu -- cił,
Chce by się do nie -- go wró -- cił,
Dziw -- nym spo -- so -- bem.
} }
\addlyrics { \small {
A -- by grze -- szni -- ka przy -- jął do sie -- bie:
} }

Bóg w Trójcy świętej sprawił to w niebie,
Aby grzesznika przyjął do siebie:
Który go przez grzech porzucił,
Chce by się do niego wrócił,
Dziwnym sposobem.

Bóg Ojciec Syna z łona swojego,
Zsyła na okup człeka grzesznego:
Tak Bóg Syn, Jezus najmilszy,
Idzie na świat, nie kto inszy,
Zbawić człowieka.

Zstępuje Poseł z nieba górnego,
Jako pociecha ludu swojego:
Bóg Ojciec swą wszechmocnością,
I Duch święty swą mądrością,
Wszystko to sprawił.

Panna poczęła i porodziła,
Gdy przez miesięcy dziewięć nosiła:
Złożyła go na sianeczku,
Dała pokłon dzieciąteczku,
Z wielkiem weselem.

Pasterze którzy straż trzody mieli.
Światłość na niebie wielką ujrzeli:
Anioł się im ukazuje,
Do Betleem rozkazuje,
Powitać Pana.

Gdy przybieżeli, dziecię we żłobie
Ubogo leży w ludzkiej osobie:
Padli przed niem na kolana,
Powitali swego Pana
Narodzonego.

Panna się cieszy, dziecię całuje,
Niewczasu jego sercem żałuje,
Mówiąc: synu mój kochany,
Zdawna na świat pożądany,
Bądź pochwalony.

Królowie dary oddają swoje,
Przyjmijże Dziecię wszystko to twoje:
Pierwszy mu oddaje złoto,
Mówiąc że już nie dbam o to,
Bo cię miłuje.

Drugi kadzidło stawia przed Pana,
Znaj Stwórcę twego duszo kochana:
Trzeci mirę ofiarował,
Każdy co miał to darował
Panu swojemu.

A my grzesznicy w grzechach ospali,
Trzeba żebyśmy pokłon oddali:
Boć on nam odpuści grzechy,
Da z sobą zażyć pociechy,
Na wieki wieczne.


PIEŚŃ XVI.
Z łacińskiego: Infinitae — Melodyja taż sama.


Wspaniałości niezmierzonej,
I dobroci nieskończonej,
Żłób nam widowisko otwiera.
Tu miłość mdleje — Ogień ziębnieje,
Tu Bóg w spocznieniu — słowo w milczeniu,
Tu nieśmiertelny — Rodzi się śmiertelny.

Skrzydlaste co go wznaszają
Wiatry, tu go przerażają,
Światłość prawdziwą noc pokrywa.
By dwa słoneczka — Płaczą oczeczka,
Lice kochane — Łzami oblane,
Drżą niemowlątka — Członeczki dzieciątka.

Którego objąć nie może
Ziemia, niebo, w swym przestworze,
Szczupłe przyodziewa powicie.
Za dwór niebieski — Ma zły chlew wiejski,
Co za pokrycie — Snieg mży na dziecię,
Mróz srogi ściska — Wiatr się zewsząd wciska.

Ten co ziemi okrąg stworzył,
I ogrom nieba założył,
Nie znalazł skłonienia na świecie.
Nieba mieszkaniec — Tu jest wygnaniec;
Co rozwesela — Pociech udziela,
Zlewa się łzami — Pod wiatrów burzami.

Uporczywych serc i hardych,
Wychodźcie już z murów twardych,
Wychodźcie córeczki Syońskie.
Patrzcie na czyny — Króla dzieciny,
Tron tego Pana — Z słomy i siana,
Słudzy: osiołek — I mizerny wołek.

O Boże! tyś źródło czyste
Mej pociechy i wieczyste,
O uweselenie Anielskie!
O kochający! — O zbawiający!
Tyżeś dzieciątko — Król niemowlątko?
Tyżeś jest stwórca — Tyżeś nieba rządzca?

O miłości niezmierzona!
O dobroci nieskończona!

Jezu! któż cię określić może!
Jakaż cię męczy — Miłość i dręczy?
O światło świata! — W niebie odpłata,
Zbawienia sprawco — Obrońco i dawco.

Kolebeczko! o sianeczko!
Pełna Boga stajeneczko!
Panno rodzicielko! o dziecię!
Dziecię zrodzone! — Słowo wcielone!
Tu ogień wzrasta — Serca przyrasta,
Tu pierś topnieje — Tu miłość drętwieje.


PIEŚŃ XVII.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4

\autoBeamOff
\repeat volta 2 {
\stemUp f8 \stemDown f' f4 e |
d8 d c2 |
d8 d d4 c | \break

bes4 a2 } \repeat volta 2 {
\stemUp f8 a a4 g |
g8 bes bes4 a | \break

\stemDown a8 c c4 bes |
bes8 d d4 c |
c8 e f4 \stemUp f, |
g f2 }
}
\addlyrics { \small {
Sły -- szę z_nie -- ba mu -- zy -- kę i A -- niel -- skie pie -- śni,
Nie chce ro -- zum po -- jąć te -- go, 
Chy -- ba o -- kiem doj -- rzy cze -- go, 
Czy się mu to nie śni.
} }
\addlyrics { \small {
Sła -- wią Bo -- ga że się nam do sta -- jen -- ki mieś -- ci:
} }


Słyszę z nieba muzykę i Anielskie pieśni,
Sławią Boga że się nam do stajenki mieści:
Nie chce rozum pojąć tego,
Chyba okiem dojrzy czego,
Czy się mu to nie śni.

Słyszę z nieba muzykę, jużci to na jawie,
Wyśpiewują o takiej dziwnej Boskiej sprawie:
Że Bóg przyjął stan człowieka.
Panieńskiego łaknie mleka,
Ku ludzkiej naprawie.

Skoczmyż raźno kto pierwej do szopy przyskoczy,
Jużci widzę co nigdy nie widziały oczy:
Wespół bydło z Aniołami,
Bije w ziemię kolanami,
I w żłobek się tłoczy.

A kto moje bydlęta nauczył mądrości,
Kto im podał do serca naukę miłości:
Iż do dzieciny maleńkiej,
I do jego matuleńki,
Padły w uprzejmości.

Nierozumny osiołku! znasz ty w ciele Boga?
O wołeczku! Bógże to, co czci twoja noga?
Toż to Bogu niebo ciasne,
Słońce mu się ściele jasne,
Na garstce barłogu.

Przecież moje bydlęta klękają w tej dobie,
Cóż się dziwię, Bóg stanął w dziecięcej osobie:
O piękności w ludzkiem ciele!
O ciałeczko! jako wiele
Magnesu jest w tobie.

Pozwólże mi mateńko szczęśliwa i święta,
Wziąść na ręce Synaczka, aby te rączęta
Duszę moją zapaliły,
I z więzienia uwolniły,
Zdjąwszy z onej pęta.

Cóści cóś do mnie dziecię śliczne przemówiło,
I z oczu swych pochodnie do serca rzuciło:
Nikt nie zgadnie, jak mnie kradnie,
Duch nie władnie, węglem padnie,
A zgorzeć mu miło.

PIEŚŃ XVIII.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4

\autoBeamOff
\repeat volta 2 {
f8 f a4 c |
f8 f c2 |
bes8 bes bes4 d | \break

d8[ bes] a2 } \repeat volta 2 {
a8 bes  g4. c,8 |
f8 f a4 c | \break

a8 bes g4. c,8 |
f8 f a4 c |
c8 a bes4 g8[ e] | \break
f2 f4 }
}
\addlyrics { \small {
Zgiń -- cie z_o -- czu bo -- ga -- ctwa, za nic zło -- te gó -- ry
Nie je -- ste -- ście mi ła -- ko -- me,
Be -- tle -- em -- ską wo -- lę sło -- mę, 
i ką -- cik o -- bo -- ry.
} }
\addlyrics { \small {
Ser -- ce się was nie chwy -- ta, o -- błu -- dne po -- zo -- ry:
} }


Zgińcie z oczu bogactwa, za nic złote góry
Serce się was nie chwyta, obłudne pozory:
Nie jesteście mi łakome,
Betleemską wolę słomę,
i kącik obory.

Tam szczęśliwe ubóstwo, tam nędza bogata,
Niebo z skarbów obdziera i z Bogiem się brata:
Ile Bóg jest w sobie drogi,
Tyle mają te barłogi,
Ta bydlęca chata.

Słyszę miłe śpiewanie, Anielskie kapele,
Komuż niebo wygrywa tak radosne trele?
Być to musi że wesoło,
Przy ubóstwie stawia czoło,
Bóg mój w ludzkiem ciele.

Cóżeś znalazł jedyny Boski Synu w żłobie?
Czem cię ziemia daruje ulubionem tobie?

Czego niebo nie szafuje,
Znalazł czem się kontentuje,
W najuboższej dobie.

Z nieba zstąpił skwapliwie dla ludzkiej zdobyczy,
Niedostatek z niedolą w zysku swoim liczy:
A na zastaw stawia Bóstwo,
Aby w skarbie miał ubóstwo,
W niem samem dziedziczy.

Na cóż ludzie niebaczni utarczki jak w boju,
O doczęslle bogactwa toczycie do znoju?
Uczy dziecię z nieba dane,
Że ubóstwo szacowane,
W lepszym stawia stroju.


PIEŚŃ XIX.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4

\autoBeamOff
\repeat volta 2 {
\stemUp f8 a \stemDown c \stemUp a f \stemDown d' |
c8 c c \stemUp a f \stemDown d' | \break

d8 d c4 bes |
\stemUp a8 g f2 }
\stemDown a4 a a | \break

a8 c c bes bes a |
a4 a a | \break
a8 c c 

bes bes a |
d8 d c4 bes |
\stemUp a8 g f2 \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Pa -- ste -- rze bie -- że -- li
gdy głos u -- sły -- sze -- li,
śpie -- wa -- nia A -- niel -- skie -- go, 
O -- sioł mu z_wo -- łem u -- słu -- gu -- ją, 
Klę -- ka -- ją, zna -- jąc a -- do -- ru -- ją,
Stwo -- rzy -- cie -- la swo -- je -- go. 
} }
\addlyrics { \small {
Zna -- le -- źli w_żło -- be -- czku w_Be -- tle -- em mia -- ste -- czku, 
Je -- zu -- sa ma -- leń -- kie -- go: 
} }


Pasterze bieżeli gdy głos usłyszeli,
śpiewania Anielskiego,
Znaleźli w żłobeczku w Betleem miasteczku,
Jezusa maleńkiego:
Osioł mu z wołem usługują,
Klękają, znając adorują,
Stworzyciela swojego.

Widząc to pasterze iż bydlęta szczerze
Nieme, ukłon oddają;
Padli na kolana, tak wielkiego Pana
Zaśpiewawszy witają:
Zawitaj Boże utajony,
Z Panienki czystej nardzony;
Na twarze upadają.

Gdy się pokłonili, do trzody spieszyli
Weseli pastuszkowie;
Bo gwiazdę ujrzeli, że dzień rozumieli,
Alić to trzej królowie
Od wschodu z darami jechali,
By pokłon Panu królów dali
Poddani Monarchowie.

Będąc blizko szopy, że poszyta w snopy,
Bardzo się zadziwili;
Idą na pokoje, widząc bydląt dwoje,
Myślą że pobłądzili:
Majestat gdzie jest upatrują,
Żłobek im z Panną pokazują,
Dopiero się cieszyli.

Z najgłębszym ukłonem, przed takowym tronem,
Na oblicze padali;
Z serdecznej ofiary swe trojakie dary,
Jezusowi oddali:
Te mile zbawiciel przyjmuje,
Lecz bardziej serca ich szacuje,
Że go Bogiem uznali.

Wszechmogący Boże! któż wymówić może,
Co czynisz dla stworzenia;
Kiedy swoje Bóstwo zsyłasz na ubóstwo,
I na srogie męczenia:

Niechże ci w Trójcy jedynemu,
Cześć, chwała, Bogu przedwiecznemu
Będzie, bez zakończenia.


PIEŚŃ XX.



\relative c {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4

\autoBeamOff
\repeat volta 2 {
\stemUp f8 f f4 \stemDown d' |
c2 bes4 |
\stemUp a8 a g4 g |
f2 r4 } \break
\repeat volta 2 {
\stemDown c'4 a c8 c |
c8 bes bes4 a |
c4 a c8 c | \break

c8 bes bes4 a |
\stemUp f8 f f4 \stemDown d' |
c2 bes4 | \break

\stemUp a8 a g4 g |
f2 r4 }
}
\addlyrics { \small {
Z_na -- ro -- dze -- nia Pa -- na dzień dziś we -- so -- ły, 
Ra -- dość lu -- dzi wszę -- dzie sły -- nie,
A -- nioł bu -- dzi przy do -- li -- nie
Pa -- ste -- rzów co pa -- śli pod bo -- rem wo -- ły. 
} }
\addlyrics { \small {
Wy -- śpie -- wu -- ją chwa -- łę Bo -- gu ży -- wio -- ły: 
} }


Z narodzenia Pana dzień dziś wesoły,
Wyśpiewują chwałę Bogu żywioły:
Radość ludzi wszędzie słynie,
Anioł budzi przy dolinie
Pasterzów co paśli pod borem woły.

Wypada wśród nocy ogień z obłoku,
Dumają pasterze w takim widoku:
Każdy pyta co się dzieje?
Czy nie świta? czy nie dnieje?
Zkąd ta łona bije tak miła oku?

Ale gdy Anielskie głosy słyszeli,
Zaraz do Betleem prosto bieżeli:
Tam witali w żłobie Pana,
Poklękali na kolana,
I oddali dary co z sobą wzięli.

Potem wykrzyknęli wgłos na przemiany,
Żyj Jezu maleńki na świat wydany:
Niech ci Panie od nas chwała,
Nie ustanie wiecznie trwała;
Żyj, żyj Zbawicielu z nieba zesłany.

Odchodzą z Betleem pełni wesela,
Że już Bóg wysłuchał prośb Izraela:
Gdy tej nocy to widziełi,
Co prorocy widzieć chcieli,
W ciele ludzkiem Boga i Zbawiciela.

I my z pastuszkami dziś się radujmy,
Chwałę z Aniołami wraz wyśpiewujmy:
Bo ten Jezus z nieba dany,
Weźmie nas między niebiany,
Tylko go z całego serca miłujmy.


PIEŚŃ XXI.



\relative a {
\clef tenor
\key f \major
\time 3/4

\autoBeamOff

a8 a bes4 g8[ e] |
\stemUp f4.( a8) g4 |
\stemDown a8 a bes4 \stemUp g8[ e] | \break

f2 f4 \bar "|."
f8 f \stemDown c'4 c8[ d] |
c8 bes \stemUp a[ g] f[ e] | \break

f8 f \stemDown c'4 c8[ d] |
c8 bes \stemUp a[ g] f[ e] |
\stemDown a8 a bes4 \stemUp g8[ e] | \break

f4.( a8) g4 |
\stemDown a8 a bes4 \stemUp g8[ e] |
f2 f4 \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Je -- zu śli -- czny kwie -- cie, zja -- wio -- ny na świe -- cie: 
A cze -- muż się w_zi -- mie ro -- dzisz, 
Cię -- żki mróz na się przy -- wo -- dzisz, 
Nie na cie -- płem le -- cie, nie na cie -- płem le -- cie? 
} }


Jezu śliczny kwiecie, zjawiony na świecie:
A czemuż się w zimie rodzisz,
Ciężki mróz na się przywodzisz,
Nie na ciepłem lecie, nie na ciepłem lecie?

Jezu niepojęty, czemu nie z panięty,
Nie w pałacuś jest złożony,
W lichej szopie narodzony,
I między bydlęty. 2.

Niewinny Baranku, drżysz na gołem sianku:
Czem nie w złotej kolebeczce,
Niewinny Baranku. 2.

Śliczna jak lilija, panienka Maryja,
Cała piękna jako róża,
Nie szuka pańskiego łoża,
W żłobeczku powija. 2.

Osiołek i z wołem stoją przed nim społem,
Zagrzewają swego Pana,
Upadają na kolana,
Nizko biją czołem. 2.

Anioł z nieba budzi, najprzód prostych ludzi:
Pastuszkowie prędzej wstajcie,
W szopie Pana przywitajcie,
Co się dla was trudzi. 2.

Pastuszkowie mali, prędko się zebrali,
To z muzyką, to z pieśniami,
To z różnemi ofiarami,
Panu cześć dawali. 2.

Gwiazda assystuje i w drodze przodkuje,
Dokąd wschodu Monarchowie,
Jechać mają trzej Królowie,
Szopę pakazuje. 2.

Wielcy luminarze, xiężyc z słońcem w parze,
Światłem swojem przyświecają,
Usługi Bogu oddają,
Swiatłości szafarze.

Zacny opiekunie, Józefie piastunie,
Nie mogłeś znaleść gospody,
Jezusowi dla wygody,
I najświętszej Pannie. 2.

O szczęśliwa szopka, ubogiego chłopka,
W której Boga mego ciało
Narodzone spoczywało,
Jest pokory próbka. 2.

W tem najświętszem ciele, jest tajemnic wiele,
Tajemnic Boskich niemiara,
Których uczy święta wiara,
W powszechnym kościele. 2.

O dobroci morze, niepojęty Boże!
Któż ci godnie za te dary,
Co sypiesz na nas bez miary,
Wydziękować może. 2.

O Jezu kochany nam z nieba zesłany,
Przez twe święte narodzenie,
Daj szczęśliwe powodzenie,
Żywot pożądany. 2.



Page007a Pastorałki.jpg



Zobacz też[edytuj]


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).