Strona:Wyznania świętego Augustyna.djvu/479

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Rozd. IV. Bóg najwyższém będąc dobrem, koniecznie jest nieskazitelny 
 164.
Rozd. V. Jego powątpiewania o początku złego 
 165.
Rozd. VI. Porzucił próżne gwiazdowieszczów przepowiednie 
 167.
Rozd. VII. Wynurza udręczenie swéj duszy w badaniu początku złego 
 170.
Rozd. VIII. Bóg dopóty pobudzał go niespokojnością, dopóki nie uznał prawdy 
 172.
Rozd. IX. Że w księgach Platońskich znalazł Bóstwo Słowa; lecz o pokorze jego wcielenia nic nie czytał 
 173.
Rozd. X. Postrzega, że Bóg jest światłem nieodmienném 
 175.
Rozd. XI. Jakim sposobem stworzenia są, i nie są 
 177.
Rozd. XII. Że każda istota jest dobrą z początku 
 — 
Rozd. XIII. Że wszystkie dzieła Boskie są dobre: każde w swoim rodzaju 
 178.
Rozd. XIV. Obudza się nakoniec do prawdziwego poznania Boga 
 179.
Rozd. XV. Wszystkie rzeczy są ucześnikami prawdy i dobroci Boskiéj 
 180.
Rozd. XVI. Czém jest nieprawość 
 — 
Rozd. XVII. Po jakich stopniach wzniósł się do poznania Boga 
 181.
Rozd. XVIII. Nie był jeszcze oświecony w tajemnicy wcielenia Jezusa Chrystusa 
 182.
Rozd. XIX. Uważał Jezusa Chrystusa jako człowieka wysokiéj mądrości 
 183.
Rozd. XX. Księgi platońskie przed czytaniem jeszcze Pisma ś. mędrszym go nieco uczyniły; lecz niemniéj próżnym 
 185.
Rozd. XXI. W piśmie ś. znajduje pokorę i prawdziwą drogę do zbawienia 
 186.


Rozd. I. Udaje się Augustyn do Symplicyana z prośbą o doradzenie mu sposobu życia 
 189.
Rozd. II. Symplicyan opowiada mu nawrócenie Wiktoryna wielkiego mowcy rzymskiego 
 191.
Rozd. III. Jak wielka radość wynurza się z nawrócenia grzeszników 
 194.
Rozd. IV. Dla czego nawrócenia wielkich ludzi, wielką natchnąć nas powinny radością 
 197.
Rozd. V. Zły nałóg jego życia był mu do nawrócenia się główną przeszkodą 
 198.