Biblia Wujka (1923)/Ewangelia wg św. Marka 15

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Ewangelia wg św. Marka podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Nowy Testament - Ewangelia wg św. Marka

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16


Rozdział XV.

Pan Jezus przed Piłatem postawion po wypuszczeniu Barabbasza na śmierć zdan, ukrzyżowan, naigrawan, umarł, z krzyża zdjęt, poczciwie pogrzebion.


I wnet rano uczyniwszy radę najwyżsi kapłani z starszymi i z Doktormi i wszystką radą, związawszy Jezusa, wiedli i podali Piłatowi. [1]

I pytał go Piłat: Tyś jest królem Żydowskim? A on odpowiedziawszy, rzekł mu: Ty powiadasz.

I skarżyli nań najwyżsi kapłani o wiele rzeczy. [2]

A Piłat go zasię spytał, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? patrz, w jako wielkich rzeczach cię winują. [3]

A Jezus nic więcéj nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.

A na święto zwykł im był wypuszczać jednego więźnia, któregokolwiek żądali.

I był, co go nazywano Barabbaszem, który z buntownikami był w więzieniu, który był w rozruchu popełnił mężobójstwo.

A gdy wstąpiła rzesza, poczęła prosić, jako im zawżdy czynił,

A Piłat im odpowiedział i rzekł: Chcecież, puszczę wam króla Żydowskiego?

10 Albowiem wiedział, iż go z zazdrości byli najwyżsi kapłani wydali.

11 Lecz przedniejsi kapłani poduszczyli rzeszą, aby im raczéj Barabbasza puścił.

12 A odpowiedziawszy zaś Piłat, rzekł im: Cóż tedy chcecie, uczynię królowi Żydowskiemu? [4]

13 A oni zasię wołali: Ukrzyżuj go! [5]

14 A Piłat im mówił: Cóż wżdy złego uczynił? A oni tem więcéj krzyczeli: Ukrzyżuj go!

15 A Piłat chcąc ludowi dosyć uczynić, puścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowanego podał, aby był ukrzyżowan.

16 A żołnierze wprowadzili go do sieni ratusznéj i zwołali wszystkiéj roty. [6]

17 I oblekli go w purpurę i włożyli nań uplótłszy, cierniową koronę.

18 I poczęli go pozdrawiać: Witaj, królu Żydowski!

19 I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana kłaniali się jemu.

20 A gdy się z niego naigrali, zwlekli go z purpury, i oblekli go w szaty jego i wywiedli go, aby go ukrzyżowali.

21 I przymusili niektórego mimo idącego, Symona Cyrenejczyka, idącego ze wsi, ojca Alexandra i Rufa, aby niósł krzyż jego. [7]

22 I przywiedli go na miejsce Golgotha, co się wykłada: miejsce trupiéj głowy: [8]

23 I dawali mu pić wino z mirrą, i nie wziął.

24 A ukrzyżowawszy go, podzielili szaty jego, miecąc o nie los, co kto miał wziąć. [9]

25 A była trzecia godzina, i ukrzyżowali go.

26 I był napis winy jego napisany: Król Żydowski.

27 A z nim ukrzyżowali dwu łotrów, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.

28 I wypełniło się pismo, które mówi: A ze złoczyńcami jest policzon. [10]

29 A mimo przechadzający bluźnili go, kiwając głowami swemi i mówiąc: Ach, który rozwalasz kościół, i we trzech dniach znowu budujesz! [11]

30 Wybaw się samego z krzyża.

31 Także téż i najwyżsi kapłani szydząc, jeden do drugiego z Doktormi mówili: Inne zachował, a samego siebie zachować nie może.

32 Niechże teraz Chrystus, król Izraelski, zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. I którzy z nim byli ukrzyżowani, sromocili go.

33 A gdy była godzina szósta, stały się ciemności po wszystkiéj ziemi aż do dziewiątéj godziny.

34 A dziewiątéj godziny zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi, Eloi, lamma sabacthani? co jest wyłożywszy: Boże mój, Boże mój! czemuś mię opuścił? [12]

35 A słysząc niektórzy z około stojących, mówili: Oto, Eliasza woła.

36 A przybieżawszy jeden i napełniwszy gębkę octu, i włożywszy na trzcinę, dał mu pić, mówiąc: Niechajcie, patrzmy, jeźli przjdzie Eliasz, aby go zdjął. [13]

37 A Jezus wypuściwszy głos wielki, skonał.

38 I rozdarła się na dwoje zasłona kościelna od wierzchu aż do dołu.

39 A widząc rotmistrz, który stał przeciwko, iż tak wołając skonał, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym.

40 Były téż i niewiasty patrzając zdaleka, między któremi była Marya Magdalena i Marya, Jakóba mniejszego i Józepha matka, i Salome: [14]

41 I gdy był w Galilei, chodziły za nim i służyły mu; i wiele innych, które były społem z nim wstąpiły do Jeruzalem. [15]

42 A gdy już był wieczór; (albowiem był dzień przygotowania, który jest przed szabbatem), [16]

43 Przyszedł Józeph z Arymathii, zacny senator, który téż oczekiwał królestwa Bożego, i śmiele wszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusowe.

44 A Piłat się zdziwił, jeźliby już umarł: a wezwawszy rotmistrza, pytał go, jeźli już umarł.

45 I dowiedziawszy się od rotmistrza, darował ciało Józephowi.

46 A Józeph, kupiwszy prześcieradło i zdjąwszy go, uwinął w prześcieradło i położył go w grobie, który był wyciosan z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych.

47 A Marya Magdalena i Marya Józephowa patrzyły, kędy go kładziono.


Przypisy