Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0927

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


pojrzawszy nań, rzekła: I tyś był z Jezusem Nazareńskim.

68.A on się zaprzał, mówiąc: Ani wiem, ani rozumiem, co mówisz. I wyszedł precz na podwórze, a kur zapiał.

69.A znowu gdy go ujrzała służebnica, poczęła mówić tym, którzy około stali: Iż ten z onych jest. [1]

70.A on powtóre zaprzał. A zasię po małéj chwili ci, co tam stali, mówili Piotrowi: Prawdziwie z nich jesteś; boś i Galilejczyk jest. [2]

71.A on począł kląć i przysięgać: Iż nie znam człowieka tego, o którym powiadacie.

72.A wnet powtóre kur zapiał. A wspomniał Piotr na słowo, które mu mówił Jezus: Pierwéj niż kur dwakroć zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz. I począł płakać. [3]


Rozdział XV.

Pan Jezus przed Piłatem postawion po wypuszczeniu Barabbasza na śmierć zdan, ukrzyżowan, naigrawan, umarł, z krzyża zdjęt, poczciwie pogrzebion.


I wnet rano uczyniwszy radę najwyżsi kapłani z starszymi i z Doktormi i wszystką radą, związawszy Jezusa, wiedli i podali Piłatowi. [4]

2.I pytał go Piłat: Tyś jest królem Żydowskim? A on odpowiedziawszy, rzekł mu: Ty powiadasz.

3.I skarżyli nań najwyżsi kapłani o wiele rzeczy. [5]

4.A Piłat go zasię spytał, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? patrz, w jako wielkich rzeczach cię winują. [6]

5.A Jezus nic więcéj nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.

6.A na święto zwykł im był wypuszczać jednego więźnia, któregokolwiek żądali.

7.I był, co go nazywano Barabbaszem, który z buntownikami był w więzieniu, który był w rozruchu popełnił mężobójstwo.

8.A gdy wstąpiła rzesza, poczęła prosić, jako im zawżdy czynił,

9.A Piłat im odpowiedział i rzekł: Chcecież, puszczę wam króla Żydowskiego?

10.Albowiem wiedział, iż go z zazdrości byli najwyżsi kapłani wydali.

11.Lecz przedniejsi kapłani poduszczyli rzeszą, aby im raczéj Barabbasza puścił.

12.A odpowiedziawszy zaś Piłat, rzekł im: Cóż tedy chcecie, uczynię królowi Żydowskiemu? [7]

13.A oni zasię wołali: Ukrzyżuj go! [8]

14.A Piłat im mówił: Cóż wżdy złego uczynił? A oni tem więcéj krzyczeli: Ukrzyżuj go!

15.A Piłat chcąc ludowi dosyć uczynić, puścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowanego podał, aby był ukrzyżowan.

16.A żołnierze wprowadzili go do sieni ratusznéj i zwołali wszystkiéj roty. [9]

17.I oblekli go w purpurę i włożyli nań uplótłszy, cierniową koronę.

18.I poczęli go pozdrawiać: Witaj, królu Żydowski!

19.I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana kłaniali się jemu.

20.A gdy się z niego naigrali, zwlekli go z purpury, i oblekli go w szaty jego i wywiedli go, aby go ukrzyżowali.

21.I przymusili niektórego mimo idącego, Symona Cyrenejczyka, idącego ze wsi, ojca Alexandra i Rufa, aby niósł krzyż jego. [10]

22.I przywiedli go na miejsce Golgotha, co się wykłada: miejsce trupiéj głowy: [11]

23.I dawali mu pić wino z mirrą, i nie wziął.

24.A ukrzyżowawszy go, podzielili szaty jego, miecąc o nie los, co kto miał wziąć. [12]

25.A była trzecia godzina, i ukrzyżowali go.

26.I był napis winy jego napisany: Król Żydowski.

27.A z nim ukrzyżowali dwu łotrów, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.

28.I wypełniło się pismo, które mówi: A ze złoczyńcami jest policzon. [13]


  1. Matth. 26, 71
  2. Luc. 22, 58. Jan. 18, 17.
  3. Matth. 26, 75. Jan. 13, 38.
  4. Matth. 27, 1. Luc.22, 66. Jan. 18, 28.
  5. Matth. 27, 12.
  6. Luc. 23, 6. Jan. 18, 33.
  7. Matth. 27, 21. Luc. 23, 20.
  8. Jan. 18, 39.19, 6.
  9. Matth. 27, 27. Jan. 19, 2.
  10. Matth. 27, 32. Luc. 23, 26.
  11. Matth. 27, 33. Luc. 23, 33. Jan. 19, 17.
  12. Matth 27, 35. Luc 23, 34. Jan 19, 23.
  13. Isai. 53, 12