Biblia Wujka (1923)/Drugi List do Tymoteusza (całość)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Biblia, to jest księgi Starego i Nowego Testamentu
Wydawca Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne
Data powstania 1599
Data wydania 1923
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Jakub Wujek
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Cały Nowy Testament
Pobierz jako: Pobierz Cały Nowy Testament jako ePub Pobierz Cały Nowy Testament jako PDF Pobierz Cały Nowy Testament jako MOBI
Indeks stron

LIST WTÓRY

BŁOGOSŁAWIONEGO


PAWŁA APOSTOŁA

DO

TYMOTHEUSZA.


Poniżej znajduje się Drugi List do Tymoteusza w całości. Jeżeli chcesz skorzystać z tekstu podzielonego na rozdziały, przejdź tutaj.


Rozdział I.

Napomina Tymotheusza, by był pilen kazania Ewangelii.


Paweł, Apostół Jezusa Chrystusa, przez wolą Bożą, według obietnice żywota, który jest w Chrystusie Jezusie,

Tymotheuszowi, najmilszemu synowi, łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Pana naszego.

Dziękuję Bogu, któremu służę z przodków w czystem sumnieniu, iż bez przestanku ciebie wspominam w prośbach moich w nocy i we dnie,

Żądając cię widzieć, pamiętając na łzy twoje, abym był radości napełnion,

Przyrwodząc na pamięć onę wiarę, która jest w tobie nieobłudna, która i mieszkała pierwéj w babce twojéj Loidzie i w matce twojéj Eunicyi, a jestem pewien, że i w tobie.

Dla któréj przyczyny napominam cię, abyś wzniecał łaskę Bożą, która jest w tobie przez włożenie rąk moich.

Albowiem Bóg nie dał nam ducha bojaźni; ale mocy i miłości i trzeźwości. [1]

Nie wstydaj się tedy świadectwa Pana naszego, ani mnie więźnia jego; ale pospołu pracuj z Ewangelią wedle mocy Boga,

Który nas wybawił i wezwał wezwaniem swem świętem, nie według uczynków naszych, ale według postanowienia swego i łaski, która nam jest dana w Chrystusie Jezusie przed czasy wiekuistemi. [2]

10 A objawiona jest teraz przez oświecenie Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa, który śmierć skaził, a żywot oświecił i nieskazitelność przez Ewangelią,

11 W któréj ja postanowiony jestem kaznodzieją i Apostołem i nauczycielem poganów.

12 Dla któréj przyczyny to téż cierpię; ale się nie wstydam; bo wiem, komum uwierzył, i pewienem, iż mocen jest zwierzonéj rzeczy mojéj strzedz do onego dnia.

13 Miéj wzór zdrowych słów, któreś odemnie słyszał, w wierze i w miłości w Chrystusie Jezusie.

14 Strzeż dobréj rzeczy zwierzonéj przez Ducha Ś., który w nas mieszka.

15 Wiesz to, iż się odwrócili odemnie wszyscy, którzy są w Azyi, z których jest Phigellus i Hermogenes.

16 Niech da Pan miłosierdzie Onezyphorowemu domowi, iż mię często ochłodził i łańcucha się mego nie wstydził. [3]

17 Ale przyszedłszy do Rzymu, bardzo mię pilnie szukał i znalazł.

18 Niech mu Pan da, aby nalazł miłosierdzie u Pana w on dzień; a jako mi wiele usługował w Ephezie, ty lepiéj wiesz.


Rozdział II.

Przełożony dla wiary i zbawiania ma zawżdy być gotów męczeństwo podjąć, niewiernym się sprzeciwiać, i zapłaty oczekawać.


Ty tedy, synu mój! zmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie:

A coś słyszał odemnie przez wiele świadków, tóż zalecaj wiernym ludziom, którzy sposobni będą i inszych uczyć.

Pracuj jako dobry żołnierz Chrystusa Jezusa.

Żaden, służąc żołnierką Bogu, nie wikle się sprawami świeckiemi, aby się temu podobał, któremu się udał.

Bo i który na placu się potyka, nie bierze wieńca, ażby się przystojnie potykał.

Oracz, który pracuje, ma najprzód owocu zażywać.

Rozumiéj, co mówię; bo da tobie Pan we wszystkiem wyrozumienie.

Pamiętaj, iż Pan Jezus Chrystus powstał z martwych, z nasienia Dawidowego, wedle Ewangelii mojéj,

W któréj cierpię aż do więzienia jako złoczyńca; ale słowo Boże nie jest związane.

10 Przeto wszystko cierpię dla wybranych, aby i oni zbawienia dostąpili, które jest w Chrystusie Jezusie z chwałą niebieską.

11 Wierna mowa, albowiem jeźliśmy spół umarli, spół téż żyć będziemy.

12 Jeźli ucierpiemy, spół téż królować będziemy, jeźli się zaprzemy, i on się nas zaprze. [4]

13 Jeźli nie wierzemy, on wiernym zostawa, zaprzeć samego siebie nie może. [5]

14 To przypominaj, oświadczając przed Panem. Nie spieraj się słowy; bo się ninacz nie przygodzi, jedno na wywrócenie słuchających.

15 Staraj się pilnie, abyś się stawił doświadczonym Bogu, robotnikiem niezawstydzonym, dobrze rozbierającym słowo prawdy.

16 A bezbożności i próżnomówności strzeż się; albowiem wielce pomnażają się ku niepobożności.

17 A mowa ich szerzy się jako kancer, z których jest Himeneusz i Philetus,

18 Którzy od prawdy odpadli, powiadając, iż się już stało zmartwychwstanie, i wywrócili wiarę niektórych.

19 Aleć mocny stoi grunt Boży, mając tę pieczęć: Zna Pan, którzy są jego, i: Niech odstąpi od niesprawiedliwości wszelki, który mianuje imię Pańskie.

20 Lecz w wielkim domu nie tylko są naczynia złote i srebrne, ale téż drzewiane i gliniane, niektóre ku uczciwości, a niektóre ku zelżywości.

21 Jeźliby się tedy kto od tych oczyścił, będzie naczyniem ku uczciwości poświęconem i użytecznem Panu, zgotowanem na wszelką sprawę dobrą.

22 A młodzieńskich chciwości chroń się, a naśladuj sprawiedliwości, wiary, nadzieje, miłości i pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca.

23 A waruj się gadek głupich i bez umiejętności, wiedząc, iż rodzą zwady. [6]

24 A słudze Pańskiemu nie trzeba się wadzić; ale układnym być ku wszystkim, sposobnym ku nauczaniu, cierpliwym,

25 W cichości strofującym te, którzy się sprzeciwiają prawdzie: azaby im kiedy dał Bóg pokutowanie[7] ku poznaniu prawdy,

26 I upamiętali się od sideł djabelskich, który je w więzieniu dzierży ku woli jego.


Rozdział III.

Opowiada ostatnie wieki, i odszczepieńce rozmaite od wiary, których mu się każe strzedz przykładem swym.


A wiedz to, iż w ostatnie dni nastaną czasy niebezpieczne. [8]

Będą ludzie sami siebie miłujący, chciwi, hardzi, pyszni, bluźnierze, rodzicom nieposłuszni, niewdzięczni, złośnicy,

Bez miłości przyrodzonéj, bez pokoju, potwarcy, niepowściągliwi, nieskromni, bez dobrotliwości,

Zdrajcy, uporni, nadęci, i rozkoszy więcéj miłujący niźli Boga:

Mając wprawdzie pozór pobożności, lecz się mocy jéj zapierający. I tych się chroń.

6. Albowiem z tych są, którzy wrywają się w domy, i poimane wiodą niewiastki grzechami obciążone, które się dają uwieść rozmaitym pożądliwościom:

Zawsze się uczące, a nigdy ku wiadomości prawdy nie przychodzące.

A jako Iannes i Mambres sprzeciwiali się Mojżeszowi, tak i ci się sprzeciwiają prawdzie, ludzie rozumu skażonego, odrzuceni z strony wiary. [9]

Aleć więcéj nie wskurają; albowiem ich szaleństwo jawne będzie wszystkim, jako i onych było.

10 Lecz ty dostąpiłeś mojéj nauki, ćwiczenia, przedsięwzięcia, wiary, wytrwania, miłości, cierpliwości,

11 Prześladowania, ucisków, jakie mię potkały w Antyochii, w Ikonii i w Listrach, jakiem prześladowania podejmował; a ze wszystkich mię Pan wyrwał.

12 I wszyscy, którzy chcą pobożnie żyć w Chrystusie Jezusie, prześladowanie będą cierpieć.

13 A źli ludzie i zwodnicy pomnożą się w gorsze, błądząc i w błąd wwodząc.

14 Lecz ty trwaj w tem, czegoś się nauczył, i zwierzonoć się, wiedząc, od kogoś się nauczył,

15 A iż z dzieciństwa umiesz Pisma święte, które cię mogą wyćwiczyć ku zbawieniu, przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie.

16 Wszelkie Pismo od Boga natchnione, jest pożyteczne ku nauczaniu, ku strofowaniu, ku naprawieniu, ku ćwiczeniu w sprawiedliwości, [10]

17 Aby człowiek Boży był doskonały, ku wszelkiéj sprawie dobréj wyćwiczony.


Rozdział IV.

Biskup ma pilen nauki być naprzeciwko przyszłym niebezpieczeństwom, i sam dla siebie, i dla poddanych, by nie byli zwiedzieni.


Oświadczam się przed Bogiem i Jezusem Chrystusem, który będzie sądził żywe i umarłe przez przyjście jego i królestwo jego:

Przepowiadaj słowo, nalegaj w czas, nie w czas, karz, proś, łaj z wszelaką cierpliwością i nauką.

Albowiem będzie czas, gdy zdrowéj nauki nie ścierpią; ale według swoich pożądliwości nagromadzą sobie uczycielów, mając świerzbiące uszy:

A od prawdyć słuchanie odwrócą, a ku baśniom się obrócą.

Ale ty czuj, we wszystkiem pracuj, sprawuj uczynek Ewangelisty, usługowanie twoje wypełniaj.

Bądź trzeźwym; bo mię już ofiarować mają, i czas rozwiązania mego nadchodzi.

Potykaniem dobrem potykałem się, zawodum dokonał, wiaręm zachował.

Na ostatek, odłożon mi jest wieniec sprawiedliwości, który mi odda Pan, sędzia sprawiedliwy w on dzień, a nie tylko mnie, ale i tym, którzy miłują przyjście jego.

Śpiesz się, abyś do mnie rychło przybył.

10 Albowiem Demas mię opuścił, umiłowawszy ten świat, i poszedł do Thessaloniki, Krescent do Galacyi, Tytus do Dalmacyi.

11 Łukasz sam jest zemną. Marka weź i przyprowadź z sobą; bo mi jest pożyteczny ku posłudze. [11]

12 A Tychika posłałem do Ephezu.

13 Opończą, którąm zostawił w Troadzie u Karpa, gdy przyjdziesz, przynieś z sobą i księgi, a zwłaszcza pargaminy.

14 Alexander mosiężnik wiele mi złego pokazał: odda mu Pan według uczynków jego.

15 Którego się i ty strzeż; albowiem bardzo się sprzeciwił słowom naszym.

16 W pierwszéj obronie mojéj żaden przy mnie nie stał, ale mię wszyscy opuścili; niechaj im nie będzie poczytano.

17 Ale Pan stał przy mnie i umocnił mię, aby się przez mię przepowiadanie wypełniło, a iżby usłuszeli wszyscy poganie: i jestem wyrwan z paszczeki lwiéj.

18 Wybawił mię Pan od wszelakiego uczynku złego i zachowa do królestwa swego niebieskiego: któremu chwała na wieki wieków. Amen.

19 Pozdrów Pryszkę i Akwilę i dom Onezyphorów. [12]

20 Erastus został w Koryncie, a Trofimam zostawił w Milecie chorego.

21 Śpiesz się, abyś przyszedł przed zimą. Pozdrawiają cię Eubulus i Pudens i Linus i Klaudya i bracia wszyscy.

22 Pan Jezus Chrystus z duchem twoim. Łaska z wami. Amen.


Przypisy