Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/1103

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


swoich pożądliwości nagromadzą sobie uczycielów, mając świerzbiące uszy:

4.A od prawdyć słuchanie odwrócą, a ku baśniom się obrócą.

5.Ale ty czuj, we wszystkiem pracuj, sprawuj uczynek Ewangelisty, usługowanie twoje wypełniaj.

6.Bądź trzeźwym; bo mię już ofiarować mają, i czas rozwiązania mego nadchodzi.

7.Potykaniem dobrem potykałem się, zawodum dokonał, wiaręm zachował.

8.Na ostatek, odłożon mi jest wieniec sprawiedliwości, który mi odda Pan, sędzia sprawiedliwy w on dzień, a nie tylko mnie, ale i tym, którzy miłują przyjście jego.

9.Śpiesz się, abyś do mnie rychło przybył.

10.Albowiem Demas mię opuścił, umiłowawszy ten świat, i poszedł do Thessaloniki, Krescent do Galacyi, Tytus do Dalmacyi.

11.Łukasz sam jest zemną. Marka weź i przyprowadź z sobą; bo mi jest pożyteczny ku posłudze. [1]

12.A Tychika posłałem do Ephezu.

13.Opończą, którąm zostawił w Troadzie u Karpa, gdy przyjdziesz, przynieś z sobą i księgi, a zwłaszcza pargaminy.

14.Alexander mosiężnik wiele mi złego pokazał: odda mu Pan według uczynków jego.

15.Którego się i ty strzeż; albowiem bardzo się sprzeciwił słowom naszym.

16.W pierwszéj obronie mojéj żaden przy mnie nie stał, ale mię wszyscy opuścili; niechaj im nie będzie poczytano.

17.Ale Pan stał przy mnie i umocnił mię, aby się przez mię przepowiadanie wypełniło, a iżby usłuszeli wszyscy poganie: i jestem wyrwan z paszczeki lwiéj.

18.Wybawił mię Pan od wszelakiego uczynku złego i zachowa do królestwa swego niebieskiego: któremu chwała na wieki wieków. Amen.

19.Pozdrów Pryszkę i Akwilę i dom Onezyphorów. [2]

20.Erastus został w Koryncie, a Trofimam zostawił w Milecie chorego.

21.Śpiesz się, abyś przyszedł przed zimą. Pozdrawiają cię Eubulus i Pudens i Linus i Klaudya i bracia wszyscy.

22.Pan Jezus Chrystus z duchem twoim. Łaska z wami. Amen.






LIST

BŁOGOSŁAWIONEGO

PAWŁA APOSTOŁA

DO

TYTUSA.


Rozdział I.

Naucza Tyta, aby miał biskupy święte, a złe nauczał i karał, i jacy być mają, uczy.


Paweł, sługa Boży, i Apostół Jezusa Chrystusa według wiary wybranych Bożych i uznania prawdy, która jest według pobożności,

2.Ku nadziei żywota wiecznego, którą Bóg, który nie kłama, obiecał, przed czasy wiekuistemi. [3]


  1. Kol. 4, 14.
  2. Wyż. 1, 16.
  3. 2. Tim. 1, 9.