Autor:Stanisław Przybyszewski

Stanisław Przybyszewski

* 7 maja 1868, Łojewo

† 23 listopada 1927, Jaronty

Polski pisarz okresu Młodej Polski, poeta, dramaturg, nowelista, skandalista, przedstawiciel cyganerii krakowskiej i nurtu polskiego dekadentyzmu. Okrzyknięty za życia legendą, zapoczątkował epokę Młodej Polski.

Teksty autora: 37

Alfabetyczny spis tekstów tego autora

Wikipedia: Biogram

Wikicytaty: Cytaty

Commons: Galeria

Teksty

Androgyne, 1900
Confiteor, 1899
Dla szczęścia, 1902
Exegi monumentum, w: Stanisław Wyspiański. Dzieła malarskie, 1925
Goście: epilog dramatyczny w jednym akcie, 1902
Mocny człowiek, 1912 - 1913
Na drogach duszy, 1902
Na tym padole płaczu, 1904
Nad morzem, 1899
Poezye prozą, 1902

Pamięci Juljusza Słowackiego • Odwieczne źródło • Tęsknota • Gdzie chwycić cię? • Introibo • Ametysty • Nad fjordem • Eden • Cupio dissolvi • Pamięci Szopena • Toledo • Przez komnaty duszy jego...

Polska i święta wojna, 1916
Powrót, 1916

Powrót • Pojednanie • Ruchomy kamień

Poznań ostoją myśli polskiej, 1917
Przybyszewski Stanisław, w: O kobiecie i o miłości: wybór myśli najznakomitszych pisarzy i myślicieli Kazimierza Bukowskiego
Requiem aeternam... trzecia księga Pentateuch’u, 1904
Synagoga Szatana, 1902
Synowie ziemi, 1904 - 1911
Szopen a Naród, 1910
Z cyklu Wigilii, 1899
Z gleby kujawskiej, 1904

Inne

Stanisław Przybyszewski, w: Pisarze polscy – Jan Sten
Symbol i „naga dusza”, w: Szkice literackie – tekst autorstwa Jerzego Żuławskiego poświęcony motywom twórczości Przybyszewskiego

Tekst lub tłumaczenie polskie tego autora (tłumacza) jest własnością publiczną (public domain),
ponieważ prawa autorskie do tekstów wygasły (expired copyright).