Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0949

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


do uczniów swoich: Strzeżcie się kwasu Pharyzejskiego, który jest obłudność. [1]

2.A niemasz nic zakrytego, coby się wyjawić nie miało, ani tajemnego, czegoby się nie dowiedziano. [2]

3.Albowiem, coście w ciemnościach mówili, na świetle mówić będą, a coście w ucho mówili w komorach, na dachach ogłoszono będzie.

4.A mówię wam przyjaciołom moim: Nie dajcie się ustraszyć tym, którzy zabijają ciało, a potem nie mają daléj, coby czynili.

5.Lecz wam okażę, kogo się bać macie: Bójcie się onego, który gdy zabije, ma moc wrzucić do piekła. Zaiste wam powiadam, tego się bójcie.

6.Izali piąci wróbli nie przedają za dwa pieniążki? a jeden z nich nie jest w zapamiętaniu przed Bogiem.

7.Aleć i włosy głowy waszéj wszystkie są zliczone, a przeto się nie bójcie; drożsiście wy niżli wiele wróblów.

8.A mówię wam: Wszelki, który mię wyzna przed ludźmi, i Syn człowieczy wyzna go przed Anioły Bożymi. [3]

9.I który się mnie zaprzy przed ludźmi, będzie zaprzan przed Anioły Bożymi.

10.I wszelki, który mówi słowo przeciw Synowi człowieczemu, będzie mu odpuszczono, a temu, coby bluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczono. [4]

11.A gdy was będą wodzić do bóżnic i do urzędów i zwierzchności, nie frasujcież się, jako albo cobyście odpowiedzieć albo mówić mieli. [5]

12.Bo Duch Święty nauczy was onéjże godziny, co wam potrzeba mówić.

13.I rzekł mu niektóry z rzesze: Nauczycielu! rzecz bratu memu, aby się ze mną podzielił dziedzictwem.

14.A on mu rzekł: Człowiecze! któż mię postanowił sędzią albo dzielnikiem nad wami?

15.I rzekł do nich: Baczcież a strzeżcie się wszelakiego łakomstwa: gdyż nie w dostatku czyim żywot jego jest, z tego co ma.

16.I powiedział im podobieństwo, mówiąc: Niektórego bogatego człowieka rola obfite pożytki zrodziła.

17.I rozmyślał sam w sobie, mówiąc: Cóż uczynię, gdyż nie mam dokądbych zgromadzić miał urodzaje moje?

18.I rzekł: To uczynię: Skażę gumna moje, a większe pobuduję a tam zgromadzę wszystko, co mi się urodziło i dobra moje.

19.I rzekę duszy swojéj: Duszo! masz wiele dóbr zgotowanych na wiele lat; odpoczywaj, jedz, pij, używaj.

20.I rzekł mu Bóg: Szalony! téj nocy dusze twéj upominają się u ciebie; a coś nagotował, czyjeż będzie?

21.Takci jest, który sobie skarbi, a nie jest ku Bogu bogatym.

22.I rzekł do uczniów swoich: Dlatego wam powiadam: Nie troszczcie się o duszę waszę, cobyście jedli, ani o ciało, w cobyście się obłóczyli. [6]

23.Większa jest dusza, niż żywność, a ciało więcéj, niźli odzienie.

24.Przypatrzcie się krukom, iż nie sieją ani żną, którzy nie mają śpiżarniéj ani gumna, a Bóg je karmi. Jakóż daleko wy jesteście drożsi niźli oni?

25.A któż z was myśląc może jeden łokieć przydać do wzrostu swego?

26.Jeźliż tedy ani tego, co najmniejsze jest, możecie, czemuż się o inne frasujecie?

27.Przypatrzcie się liliom, jako rosną; nie pracują ani przędą: a powiadam wam, ani Salomon we wszystkiéj swéj chwale nie był ubranym, jako jedna z tych.

28.A jeźliż trawę, która dziś jest na polu, a jutro bywa w piec wrzucona, tak Bóg przyodziewa, jakóż więcéj was małéj wiary!

29.I wy nie pytajcie się, cobyście jeść albo pić mieli: a wzgórę się nie podnoście.

30.Albowiem tego wszystkiego narodowie świata szukają; a Ojciec wasz wie, że tego potrzebujecie.

31.Owszem szukajcie najprzód królestwa Bożego, a to wszystko przydano wam będzie.

  1. Matth. 16, 6. Marc. 8, 15.
  2. Matth. 10, 26. Marc. 4, 22.
  3. Matth. 10, 32. Marc. 8, 38. 2.Tim. 2, 12.
  4. Matth. 12, 32. Marc. 3, 28.
  5. Matth. 10, 19. Marc. 13, 11.
  6. Psal. 54, 23.146, 9. Matth. 6, 25. 1.Piotr. 5, 7. Job. 39, 3.