Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0905

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


21.A odpowiadając Starosta, rzekł im: Któregóż chcecie, abym wam wypuścił ze dwu? A oni rzekli: Barabbasza.

22.Rzekł im Piłat: Cóż tedy uczynię z Jezusem, którego zowią Chrystusem? Rzekli wszyscy: Niech będzie ukrzyżowan.

23.Rzekł im Starosta: Cóż wżdy złego uczynił? A oni więcéj wołali, mówiąc: Niech będzie ukrzyżowan.

24.A widząc Piłat, iż nic nie pomagało, ale większy się rozruch dział, wziąwszy wodę, umył ręce przed pospólstwem, mówiąc: Nie winienem ja krwie tego sprawiedliwego; wy się patrzcie.

25.A odpowiadając wszystek lud, rzekł: Krew jego na nas, i na syny nasze.

26.Tedy im wypuścił Barabbasza: a Jezusa ubiczowanego podał im, aby był ukrzyżowan.

27.Tedy żołnierze starościni wziąwszy Jezusa do ratusza, zebrali do niego wszystkę rotę: [1]

28.A zwlókłszy go, włożyli nań płaszcz szarłatny.

29.I uplótłszy koronę z ciernia, włożyli na głowę jego i trzcinę w prawicę jego. A kłaniając się przed nim, naigrawali go, mówiąc: Bądź pozdrowion, królu Żydowski!

30.A plując nań, wzięli trzcinę i bili głowę jego.

31.A gdy się z niego naśmiali, zwlekli go z szaty, i oblekli go w odzienie jego i wiedli go, aby ukrzyżowali.

32.A wychodząc, naleźli człowieka Cyrenejczyka, imieniem Symona, tego przymusili, aby niósł krzyż jego. [2]

33.I przyszli na miejsce, które zowią Golgotha, co się wykłada miejsce trupiéj głowy, [3]

34.I dali mu pić wino z żółcią zmięszane: a gdy skosztował, nie chciał pić.

35.A ukrzyżowawszy go, rozdzielili odzienia jego, rzuciwszy los, aby się wypełniło, co jest rzeczono przez proroka, mówiącego: Rozdzielili sobie odzienia moje, a o suknią moję los miotali. [4]

36.A siedząc, strzegli go.

37.I włożyli nad głowę jego winę jego napisaną: Ten jest Jezus, król Żydowski.

38.Tedy są ukrzyżowani z nim dwaj łotrowie: jeden po prawicy, a drugi po lewicy.

39.A przechodzący mimo, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi,

40.I mówiąc: Héj, co rozwalasz kościół Boży, a za trzy dni go zasię budujesz, zachowaj sam siebie: jeźliś Syn Boży, zstąp z krzyża. [5]

41.Także i przedniejsi kapłani z Doktorami i z starszymi naigrawając, mówili:

42.Inszych zachował, sam siebie zachować nie może: jeźli jest król Izraelski, niech teraz zstąpi z krzyża, a uwierzymy jemu.

43.Dufał w Bogu, niech go teraz wybawi, jeźli chce; bo powiedział: Że jestem Synem Bożym. [6]

44.Tóż i łotrowie, którzy byli z nim ukrzyżowani, urągali mu.

45.A od szóstéj godziny stała się ciemność po wszystkiéj ziemi aż do dziewiątéj godziny.

46.A około dziewiątéj godziny zawołał Jezus głosem wielkim, rzekąc: Eli, Eli, lama zabachtani? to jest: Boże mój, Boże mój, czemuś mię opuścił? [7]

47.A niektórzy tam stojący słysząc, mówili: Eliasza ten woła.

48.A natychmiast bieżawszy jeden z nich, wziąwszy gębkę, napełnił octem i włożył na trzcinę i dawał mu pić. [8]

49.Lecz drudzy mówili: Zaniechaj, patrzajmy, jeźli przyjdzie Eliasz, aby go wybawił.

50.A Jezus zawoławszy po wtóre wielkim głosem, wypuścił ducha.

51.A oto zasłona kościelna rozdarła się na dwie części od wierzchu aż do dołu, i ziemia zadrżała, a skały się popadały. [9]

52.I groby się otworzyły, i wiele ciał świętych, którzy byli posnęli, powstało.

53.I wyszedłszy z grobów po zmartwychwstaniu jego, weszli do miasta świętego i ukazali się wielom.

54.A setnik i ci, co z nim byli, strzegąc Jezusa, ujrzawszy trzęsienie ziemie i to, co się działo, zlękli się

  1. Marc 15, 16. Jan. 19, 1.
  2. Marc. 15, 21. Luc. 23, 26.
  3. Marc. 15, 22. Luc. 23, 33. Jan. 19, 17.
  4. Marc. 15, 24. Luc. 23, 34. Psal. 21, 19.
  5. Jan. 2, 19.
  6. Psal 21, 9.
  7. Psal. 21, 1.
  8. Psal. 68, 22.
  9. 2. Par. 3, 14.