Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0904

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


na prawicy mocy Bożéj i przychodzącego w obłokach niebieskich. [1]

65.Tedy najwyższy kapłan rozdarł szaty swoje, mówiąc: Zbluźnił! cóż daléj potrzebujemy świadków? otoście teraz słyszeli bluźnierstwo.

66.Co się wam zda? A oni odpowiadając, rzekli: Winien jest śmierci.

67.Tedy plwali na oblicze jego i bili go kułakami, a drudzy policzki twarzy jego zadawali, [2]

68.Mówiąc: Prorokuj nam, Chrystusie! kto jest, który cię uderzył?

69.A Piotr siedział przed domem na podwórzu. I przystąpiła do niego jedna służebnica, mówiąc: I tyś był z Jezusem Galilejskim. [3]

70.A on się zaprzał przed wszystkimi, rzekąc: Nie wiem, co mówisz.

71.A gdy on wychodził ze drzwi, ujrzała go druga służebnica i rzekła tym, co tam byli: I ten był z Jezusem Nazareńskim.

72.A powtóre zaprzał się z przysięgą, iż nie znam człowieka.

73.A mało potem przystąpili, którzy stali, i rzekli Piotrowi: Prawdziwieś i ty jest z nich; bo i mowa twoja cię wydawa.

74.Tedy począł przeklinać i przysięgać, iż nie znał człowieka. A natychmiast kur zapiał.

75.I wspomniał Piotr na słowo Jezusowe, które mu był rzekł: Pierwéj niż kur zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz. A wyszedłszy z dworu, gorzko płakał.


Rozdział XXVII.

Ostatek Historyi o męce Chrystuaowéj, począwszy od przywiedzienia do Piłata aż do pogrzebienia i potem strzeżenia ciała jego w grobie.


A gdy było rano, weszli w radę wszyscy przedniejsi kapłani i starsi ludu przeciwko Jezusowi, aby go o śmierć przyprawili. [4]

2.I związawszy przywiedli go i podali Poncyuszowi Piłatowi, Staroście.

3.Tedy ujrzawszy Judasz, który go wydał, iż był skazan, żalem zjęty odniósł trzydzieści śrebrnych przedniejszym kapłanom i starszym,

4.Mówiąc: Zgrzeszyłem, wydawszy krew sprawiedliwą. A oni rzekli: Co nam do tego, ty się patrz!

5.A porzuciwszy śrebrniki w kościele, odszedł, i poszedłszy, obiesił się. [5]

6.A przedniejsi kapłani wziąwszy śrebrniki, mówili: Nie godzi się ich kłaść do korbony; bo jest zapłata krwie.

7.I naradziwszy się, kupili za nie rolą garncarzową na pogrzeb pielgrzymów.

8.Dlatego ona rola nazwana jest Haceldama, to jest rola krwie, aż do dnia dzisiejszego. [6]

9.Tedy sie wypełniło, co jest powiedziano przez Jeremiasza proroka, mówiącego: I wzięli trzydzieści śrebrnych, zapłatę oszacowanego, którego oszacowali z synów Izraelskich: [7]

10.I dali je na rolą garncarzową, jako mi postanowił Pan.

11.A Jezus stanął przed Starostą, i pytał go Starosta, mówiąc: Tyś jest król Żydowski? Rzekł mu Jezus: Ty powiadasz. [8]

12.A gdy nań skarżyli przedniejsi kapłani i starsi, nic nie odpowiedział.

13.Tedy mu rzekł Piłat: Nie słyszysz, jako wiele przeciw tobie świadectw przywodzą?

14.I nie odpowiedział mu na żadne słowo, tak, iż się bardzo dziwował Starosta.

15.A na dzień uroczysty zwykł był Starosta wypuszczać pospólstwu jednego więźnia, któregoby chcieli.

16.I miał na ten czas więźnia znacznego, którego zwano Barabbaszem.

17.Gdy się tedy oni zebrali, rzekł Piłat: Którego chcecie, wypuszczę wam: Barabbasza, czyli Jezusa, którego zowią Chrystusem?

18.Bo wiedział, iż go z zazdrości byli wydali.

19.Lecz gdy on siedział na stolicy sądowéj, posłała do niego żona jego, mówiąc: Nic tobie i sprawiedliwemu temu; albowiem wielem cierpiała dziś przez sen dla niego.

20.A przedniejsi kapłani i starsi namówili pospólstwo, aby prosili Barabbasza, a Jezusa stracili. [9]


  1. 1. Thess. 4, 14. Rzym. 14, 10.
  2. Isa. 50, 6. Marc 14, 65.
  3. Luc. 22, 55. Jan. 18, 25.
  4. Marc. 15, 1. Luc. 22, 66. Jan. 18, 28.
  5. Dzie. 1, 18.
  6. Dzie. 1, 19.
  7. Zach. 11, 12. Jer. 32, 9.
  8. Marc. 15, 2. Luc. 22, 3. Jan. 18, 33.
  9. Marc. 15, 11. Luc. 23, 18. Jan. 18, 40. Dzie. 3, 14.