Symfonie anielskie/Symfonia dwunasta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Jan Żabczyc
Tytuł Symfonia dwunasta
Pochodzenie Symfonie anielskie
Wydawca Krakowska Akademia Umiejętności
Data wydania 1913
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron


Symfonia dwunasta.

Trudna rada, Józefie kochany,
Wieczny dekret w niebie zapisany,

Żebyś w swej starości
Strzegł mojej czystości.

Którą władasz od Pana mojego.

Już czas następuje,
Serce prorokuje:
Mam porodzić Synaczka Bożego.

Wszak ci anioł to przed tym objawił

I strażnikiem warownym zostawił
10 

Płodu tak zacnego,
Mnie zwiastowanego;
Wolej bożej sprzeczać się nie możesz,
Owszem z przedziwnego

Syna jedynego
15 

Dni wesołych ze mną dopomożesz.

Teraz w niebie tańcują z ochoty,
A na ziemi szwankują kłopoty;
Dziś jeden drugiego

Z serca powolnego
20 

Dobrą chęcią obficie częstuje
I nowego lata
Z pochwałą u świata
Na wiek długi życzliwie winszuje.

A przyczyna barzo wielka tego,
25 

Że Pan zstąpił z tronu przedwiecznego
Na ziemskie nizkości
Dla ludzkiej krewkości,
Żeby ją mógł snadnie poratować,

Więc od czarta złego
30 

I natarcia jego
Przyściem swoim w niebie koronować.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Jan Żabczyc.