[8
Symfonia pierwsza.
Łaska nieba górnego dziwną rzecz sprawiła
[9
Spuszcza się na padolne Bóg wieczny nizkości,
5
Żywot sobie obrawszy Panieńskiej w światłości,[ 5] [ 6]
Królewicz, patrz, przychodzi na ten świat bez szaty.
10
Członki jego pieszczone w żłobie położono,
Wesoły pokój ziemi śpiewają dworzanie
15
Sławę z chwałą niebiescy tobie, wieczny Panie.
Rozkaż wina nalewać, my śpiewać będziemy
20
Nowe pieśni Dzieciątku i rozkołyszemy [ 7]
Symfonia wtóra.
Ach, zła Ewa nabroiła,
Nabroiła.
5
Adam z raju wypędzony
Wybawiła.
10
[10
Robak chytry zwiódł mężatkę,
Białogłowa.
15
Czego dawno pożadali
Święte słowa.
20
Dziś we żłobie odpoczywa,
Że Zbawiciel
25
Od aniołów ogłoszony,
Odkupiciel.
30
Symfonia trzecia.
Niesłychana to nowina:
Okazała niebieskiego
35
Pana stworzenia wszytkiego
[11
W Betleem go dziś powiła
I w jasłeczkach położeła [ 8]
10
Temu wół, osieł[ 9]
I parą grzeje
15
Nasze nadzieje.
Jawną cześć [ 10]
20
Pastuszkowie Pasterzowi
25
Na multankach grać gotowi;
Ale raczej szwankowała
30
[12
W swojej zabawie.[ 11]
Graj, pasterzu, graj
35
Wesela dodaj.
Przyszedł Pan z chóry,
40
Gwoli Panu gdy weseli
45
Na powietrzu archanieli,[ 12]
Symfonia czwarta.
Przy onej gorze[ 13]
5
Nie wiem dlaczego.
[13
Przybądżmy do nich,
Narodzonego.
10
Syna powiła?
15
W świat się zjawiła?
20
[ 14] [ 15]
Kogo miłuje.
25
[14
Wiem, że On nas z chęcią przyjmie[ 16]
Serce me czuje.
30
Mamy wonności,
35
[ 17]
Nasze skłonności.
40
Symfonia piąta.
Lata upłynione,[ 18]
Boga przedwiecznego,
5
Z Panny spłodzonego;
Zdrajcy Herodowi:
10
[15
Ten zabijał dzieci,
Prędko odmieniono,
15
Pana nie zgubiono.
Pieczą jego mieli.
20
Przyszedł spracowany
Symfonia szósta.
Jezus, Pan nad pany,
A Bogu obmierzły
5
Precz ustąpił.
Panna Go spłodziła,
10
Która Bogu miła
[16
Ta Panna bez zmazy
Zawsze była;
15
Prośmyż, by do swego
Jej wszytka zabawa
20
Za grzesznymi
Obszedł miłosłernie.
25
Kto jej służy wiernie
Praw zostawa.
30
[ 19]
O co zamyślawa [ 20]
35
Z swym użytkiem.
[17
Panno nad pannami,
By nas nie psowali,
40
Dusze nie szarpali
Symfonia siódma.
O tej dobie
Ta Dziewica
5
Królewica
Pod okołem
10
Nizko padają,
Z upominkami
15
Niosą go sami.
Pana nagiego.
20
[18
Święty, święty,
Także i my
25
Z wesołymi
Pokłon dawszy
30
Z serca szczerego,
Symfonia ósma.
Jezus nam się narodził,
Lucyper teraz wyje,
5
Z dobyczy nie utyje,[ 21]
Że łeb jego znieść miano;
10
Teraz go Panna starła
[19
Lud grzechem utopiony [ 22]
Który się już narodził,
15
Swych z piekła wyswobodził.
Na kolana padają,
20
Weseli się Dziewica,
25
Iż spłodziła Dziedzica
Przez pokorę błagajmy.
30
By nam grzechy odpuścił
Matki naświętszej [ 23]
35
By nas bronił od złego.
[20
Symfonia dziewiąta.
Ej nom ej
Wszytek świat dzisia wesoły,
(Powtórz)
Wszytek świat dzisia wesoły,
Ujrzawszy z nieba anioły.
Ej nom ej
Dzieciątko się narodziło,
(Powtórz)5
Dzieciątko się narodziło,
Niebo ludziom otworzyło.
Ej nom ej
Panna idzie ozdobiona,
(Powtórz)
Panna idzie ozdobiona,
Słońcem z gwiazdy ustrojona.
Ej nom ej10
Wszyscy się przed nią kłaniają,
(Powtórz)
Wszyscy się przed nią kłaniają,
Z małym Dzieciątkiem witają.
Ej nom ej
Witają Go i bydlęta,
(Powtórz)
Witają Go i bydlęta,
15
Chocia to nieme zwierzęta.
Ej nom ej
Gwiazda Go wita i słońce,
(Powtórz)
Gwiazda Go wita i słońce,
Planety, miesiąca gońce.
Ej nom ej
Witają Go narodowie,
(Powtórz)20
Witają Go narodowie,
Ze wschodu słońca królowie.
Ej nom ej
Witają Go i pasterze,
(Powtórz)
Witają Go i pasterze,
Grają mu na koźlej lerze.
[21
Ej nom ej25
I my Go dzisia witajmy,
(Powtórz)
I my Go dzisia witajmy,
Tym wineczkiem podpijajmy.
Ej nom ej
Życząc roku fortunnego,
(Powtórz)
Życząc roku fortunnego,
30
Pijmy jeden do drugiego.
Symfonia dziesiąta.
Panna przedwieczna
W Egipt przywiodła
5
Dla Heroda złego,
A tym się cieszył,
10
Do boju śpieszył
Patrząc na mord srogi,
15
Rzewliwie płaczą,
[22
O Panno święta!
Ta myśl przeklęta
20
Heroda zdradnego
Bądź tedy z nami
25
Z swemi sługami
Stolica pieszczona.
30
Symfonia jedenasta.
Wdzięcznej wspaniałości,
Ta nie mężem wziętym,
5
Ale Duchem świętym
Z grzechem się pobracił,
10
To przez Jej płód zgładzono,
[23
Dziwna rzecz: Cyntya
Z świętymi promieniami
15
Nad zwyczaj i z gwiazdami.
Pędzi wóz przez arkt błonie.
20
Że jutrzenka rana
25
Powiela nam Pana,[ 24]
Serce mu oddajmy,
30
Prośmyż, by od złego
Symfonia dwunasta.
Trudna rada, Józefie kochany,
[24
Żebyś w swej starości
Którą władasz od Pana mojego.
5
Już czas następuje,
I strażnikiem warownym zostawił
10
Płodu tak zacnego,
Syna jedynego
15
Dni wesołych ze mną dopomożesz.
Z serca powolnego
20
Dobrą chęcią obficie częstuje
A przyczyna barzo wielka tego,
25
Że Pan zstąpił z tronu przedwiecznego
[25
Więc od czarta złego
30
I natarcia jego
Symfonia trzynasta.
Może teraz być wesołym człowiek zwątpiony,
Jako grzesznego;
5
Teraz pocieszony
Nastąpiły obiecane, szwankują grzechy.
10
Panna to sprawiła,
A co największego,
15
I Rodziciela.
A przecie w wieńcu chodzi
20
Nienaruszona;
[26
Pódźmyż prędko z prawym sercem a nie mieszkajmy,
25
Syna tego i z Panienką dziś przywitajmy,
Zgładzili bez strachu,
30
Przywiedli do gmachu
Symfonia czternasta.
Z raju pięknego miasta[ 25]
Wędruj-że Ewo z raju,
5
Już cię tu dobrze znają,
Gdy stanął w ziemskim kraju,
10
Obejrzał [ 26]
Puste krainy orał,
15
Niestetyż [ 27]
[27
Ach! bieda mnie nędznemu[ 28]
Bom przez grzech stracił drogę.
20
[ 29]
Byś była dobra żonka,
25
Słuchałabyś małżonka,[ 30]
Widząc, że cię zdradził wąż,
30
Nie chciałem cię zasmucić,[ 31]
Będziem cierpieć niewolą
35
Na świecie ze złą dolą:
Chcąc pożywić swą duszę.
40
[28
O, wężu niecnotliwy!
Już się dziś wypełniają
45
Proroctwa i ustają
Ucieka na oślicy,
50
Chcąc nas pojednać z Bogiem
Z Józefem i Maryą,
55
Jezu, czołem Ci biją
Poklęknąwszy przed jasłka.
60
Symfonia piętnasta.
Szczęśliwe czasy
[29
Zaginionemu
5
Przyniósł Bóg wiek miły.
Jabłkiem Adama
10
Przywiodła sama
Zabiegł z swej mądrości,
15
Zesłał nam Syna
I porodziła
20
Panna a bez zmazy,
A wąż przeklęty,
25
Łańcuchem spięty
Ognia piekielnego.
30
[30
Bądźmy dziś na ziemi;
Baczny szafarzu
35
Dopomóż nam z niemi.
Symfonia szesnasta.
A wczora z wieczora
Boga prawdziwego,
5
Nieogarnionego,
W polu w ten czas spali,
10
Gdy anioł w północy
Gdzie Panna z Dzieciątkiem,
15
Z wołem i oślątkiem
Dziś narodzonego.
20
[31
Natychmiast pastuszy:
Chcący widzieć Pana,
25
Oddaje barana,
Ludziom po kolędzie
30
W żydowskiej krainie
Pragnąc widzieć swego
35
Stwórcę przedziwnego [ 32]
To maluczkie chłopie.
40
[32
Witaj Królu nowy,
45
Synu dawidowy,
I patryarchowie
50
Dawno Cię czekali,
W pieluszkach związany,
55
Z dawna obiecany.[ 33]
Grzesznymi sługami.
60
Symfonia siedmnasta.
Gotuj osła Józefie, gotuj prędko, proszę,
Oto już niewiniątka zły Herod morduje,
5
A na krew się Synaczka mojego gotuje.[ 34]
[33
Niechaj nieśmiertelny wyrok w niewinnym człowiecze
Do lat przynamniej pełnych jeszcze się odwlecze.
10
Nic to, chociaj w tej drodze zażyjem niewczasu;
Teraz uchodź w cudzy kraj, jest to boskie zdanie,
15
Synaczku mój jedyny, anielskie kochanie.
Symfonia ośmnasta.
Kazał anioł do Betleem Juda
Tam pasterze, co wskok pobieżeli,
5
Światłość skoro niebieską ujrzeli
A gromada aniołów śpiewała
10
W koło żłobu. Pasterze lękliwi,
Na kolana przed nim poklękali,
15
Na multankach nowe pieśni grali.
[34
Chwała Bogu na górnym Syonie
I poburzył bałwany pogańskie.
20
[ 35]
Symfonia dziewiętnasta.
Najmilejszy pasterze
Dzieciątku maluczkiemu,
5
Z Panny urodzonemu
I straszni murzynowie
10
Z nizkiemi ukłonami
[35
W stajni między bydlęty
15
Jakby przybytek święty.
Każdy oddaje dary
20
Dając błogosławieństwo
25
I niebieskie królestwo;
Pod onym to okołem,
30
Stwórcę swego poznali,
I aniołów tak wiele
35
Czynią serce wesołe.
[36
Nie przestają przygrawać
Mleczna [ 36]
40
Symfonia dwudziesta.
„Czem, czem, czem, czem ubogo leżysz,
„Czem, czem, czem Panie nago leżysz?“
5
„A wżdy mię prędko przyodziać nie bieżysz;
„Żebym owieczkę zgubną wziął na ramię,
10
Do swej owczarnie nędzną zaprowadził
Z padołu płaczu i nędznego świata,
15
Zażywał ze mną złocistego lata,
[37
Żebyś był w niebie królewiczem [ 37]
Którzy być w niebie u Boga pragniecie?“
20
Symfonia dwudziesta pierwsza.
„Oj Jezu, mój Synu drogi,
Nie jest to pałac królewski
5
Ani pokój archanielski;
Jest to wola Ojca Pana,
10
Żebym się podło rodził
[38
Takowe nieszczęsne złe fochy,
15
Skąd weźmie swe szwanki grzech płochy“.
W przeklęctwo lud przystroił,
20
[ 38]
„A nacóżem się ja rodził?
25
Bym tylko swych oswobodził[ 39]
I z nimi zawżdy przebywam,
30
Złego dam ogniowi wiecznemu,
Symfonia dwudziesta wtóra.
„Pastuszkowie bracia mili
[39
„Do Betleem sławnego
Z Panny czystej Mesyasza,
5
Skąd pociecha roście nasza
Gdybyśmy drogę wiedzieli“.
10
„Idźcież, pokażemy wam,
Bo ten Pan czysty sam takowych
15
Szanuje, przyjmuje sług nowych“.
Wół z osłem pracowity
20
Parę swoją nań puchają,
„A cóż mu tam darujemy,
25
Takiego Pana gdy najdziemy?“
[40
Z chęcią Jemu darujemy,
O łaskę prosić będziemy
30
Nędznicy, grzesznicy na ziemi
„Weźmi masła garnuszek,
35
Ja wezmę koszyk gruszek;
I dusze niewinnej małżonka.“
40
Bo to tam coś niepodłego
45
Zeszło z nieba wysokiego
Puść nas tam, gdzie Cię prosimy
50
Do tej stajnie bydlęcej;
[41
Że się Król narodził niebieski;
55
Głos świadczy pod niebem anielski.“
Ode wschodu Mędrcowie,
60
Dziecięciu [ 40]
„I nam też tego potrzeba,
65
Gdyż przyszedł dla wszytkich [ 41]
Imię Jego wyznawajcie
70
Ze trzema Królami na ziemi,
Symfonia dwudziesta trzecia.
Wstawszy pasterz barzo rano,
[42
Czeka długo, czeka mało,
5
Co się w polu będzie działo,
Szukając tam w onym dole,
10
Skąd się światło podawało, [ 42]
Pojrzy wzgórę, aż anieli
15
Pod niebiosy są weseli,
Pożądane wszelkie ciało.
20
Usłyszy ich z aniołami,
25
Krzycząc w polu pod niebami,
[43
Bieżał do nich już weselszy:[ 43]
Nie miałem-ci takiej chwili,
30
Jaka się tej nocy stała,
Róża piękna i lilija
35
Zbawiciela nam powija.“
Drudzy czynią wywijanki.
40
Uderzajmy czołem śmiele,
45
W człowieczym Go widząc ciele,
[44
Symfonia dwudziesta czwarta.
Panna przeczysta Syna porodziła,
Ta Panna nigdy grzechu nie poznała,
5
Choć to w żywocie Syna piastowała.
Tego spłodziła, którego cześć, chwała.
10
Symfonia dwudziesta piąta.
„Gdzieście, o zacni Królowie,
Czyli wam też anioł zjawił,
5
Że was tu nagle postawił
[45
„Gwiazda drogę ukazała;
Która przed nami pałała
10
Aż do betleemskiej knieje,
Z Panny czystej narodzonym;
15
Więc my sercem uniżonym,
Co najkosztowniejsze [ 44]
20
Szczerą przyjaźń i ochotę,
25
Moszcz, kadzidło, kruchy złote
Symfonia dwudziesta szósta.
Już ojcowie teraz święci
[46
Co jutrzenki wyglądali,
Światła nowego u siebie,
5
Pragnąc dawno zasieść w niebie
I obłoki otworzone,
10
Mesyasz w ciele widomy
Zbawiciela maluczkiego,
15
Potomka dawidowego.
Obietnica wykonana.
20
Wstań pasterzu, jużci świta,
Nie był Dawid tak szczęśliwy,
25
Chcąc z Betleem wody żywej
[47
O szczęśliwszy dziś pasterze
Nad dawidowe rycerze,
30
Którzy się tu dobijali,
Człowiekowi zmorzonemu
35
I w otchłani zawartemu.
Dziś w żłobie położonemu.
40
Symfonia dwudziesta siódma.
Ucieszna Panno, pokaż nam Syna,
Widzieć w otchłaniach, też i prorocy
5
Stawiają sobie życząc przed oczy:
Figurowała, gdy już złączona
10
[48
Boska natura z gliny z zlepionym
Aaronowa laska zakwitła,
15
Pięknym owocem sama wynikła.
Na tę nowinę piekło zadrżało.
20
Symfonia dwudziesta ósma.
Abo pięknie zagrajcie,R. Ja będę grał,
I małe Dziecię z Józwem kołysał.
5
[ 45]
[49
R. A biegajcie,
Jezusa z Matką miłą witajcie.
10
Będziem Go raczyć swemi darami.
15
[ 46] R. Skaczcież kołem,
Panu swemu pod tym okołem.
20
R. Pokój zjawi,
A potym w niebie z Bogiem postawi.
25
Symfonia dwudziesta dziewiąta.
Kędy wschód słońca i gdzie zapalają
Ten wdział na się płaszcz ciała służebnego,
5
By życiem grzesznych wybawił od złego.
[50
W Panieński żywot i święte wnętrzności
Stał się kościołem Boga prawdziwego:
10
Słowem poczęła Panna Syna swego.
Jan w żywocie był głosem Zbawiciela.
15
I pastuszkowie wesoło śpiewają,
20
Bowiem pasterza wszytkich, Stwórcę znają.[ 47]
Symfonia trzydziesta.
Skarżył Józef na anioła ze snu wzbudzony,
Zabić Chrystusa.
5
[51
Długo myśląc, nagotował osła własnego,[ 48]
Ta święta dusza.
10
Skarb ten prowadząc.
15
Skromnie to gładząc,
20
[ 49]
Co anioł zjawił [ 50]
25
Bóg to sam sprawił.
30
[52
Już się wszytkie przez proroki pisma wypełniły
Stanął dla tego.
35
Boga żywego.
40
Symfonia trzydziesta pierwsza.
Przybieżeli do Betleem pasterze,
Oddawali swe ukłony w oborze,
5
W oborze, w oborze, w oborze,
Te dziwy, te dziwy, te dziwy,
10
Których oni nie słyszeli jak żywi,
I myślili, co to będzie za Dziecię,
15
Za Dziecię, za Dziecię, za Dziecię,
[53
Któremu się wół i osieł kłaniają,
Oddają, oddają, oddają.
20
Poznali go Mesyaszem być prawym,
25
Być prawym, być prawym, być prawym.
Symfonia trzydziesta wtóra.
Po kolędzie omnes ad vos pójdziemy,[ 51]
Zacznicież [ 52]
5
Zaczym się wam na proemium zdobędę.
Domi, w gumnie, szpiżarni, na oborze,
10
Na Nowy Rok mittat tibi gaudia
[54
Dzisia prośmy Salvatorem z Maryą:
A po śmierci super coelos wędrują,
15
Copiosam niech mercedem uczują.
Symfonia trzydziesta trzecia.
Powiedziały.
Nadejść miały,
5
Gdy z swej chwały
W pewnym czasie.
10
Panna czysta
Dzisiejszego
15
Dnia świętego [ 53]
Uwiniony,
20
A w tej szopie
[55
Pana znacie
25
I oddacie
I Królowi.
30
Odnosicie,
Cni mędrcowie,
35
Murzynowie!
I zażywał,
40
Ze Betleem
Ludziom będzie
45
W świecie wszędzie;
I mędrcowie
50
Witać chcieli,
[56
Królewica,
55
Gdzie stolica
Już u Niego.
60
Przetoż oni
Oczywiście
65
W Jezu Chryście
Gdy widzimy
70
O tej dobie
Z miłą Matką,
75
Z Józwem tatką,
I kierował
80
Do swej chwały
[57
Symfonia trzydziesta czwarta.
Czemu Herod dziateczki morduje
Nie mógł ścierpieć króla w ziemi ony,
5
Słysząc, że był kędyś narodzony,
Syn Dawidów w złocistej koronie,
10
Żeby berło państwa żydowskiego
Trzej królowie z orszakiem nie małym,
15
Chcąc im być rad w mieście Jeruzalem.[ 54]
Ludu swego Odkupicielowi.
20
[58
Bowiem przez sen anioł Józefowi
25
Kazał, z Panną wskok ku Egiptowi
Chcąc dochować zbawieniu ludzkiemu
30
Mesyasza, idzie z nim w te strony,
Symfonia trzydziesta piąta.
Kazał ci mi ktoś,
Do Betleem bież,
5
Drogę dobrze wiesz,
Kij mu wypadł z rąk,
10
Na obłokach siła widząc
W stajni z bydłem tak ubogo
15
narodził się tam.
[59
Poznał, że to dziecię małe
jest prawdziwy Bóg;
20
Zbawicielu mój!
25
Dzisia służka Twój[ 55]
Do Siebie wziąć racz,
30
A choć z łotrem na prawicy
Symfonia trzydziesta szósta.
Przyskoczę ja do złej szopy z cicha,
Niechaj będzie dla wszytkich.
5
[ 56]
Ma co Bóg i obiecać.
10
[60
I pocznę ja przed Dzieciątkiem skakać.
Przed nim czołem bić.
15
Patrząc na ten boski znak.
20
Co nowego zaśpiewać.
25
[ 57]
Mamy płacić, dali Bóg.
30
[61
Słowniczek.
(S. oznacza symfonię, cyfra — jej liczbę porządkową).
brach S. 28 brat.czczyca S. 23 czczość, tęsknota.gąść S. 16 grać.istność S. 27 istota, natura rzeczy.kruch S. 25 bryła, kawał, odłomek.krzykać S. 19 wykrzykiwać, grać.moszcz S. 25 sok z winogron.okół S. 19 obora, stajnia.podarz S. 1 podarunek.potwora S. 8 potwór.puchać S. 22 chuchać.sporze S. 32 obficie.stradny S. 15 biedny.stwora S. 8 twór, stworzenie.świątnica S. 26 świątynia.uwiniony S. 33. obwinięty.wywijanki S. 23 tańce.wrotny S. 6 odźwierny.wykrzykać S. 23 wyśpiewywać.zawziąć S. 26 wziąć, zamknąć.
• PDF 
• MOBI 
