Symfonie anielskie/Symfonia trzynasta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Jan Żabczyc
Tytuł Symfonia trzynasta
Pochodzenie Symfonie anielskie
Wydawca Krakowska Akademia Umiejętności
Data wydania 1913
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron


Symfonia trzynasta.

Może teraz być wesołym człowiek zwątpiony,
Albowiem już od niewoli wyswobodzony,
Która go trapiła,
Pod swą moc podbiła

Jako grzesznego;

Teraz pocieszony
Więc i wydźwigniony
Od Pana swego.

Już proroctwa wypełnione, już i pociechy

Nastąpiły obiecane, szwankują grzechy.
10 

Panna to sprawiła,
Która porodziła
Odkupiciela,
Stworzyciela swego,

A co największego,
15 

I Rodziciela.

Dziwne to są tajemnice i niepojęte,
A rozumem przyrodzonym nigdy niespięte:
Panna czysta rodzi,

A przecie w wieńcu chodzi
20 

Nienaruszona;
Powiła nam Pana
Wieków, chociaj sama
Z wieków stworzona.


Pódźmyż prędko z prawym sercem a nie mieszkajmy,
25 

Syna tego i z Panienką dziś przywitajmy,
A prośmy ich oto,
Żeby sprośne błoto
Grzechu brzydkiego

Zgładzili bez strachu,
30 

Przywiedli do gmachu
Nas niebieskiego.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Jan Żabczyc.