Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/1041

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


10.A nie tylko ona, ale i Rebeka za jednem zjęciem z Izaakiem ojcem naszym mając; [1]

11.Albowiem gdy się jeszcze nie narodzili byli, albo co dobrego albo złego uczynili, (aby się zostało postanowienie Boże według wybrania),

12.Nie z uczynków, ale z tego, który powoływa, rzeczono jéj: Że większy będzie służył mniejszemu, [2]

13.Jako jest napisano: Jakóbam umiłował, a Ezaw miałem w nienawiści. [3]

14.Cóż tedy rzeczemy? Izali niesprawiedliwość u Boga? Boże uchowaj!

15.Albowiem Mojżeszowi mówi: Zmiłuję się nad tym, komum jest miłościw, a miłosierdzie uczynię, nad kim się zlituję. [4]

16.A przeto nie chcącego ani bieżącego; ale litującego się Boga jest.

17.Albowiem mówi Pismo Pharaonowi: Żem cię na to samo wzbudził, abych okazał moc moję na tobie, i żeby było opowiadane imię moje po wszystkiéj ziemi. [5]

18.Nad kim tedy chce, lituje się, a kogo chce, zatwardza.

19.Rzeczesz mi tedy: Przeczże się jeszcze uskarża? bo któż się sprzeciwi woli jego?

20.O człowiecze! coś ty jest, który odpowiadasz Bogu? Zali rzecz lepiona mówi temu, który ją ulepił: Przeczżeś mię tak uczynił? [6]

21.Zali lepiarz gliny w mocy nie ma, aby z téjże bryły uczynił jedno naczynie ku uczciwości, a drugie ku zelżywości?

22.A jeźli Bóg chcąc gniew okazać i oznajmić możność swoję, znosił w wielkiéj cierpliwości naczynia gniewu na stracenie zgotowane,

23.Iżby okazał bogactwo chwały swéj nad naczyniem miłosierdzia, które ku chwale przygotował:

24.Nas, których téż wezwał, nie tylko z Żydów, ale i z poganów,

25.Jako u Ozeasza mówi: Nazowię lud nie mój ludem moim, a nie umiłowaną umiłowaną: a która była miłosierdzia nie otrzymała, miłosierdzie otrzymała. [7]

26.A będzie na miejscu, gdzie im powiadano: Nie lud mój wy, tam nazwani będą synami Boga żywego, [8]

27.A Izajasz za Izraelem woła: By liczba synów Izraelskich była jako piasek morski, ostatek zachowan będzie. [9]

28.Albowiem słowo skończając i skracając w sprawiedliwości, iż słowo skrócone uczyni Pan na ziemi.

29.I jako przedtem powiedział Izajasz: By był Pan zastępów nasienia nam nie ostawił, stalibyśmy się byli jako Sodoma i bylibyśmy Gomorze podobni. [10]

30.Cóż tedy rzeczemy? Iż poganie, którzy nie naśladowali sprawiedliwości, dostąpili sprawiedliwości, a sprawiedliwości, która jest z wiary.

31.A Izrael naśladując zakonu sprawiedliwości, nie doszedł zakonu sprawiedliwości.

32.Dla czego? Iż nie z wiary, ale jako z uczynków; albowiem się obrazili o kamień obrażenia,

33.Jako jest napisano: Oto kładę w Syonie kamień obrażenia i skałę zgorszenia: a wszelki, który weń wierzy, zawstydzon nie będzie.  [11]


Rozdział X.

Modli się Apostół za Żydy, okazuje, że sprawiedliwość, która ku wiecznemu żywotowi wiedzie, nie jest z zakonu, ale tylko z wiary Pana Jezusa Chrystusa.


Bracia! chęć serca mego i modlitwa do Boga dzieje się za nie ku zbawieniu.

2.Albowiem świadectwo im dawam, iż mają żarliwość Bożą: ale nie według umiejętności.

3.Bo sprawiedliwości Bożéj nie znając, a chcąc swoję postawić, sprawiedliwości Bożéj nie są poddani.

4.Bo Chrystus koniec zakonu ku sprawiedliwości wszelkiemu wierzącemu.

5.Albowiem Mojżesz napisał, iż sprawiedliwość, która jest z zakonu, któryby człowiek czynił, w niéj będzie żył. [12]

6.A sprawiedliwość, która jest z wiary, tak mówi: Nie mów w sercu twojem: Któż wstąpi do nieba? To jest, Chrystusa sprowadzić. [13]

7.Albo kto zstąpi do przepaści?

  1. Gen. 25, 21.
  2. Gen, 25, 23.
  3. Mal. 1, 2. 3
  4. Exod. 33, 19.
  5. Exod. 9, 16.
  6. Isai. 45, 9. Jer. 18, 6.
  7. Oze. 2, 23. 1.Piotr. 2, 10.
  8. Oze. 1, 10.
  9. Isai. 10, 22. Oze. 1. 10.
  10. Isai. 1, 9.
  11. Isai. 8, 14.28, 16. 1.Piotr. 2, 7.
  12. Lev. 18, 5. Ezech. 20, 11.
  13. Deut. 30, 14.