Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/1013

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


27.Albowiem którzy mieszkali w Jeruzalem, i książęta jego, nie znając tego i głosów prorockich, które przez każdy szabbat czytane bywają, osądziwszy, wypełnili.

28.A nie znalazłszy w nim przyczyny żadnéj śmierci, prosili Piłata, aby go zabili. [1]

29.A gdy wykonali wszystko, co o nim napisano było, zjąwszy go z drzewa, włożyli go do grobu.

30.Lecz Bóg wzbudził go od umarłych dnia trzeciego. [2]

31.Który widziany był przez wiele dni od tych, którzy z nim społu przyszli byli z Galilei do Jeruzalem, którzy aż dotąd są świadkami jego do ludu. [3]

32.I my opowiadamy wam tę obietnicę, która się ojcom stała:

33.Że ją Bóg wypełnił dziatkom naszym, wzbudziwszy Jezusa. Jako téż jest napisano w Psalmie wtórym: Syn mój jesteś ty, Jam cię dziś porodził. [4]

34.A iż go wzbudził od umarłych, że się już nie ma wrócić do skażenia, tak powiedział: Żeć wam dam święte Dawidowe wierne. [5]

35.Przeto i indziéj powiada: Nie dasz Świętemu twemu oglądać skażenia. [6]

36.Albowiem Dawid wieku swojego usłużywszy Bożéj woli, zasnął i przyłączon jest do ojców swoich i uznał skażenie. [7]

37.Lecz którego Bóg wzbudził, nie widział skażenia.

38.Niech wam tedy będzie wiadomo, mężowie bracia! iż przez tego opowiada się wam odpuszczenie grzechów od wszystkiego, w czemeście nie mogli być przez zakon Mojżeszów usprawiedliwieni.

39.Przez tego wszelki, który wierzy, usprawiedliwion bywa.

40.A przetóż patrzcie, aby na was nie przyszło, co powiedziano w prorocech:

41.Obaczcie, wzgardziciele! i dziwujcie się, a zgińcie; bo Ja sprawuję sprawę za dni waszych, sprawę, któréj nie uwierzycie, gdyby wam kto opowiadał. [8]

42.A gdy oni wyszli, prosili, aby w drugi szabbat mówili do nich téż słowa.

43.A gdy się rozeszło zgromadzenie, poszło wiele z Żydów i z nabożnych nowonawróconych za Pawłem i Barnabaszem, którzy mówiąc radzili im, aby trwali w łasce Bożéj.

44.A w przyszły szabbat mało nie wszystko miasto zebrało się ku słuchaniu słowa Bożego.

45.Lecz Żydowie widząc one rzesze, napełnieni są zazdrości i sprzeciwiali się temu, co Paweł powiedział, bluźniąc.

46.Tedy Paweł i Barnabasz bezpiecznie rzekli: Wam było najprzód trzeba opowiadać słowo Boże; ale ponieważ je odrzucacie a osądzacie się niegodnymi być wiecznego żywota, oto obracamy się do poganów.

47.Albowiem nam tak rozkazał Pan: Postanowiłem cię za światło poganom, abyś był na zbawienie aż do kraju ziemie. [9]

48.A poganie słysząc, uradowali się i wielbili słowo Pańskie i uwierzyli, ile ich jedno było zrządzonych ku żywotowi wiecznemu.

49.I rozsiewało się słowo Pańskie po wszystkiéj krainie.

50.Lecz Żydowie poduszczyli niewiasty nabożne i uczciwe i przedniejsze miasta i wzbudzili prześladowanie na Pawła i Barnabasza i wyrzucili je z granic swych.

51.A oni otrząsnąwszy proch nóg na nie, przyszli do Ikonium. [10]

52.Uczniowie téż napełniali się wesela i Ducha Świętego.


Rozdział XIV.

Żydowie wzburzyli pogany przeciw chrześcianom, Paweł z Barnabaszem uciekając do Listru, chromego uzdrowił, a gdy im ofiary czynić chcieli, bronili im tego. Potem gdy Paweł ukamionowan był i z miasta wywleczon, nie przestał Chrystusa przepowiadać.


I stało się w Ikonium, że pospołu weszli do bóżnice Żydowskiéj i mówili tak, że wielkie mnóstwo Żydów i Greków uwierzyło.

2.Lecz Żydowie, którzy niewierni byli, pobudzili i ku gniewowi wzruszyli serca pogańskie przeciw braciéj.

3.Przetóż niemały czas strawili, bezpiecznie poczynając w Panu, który

  1. Matth. 27, 20. Marc. 15, 13. Luc. 23, 21. Jan. 19, 6.
  2. Matth. 28, 6. Marc. 16, 6.
  3. Luc. 24, 15. Jan. 20, 19.
  4. Psal. 2, 7. Żyd. 1, 5.5, 5.
  5. Isai. 55, 3.
  6. Psal. 15, 10. Wyż. 1, 31. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd – odwołanie do nieistniejącego wersetu.)
  7. 3.Król. 2, 10.
  8. Hab. 1, 3.
  9. Isai. 49, 6.
  10. Matth. 10, 4. Marc. 6, 11. Luc. 9, 5.