Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/1012

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Cyrenejczyk i Manahen, który był społu wychowan z Herodem Tetrarchą, i Szaweł.

2.A gdy oni ofiarę [1] czynili Panu i pościli, rzekł Duch Święty: Odłączcie mi Szawła i Barnabasza ku sprawie, do któréjem ich wziął. [2]

3.Tedy poszcząc i modląc się i włożywszy na nie ręce, odprawili je.

4.A tak oni wysłani od Ducha Ś. odeszli do Seleucyi, a ztamtąd wodą się puścili do Cypru.

5.A gdy przyszli do Salaminy, opowiadali słowo Boże w bóżnicach Żydowskich. A mieli i Jana na posłudze.

6.A przeszedłszy wszystkę wyspę aż do Paphu, naleźli niektórego męża czarnoksiężnika, fałszywego proroka, Żyda, któremu było imię Barjesu.

7.Który był przy staroście Sergiuszu Pawle, człowieku mądrym. Ten przyzwawszy Barnabasza i Szawła, żądał słuchać słowa Bożego.

8.Ale się im sprzeciwiał Elymas czarnoksiężnik; (albowiem się tak wykłada imię jego), starając się, jakoby odwrócił starostę od wiary.

9.Tedy Szaweł, który i Paweł, napełniony Ducha Świętego, wejrzawszy nań,

10.Rzekł: O pełny wszelkiéj zdrady i wszelkiéj przewrotności, synu djabelski, nieprzyjacielu wszelkiéj sprawiedliwości! nie przestawasz wywracać prostych dróg Pańskich?

11.A oto teraz ręka Pańska nad tobą, i będziesz ślepym, nie widząc słońca aż do czasu. A natychmiast padł nań mrok i ciemność, a chodząc w około szukał, ktoby mu rękę podał.

12.Tedy starosta widząc, co się stało, uwierzył, zdumiewając się nad nauką Pańską.

13.A puściwszy się wodą z Paphu Paweł i ci, co z nim byli, przyszli do Pergi Pamphilii. A Jan odszedłszy od nich, wrócił się do Jeruzalem.

14.Ale oni przeszedłszy Pergę, przyszli do Antyochii Pizydejskiéj: a wszedłszy do bóżnice w dzień sobotni, usiedli.

15.A po przeczytaniu zakonu i proroków, posłali Arcybóżnicy do nich, mówiąc: Mężowie bracia! jeźli macie u siebie mowę napominania do ludu, mówcie.

16.A powstawszy Paweł i ręką milczenie uczyniwszy, rzekł: Mężowie Izraelscy! i którzy się boicie Boga, słuchajcie:

17.Bóg ludu Izraelskiego obrał ojce nasze i wywyższył lud, gdy mieszkali w ziemi Egipskiéj, i wywiódł je z niéj wyniosłem ramieniem. [3]

18.I przez czas czterdzieści lat znosił obyczaje ich na puszczy. [4]

19.A wygładziwszy siedm narodów w ziemi Chananejskiéj, losem im podzielił ziemię ich, [5]

20.Jakoby po czterech set i piącidziesiąt lat, a potem dał Sędzie aż do Samuela proroka. [6]

21.A od onego czasu prosili o króla. I dał im Saula, syna Cysa, męża z pokolenia Benjamin, lat czterdzieści. [7]

22.I odjąwszy go, wzbudził im Dawida króla, któremu świadectwo wydawając, powiedział: Nalazłem Dawida, syna Jesse, męża wedle serca mego, który czynić będzie wszystkie woli moje. [8]

23.Z tegóż nasienia Bóg według obietnice wywiódł Izraelowi Zbawiciela Jezusa: [9]

24.Gdy przed oblicznością przyjścia jego Jan opowiadał chrzest pokuty [10] wszystkiemu ludowi Izraelskiemu. [11]

25.A gdy Jan wypełnił bieg swój, mówił: Kim mię być mniemacie? nie jestem ja, ale oto idzie za mną, którego obuwia nóg nie jestem godzien rozwiązać. [12]

26.Mężowie bracia, synowie narodu Abrahamowego, i którzy między wami boją się Boga, wam jest posłane słowo zbawienia tego.

  1. t. j. dosłownie: A gdy oni służbę odprawowali Panu.
  2. Rzym. 1, 1.
  3. Exod. 1, 1.15, 16.14, 22. 29.
  4. Exod. 16, 2.
  5. Jozu. 14, 2.
  6. Sędz. 3, 9.
  7. 1.Król. 8, 5.9, 16. 17.10, 1.
  8. 1.Król. 16, 1. 13. Psal. 88, 21.
  9. Isai. 11, 1.
  10. t. j. dosłownie: Jan opowiadał chrzest upamiętania.
  11. Matth. 3, 1. Marc. 1, 2. Luc. 3, 3.
  12. Jan. 1, 20. Matth. 3, 11. Marc. 1, 7. Luc. 3, 16. Jan. 1, 27.