Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0924

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


królestwu, i będą miejscami trzęsienia ziemie i głody. Początek to boleści.

9.A wy miejcie się sami na pieczy; bo was wydadzą do rad, i w bóżnicach was bić będą, a przed starosty i przed królmi dla mnie stawać będziecie, onym na świadectwo.

10.A potrzeba, aby najprzód u wszystkich narodów była opowiadana Ewangelia.

11.A gdy was wodzić będą wydawając, nie myślcie przedtem, cobyście mówić mieli; ale co wam będzie dano onéj godziny, to mówcie; albowiem nie wy jesteście, którzy mówicie, ale Duch Ś. [1]

12.I wyda brat brata na śmierć, a ojciec syna, i powstaną synowie przeciw rodzicom i będą je zabijać.

13.I będziecie u wszystkich w nienawiści dla imienia mego. Lecz kto dotrwa do końca, ten będzie zbawion.

14.A gdy ujrzycie obrzydłość spustoszenia, stojącą gdzie nie ma, (kto czyta, niech wyrozumie,) tedy którzy są w Żydowskiéj ziemi, niech uciekają na góry. [2]

15.A który będzie na dachu, niech nie schodzi do domu, ani wchodzi, aby miał co wziąć z domu swego.

16.A który będzie na polu, niech się nie wraca nazad, brać suknie swojéj.

17.Lecz biada brzemiennym i karmiącym w one dni.

18.A módlcie się, aby nie było w zimie.

19.Albowiem one dni będą takiemi uciskami, jakie nie były od początku stworzenia, które stworzył Bóg aż dotąd, ani będą.

20.I by był nie ukrócił Pan dni, żadneby ciało nie było zachowane, ale dla wybranych, które wybrał, ukrócił dni.

21.A tedy jeźliby wam kto rzekł: Oto tu jest Chrystus, oto tam, nie wierzcie. [3]

22.Bo powstaną fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy, i będą czynić znaki i cuda ku zwiedzieniu, by mogło być, i wybranych.

23.Wy tedy patrzcie, otom wam wszystko przepowiedział.

24.Ale w one dni po uciśnieniu onem zaćmi się słońce, i księżyc nie da jasności swojéj.[4]

25.I gwiazdy niebieskie będą spadać, a mocy, które są na niebiesiech, poruszą się.

26.A tedy ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłokach, z wielką mocą i chwałą.

27.A tedy pośle Anioły swe i zbierze wybrane swe od czterech wiatrów, od wierzchu ziemie aż do wierzchu nieba. [5]

28.A od figi uczcie się podobieństwa: Gdy już gałązka jéj odmładza, i wypuści się liście, poznawacie, iż blizko jest lato.

29.Także i wy, gdy obaczycie, iż się to dziać będzie, wiedzcie, że już blizko jest we drzwiach.

30.Zaprawdę powiadam wam, żeć nie przeminie ten rodzaj, aż się to wszystko stanie.

31.Niebo i ziemia przeminą, lecz słowa moje nie przeminą.

32.A o dniu onym, albo godzinie żaden nie wie, ani Aniołowie w niebie, ani Syn, jedno Ojciec.

33.Patrzcie, czujcie a módlcie się; bo nie wiecie, kiedy czas będzie. [6]

34.Jako człowiek, który odjechawszy precz, zostawił dom swój, i dał sługom swym władzę nad każdą robotą swoją, i wrotnemu rozkazał, aby czuł.

35.Czujcież tedy; (bo nie wiecie, kiedy Pan domu przyjdzie: z wieczorali, albo w północy, albo, gdy kury pieją, albo z poranku.)

36.By z prędka przyszedłszy, nie znalazł was śpiących.

37.A co wam mówię, wszystkim mówię: Czujcie.


Rozdział XIV.

Żydowie spiknęli się na Pana Jezusa, którego Magdalena namazała, chociaż uczniowie szemrzą: wielkanocnego Baranka pożywa, w ogrójcu się modli, od Żydów za Judaszową zdradą poiman, przed Kaifaszem oskarzon, Piotr się go zaprzał trzykroć.


A było Pascha i przaśniki po dwu dni: i szukali najwyżsi kapłani i Doktorowie, jakoby go zdradą poimali i zabili. [7]


  1. Matth. 10. 19. Luc. 12, 11.21, 14.
  2. Dan. 9, 27. Matth. 24, 15. Luc. 21, 20.
  3. Matth. 24, 23. Luc. 21, 8.
  4. Ezech. 32, 7. Isai. 13, 10. Joel. 2, 10.
  5. Matth. 24, 31.
  6. Matth. 24, 42.
  7. Matth. 26, 2. Luc. 22, 1.