Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0081

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


siące tym, którzy mię miłują i strzegą przykazania mego.

7.Nie będziesz brał imienia Pana, Boga twego, na daremno; bo nie będzie miał za niewinnego Pan tego, któryby wziął imię Pana, Boga swego, na daremno. [1]

8.Pamiętaj, abyś dzień Sobotni święcił.

9.Sześć dni robić będziesz, i będziesz czynił wszystkie dzieła twoje;

10.Ale dnia siódmego Szabath Pana, Boga twego, jest: nie będziesz czynił żadnéj roboty weń, ty i syn twój i córka twoja, sługa twój i służebnica twoja, bydlę twoje i gość, który jest między bronami twemi. [2]

11.Przez sześć dni bowiem czynił Pan niebo i ziemię i morze, i wszystko, co w nich jest, i odpoczął dnia siódmego: i przetóż błogosławił Pan dniowi Sobotniemu i poświęcił go.

12.Czcij ojca twego i matkę twoję, abyś był długowieczny na ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie. [3]

13.Nie będziesz zabijał.

14.Nie będziesz cudzołożył.

15.Nie będziesz kradzieży czynił.

16.Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu świadectwa fałszywego.

17.Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego: ani będziesz pragnął żony jego, nie sługi, nie służebnice, nie wołu, nie osła, ani żadnéj rzeczy, która jego jest. [4]

18.A wszystek lud widział głosy, i błyskania, i brzmienie trąby, i kurzącą się górę: a przestraszeni i bojaźnią zdjęci, stanęli zdalecza:

19.Mówiąc Mojżeszowi: Mów ty do nas, i słuchać będziemy: niech Pan do nas nie mówi, bychmy snadź nie pomarli.

20.I rzekł Mojżesz do ludu: Nie bójcie się; bo aby was doświadczył, przyszedł Bóg, i aby strach jego był w was, i żebyście nie grzeszyli. [5]

21.I stanął lud z daleka: a Mojżesz przystąpił do mgły, w któréj był Bóg. [6]

22.Rzekł nadto Pan do Mojżesza: To powiesz synom Izraelowym: Wyście widzieli, żem z nieba mówił do was.

23.Nie będziecie czynić bogów śrebrnych, ani bogów złotych będziecie czynić sobie. [7]

24.Ołtarz mi z ziemie uczynicie, i ofiarować na nim będziecie całopalenia, i zapokojne wasze, owce wasze i woły: na wszelkiem miejscu, na któremby była pamiątka imienia mego, przyjdę do ciebie, a będęć błogosławił.

25.A jeźli mi uczynisz ołtarz kamienny, nie budujże go z ciosanego kamienia; bo jeźlibyś podniósł nań nóż twój, będzie splugawiony.

26.Nie będziesz wstępował po stopniach do ołtarza mego, żeby się nie odkryła szkaradność twoja.


Rozdział XXI.

Sądowe prawa o słudze albo służebnicy kupnych, o mężobójstwach, o kradziectwach: o tych, którzy rodzicom łają, albo je biją, swarzą się, i o wole rogami bodzącym.


Te są sądy, które im przełożysz.

2.Jeźli kupisz niewolnika Hebrejczyka, będzieć służył sześć lat: siódmego odejdzie wolny darmo.

3.Z jakąby suknią wszedł, z taką niech wynidzie: jeźli mając żonę, i żona wespół wynidzie. [8]

4.A jeźliby Pan jego dał mu żonę, i urodziłaby syny i córki: niewiasta i dzieci jéj będą Pana jego, a sam wynidzie z odzieniem swojem.

5.Jeźliby rzekł niewolnik: Miłuję Pana mego, i żonę, i dzieci, nie wynidę wolnym:

6.Stawi go Pan przed bogi, i będzie postawion do drzwi, i podwojów, i przekole ucho jego szydłem, i będzie mu niewolnikiem na wieki.

7.Jeźli kto przeda córkę swoję, żeby była sługą: nie wynidzie jako zwykły wychodzić niewolnice.

8.Jeźli się nie spodoba oczom pana swego, któremu dana była, odprawi ją: a ludowi obcemu przedać nie będzie miał mocy, jeźli ją wzgardzi.

9.Ale gdzieby ją synowi swemu poślubił, wedle obyczaju córek uczyni jéj.

10.A jeźli mu drugą weźmie, opatrzy pannie wesele: i szaty, zapłaty wstydu nie odmówi.

11.Jeźli trzech tych rzeczy nie uczyni, wynidzie darmo bez pieniędzy.

12.Kto uderzy człowieka, chcąc zabić, niechaj śmiercią umrze.


  1. Deut. 5, 11. Lev. 19, 12. Matth. 5, 27.
  2. Eze. 20, 12. Deut. 5, 13. Niż. 31, 14. Gen. 2, 2.
  3. Deut. 5, 16. Matth. 15, 4. Ephes. 6, 2.
  4. Rzym. 7, 7.13, 9.
  5. Żyd. 12, 18.
  6. Deut. 18, 16.
  7. Niż. 27, 8.38, 7.
  8. Deut. 15, 12. Jer. 34, 11.