Zgińcie z oczu bogactwa (1904)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Zgińcie z oczu bogactwa
Pochodzenie Kantyczki. Kolędy i pastorałki w czasie Świąt Bożego Narodzenia po domach śpiewane z dodatkiem pieśni przygodnych w ciągu roku używanych
Redaktor Karol Miarka
Data wydania 1904
Wydawnictwo Karola Miarki
Miejsce wyd. Mikołów — Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały dział II
Pobierz jako: Pobierz Cały dział II jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały dział II jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały dział II jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron
PIEŚŃ  197.


   \relative f' {
      \time 3/4
      \key f \major

      \autoBeamOff

      \bar "|:" f8 f a4 c | f 8 f c2 | bes8 bes bes4 d | c8[( bes]) a2 \bar ":|:"
      \bar "|:" a8 bes g4. c,8 | f8 f a4 c | a8 bes g4. c,8 | f8 f a4 c |
      c8 a bes4 g8[ f] | f2  f4   \bar ":|"
   }
   \addlyrics { \small {
      Zgiń -- cie z_o -- czu bo -- ga -- ctwa, za nic zło -- te gó -- ry,
      Nie je -- ste -- ście mi ła -- ko -- me, 
      Be -- tle -- em -- ską wo -- lę sło -- mę, 
      I ką -- cik o -- bo -- ry.
   } }
   \addlyrics { \small {
      Ser -- ce się was nie chwy -- ta, o -- błu -- dne po -- zo -- ry;
   } }



Zgińcie z oczu bogactwa, za nic złote góry, * Serce się was nie chwyta, obłudne pozory; * Nie jesteście mi łakome, Betleemską wolę słomę, * I kącik obory.

Tam szczęśliwe ubóstwo, tam nędza bogata, * Niebo z skarbów obdziera i z Bogiem się brata: * Ile Bóg jest w Sobie drogi, tyle mają te barłogi, * Ta bydlęca chata.

Słyszę miłe śpiewania, Anielskie kapele, * Komuż niebo wygrywa tak radosne trele? * Być to musi, że wesoło przy ubóstwie stawia czoło, * Bóg mój w ludzkiem ciele.

Cóżeś znalazł Jedyny Boski Synu w żłobie? * Czem Cię ziemia daruje, ulubionem Tobie? * Czego niebo nie szafuje, znalazł czem się kontentuje, * W najuboższej dobie.

Z nieba zstąpił skwapliwie dla ludzkiej zdobyczy, * Niedostatek z niedolą w zysku swoim liczy; * A na zastaw stawia Bóstwo, aby w skarbie miał ubóstwo. * Tego Sobie życzy.

Na cóż ludzie niebaczni utarczki jak w boju, * O doczesne bogactwa toczycie do znoju? * Uczy Dziecię z nieba dane, że ubóstwo szacowane, * W lepszym stawia stroju.





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: Karol Miarka (syn), anonimowy.