Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/1118

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


LIST POWSZECHNY

BŁOGOSŁAWIONEGO

JAKÓBA APOSTOŁA.


Rozdział I.

Jako się mamy pokusom sprzeciwiać, uczy; a jako żądać mamy mądrości i inszych darów od Boga, a żyć chrześciańskie.


Jakób, Boży i Pana naszego Jezusa Chrystusa sługa, dwiemanaście pokoleniom, ktore są w rozproszeniu, zdrowia.

2.Za wszelką radość poczytajcie, bracia moi! gdy w rozmaite pokusy wpadniecie.

3.Wiedząc, iż doświadczenie wiary waszéj sprawuje cierpliwość. [1]

4.A cierpliwość ma doskonały uczynek, abyście byli doskonali i zupełni, którym ni naczem nie schodzi.

5.A jeźli który z was potrzebuje mądrości, niech prosi od Boga, który obficie wszystkim dawa, a nie wymawia, a będzie mu dana.

6.A niech prosi z wiarą, nic nie wątpiąc; bo kto wątpi, podobny jest wału morskiemu, którego wiatr wzrusza i tam i sam nosi. [2]

7.Przetóż niech on człowiek nie mniema, aby co miał wziąć od Pana.

8.Mąż umysłu dwoistego niestateczny jest we wszech drogach swoich.

9.A niech się brat podły chlubi w podwyższeniu swojem,

10.A bogaty w podłości swojéj; boć przeminie jako kwiat trawy. [3]

11.Albowiem weszło słońce z upaleniem i ususzyło trawę, i kwiat jéj opadł, i zginęła śliczność oblicza jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

12.Błogosławiony mąż, który zdzierża pokusę; bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę żywota, którą obiecał Bóg tym, którzy go miłują. [4]

13.Żaden, gdy bywa kuszon, niech nie mówi, że od Boga bywa kuszon; albowiem Bóg nie jest kusiciel złych, a sam nikogo nie kusi.

14.Lecz każdy bywa kuszony, od własnéj pożądliwości pociągniony i przynęcony.

15.Zatem pożądliwość gdy pocznie, rodzi grzech: a grzech, gdy wykonany będzie, rodzi śmierć.

16.Nie mylcie się tedy, bracia moi najmilsi!

17.Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z wysoka jest, zstępujący od Ojca światłości, u którego niemasz odmiany, ani zaćmienia przemiany.

18.Dobrowolnie bowiem porodził nas słowem prawdy, żebyśmy byli niejakim początkiem stworzenia jego.

19.Wiecie, bracia moi najmilsi! niech wszelki człowiek będzie prędki ku słuchaniu, a leniwy ku mówieniu, i leniwy ku gniewowi. [5]

20.Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożéj.

21.Przeto odrzuciwszy wszelakie plugastwo i obfitość złości, przyjmijcie w cichości słowo wszczepione, które może zbawić dusze wasze.

22.A bądźcie czynicielmi słowa, a nie słuchaczmi tylko, oszukiwającymi samych siebie. [6]

23.Bo jeźli kto jest słuchaczem słowa, a nie czynicielem, ten podobny będzie mężowi przypatrującemu się obliczu narodzenia swego we zwierciedle;

24.Bo się obejrzał i odszedł i wnet zapomniał, jakowy był.

25.Lecz ktoby pilniéj wejrzał w zakon doskonałéj wolności i wytrwał w nim, nie stawszy się słuchaczem zapamiętliwym, ale czynicielem uczyn-

  1. Rzym. 5, 3.
  2. Matth. 7, 721, 22. Marc. 11, 24. Luk. 11, 9. Jan. 14, 13. 16. — 23, 24.
  3. Psal. 102, 15. Isai. 40, 6. 1. Piotr. 1, 24.
  4. Job. 5, 17.
  5. Przyp. 17, 27.
  6. Matth. 7, 12. 21. Rzym. 2, 13.