Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/1079

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    w tym wieku, ale téż i w przyszłym.

    22.I wszystko poddał pod nogi jego: a jego dał głową, nad wszystkim kościołem, [1]

    23.Który jest ciałem jego i napełnieniem tego, który wszystko we wszystkich wypełnia.


    ROZDZIAŁ II.
    Ephezowie nie podlejsi, niż Żydowie, od grzechów wybawieni, od niewiernych odłączeni, powinni Bogu być wdzięczni.

    I was, którzyście byli umarli przez występki i grzechy wasze, [2]

    2.W którycheście niekiedy chodzili wedle wieku świata tego, według książęcia władzy powietrza tego, ducha, który teraz moc pokazuje w synach niewierności,

    3.Między którymi i my wszyscy obcowaliśmy niekiedy w pożądliwościach ciała naszego, czyniąc wolą ciała i myśli, i byliśmy z przyrodzenia synmi gniewu jako i drudzy.

    4.Lecz Bóg, (który jest bogatym w miłosierdziu), dla zbytniéj miłości swojéj, którą nas umiłował,

    5.I gdyśmy byli umarłymi przez grzechy, ożywił nas społem w Chrystusie, (którego łaską jesteście zbawieni).

    6.I wzbudził pospołu i wespółek posadził na niebiesiech w Chrystusie Jezusie,

    7.Aby okazał w nadchodzących wiekach obfite bogactwa łaski swojéj, w dobrotliwości przeciwko nam w Chrystusie Jezusie.

    8.Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, (i to nie z was, bo dar Boży jest).

    9.Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.

    10.Albowiem stworzeniem jego jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie na uczynki dobre, które przedtem Bóg zgotował, abyśmy w nich chodzili.

    11.Przetóż pamiętajcie, żeście niekiedy wy poganie w ciele, którzy nazwani jesteście odrzezkiem, od tego, które zowią obrzezaniem na ciele rękoma uczynionem,

    12.Którzyście byli na on czas bez Chrystusa, oddaleni od obcowania z Izraelem i obcymi od testamentów obietnice, nadzieje nie mający i bez Boga na tym świecie.

    13.A teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzyście niekiedy byli daleko, staliście się blizko we krwi Chrystusowéj.

    14.Albowiem on jest pokojem naszym, który oboje jednem uczynił i średnią ścianę przegrody rozwalił: nieprzyjaźń w ciele swojem

    15.I zakon przykazania wyrokami skaziwszy, aby dwu stworzył w samym sobie w jednego nowego człowieka, czyniąc pokój:

    16.I pojednał obudwu w jednem ciele z Bogiem przez krzyż, umorzywszy nieprzyjaźni w samym sobie.

    17.I przyszedłszy opowiedział pokój wam, którzyście byli daleko, i pokój tym, którzy blizko.

    18.Albowiem przezeń mamy przystęp oboje w jednym Duchu do Ojca. [3]

    19.A przeto już nie jesteście goście i przychodnie, aleście mieszczanie z świętymi i domownicy Boży,

    20.Wybudowani na fundamencie Apostołów i proroków, gdzie głównym węgielnym kamieniem sam Jezus Chrystus.

    21.Na którym wszystko budowanie wywiedzione, rośnie w kościół święty w Panu,

    22.Na którym téż i wy pospołu budujecie się na mieszkanie Boże w Duchu.


    ROZDZIAŁ III.
    Paweł święty miał osobną łaskę poganom Ewangelią kazać ku oświeceniu ich.

    Dlatego ja Paweł więzień Chrystusa Jezusa za was pogany:

    2.Jeźliście jedno słyszeli o szafowaniu łaski Bożéj, która mi jest do was dana.

    3.Przez objawienie oznajmiona mi jest tajemnica, jakom przedtem pisał na krótce:

    4.Jako czytając możecie zrozumieć wyrozumienie moje w tajemnicy Chrystusowéj.

    5.Która inszych wieków nie była poznana od synów ludzkich, jako teraz objawiona jest świętym Apostołom jego i prorokom w Duchu.

    1. Psal. 8, 8.
    2. Kolos. 2, 13.3, 3.
    3. Rzym. 5, 2.