Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0997

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


pheuszów i Szymon Zelotes i Judas Jakóbów.

14.Ci wszyscy trwali jednomyślnie na modlitwie z niewiastami i z Maryą, matką Jezusową, i z bracią jego.

15.W one dni powstawszy Piotr w pośród braciéj, rzekł: (a był poczet osób wespółek jakoby sto dwadzieścia),

16.Mężowie bracia, musiałoć się wypełnić Pismo, które opowiedział Duch Święty przez usta Dawidowe, o Judaszu, (który był wodzem tych, co poimali Jezusa,) [1]

17.Który był policzony z nami, i dostała mu się cząstka tego usługowania.

18.A onci otrzymał rolą z zapłaty niesprawiedliwości, a obiesiwszy się, rozpukł się na poły, i wypłynęły wszystkie wnętrzności jego. [2]

19.I stało się jawno wszystkim mieszkającym w Jeruzalem, tak iż nazwano onę rolą ich językiem Haceldama, to jest, rola krwie.

20.Albowiem napisano w księgach Psalmów: Niechaj będzie ich mieszkanie puste, a niech nie będzie, ktoby w niem mieszkał, a biskupstwo jego niech weźmie drugi. [3]

21.Potrzeba tedy z tych mężów którzy się z nami schodzili przez wszystek czas, którego Pan Jezus wchodził i wychodził między nami,

22.Począwszy ode chrztu Janowego aż do tego dnia, w który jest wzięt od nas, aby jeden z nich był z nami świadkiem zmartwychwstania jego.

23.I postanowili dwu. Józepha, którego zwano Barsabas, którego zwano Justem, i Macieja.

24.A modląc się, mówili: Ty, Panie! który znasz serca wszystkich, okaż któregoś obrał z tych dwu jednego.

25.Aby wziął miejsce usługowania tego i Apostolstwa, z którego wypadł Judasz, aby odszedł na miejsce swe.

26.I dali im losy, i padł los na Macieja, i policzon jest z jedenaścią Apostołów.



Rozdział II.

Zesłan Duch Święty na Apostoły, którzy rozlicznemi mówili języki na dziw wszystkim. Piotr stale z podziwieniem Żydowskiem wszystkie ku wierze napomina, ochrzczono ich około trzech tysięcy.


A gdy się spełniały dni Pięćdziesiątnice, byli wszyscy wespółek na temże miejscu. [4]

2.I stał się z prędka z nieba szum, jakoby przypadającego wiatru gwałtownego, i napełnił wszystek dom, gdzie siedzieli. [5]

3.I ukazały im się rozdzielone języki jakoby ognia, i usiadł na każdym z nich z osobna.

4.I napełnieni byli wszyscy Ducha Świętego, i poczęli mówić rozmaitemi językami, jako im Duch Święty wymawiać dawał. [6]

5.A byli w Jeruzalem mieszkający Żydowie, mężowie nabożni ze wszego narodu, który jest pod niebem.

6.A gdy się stał ten głos, zbieżało się mnóstwo, i strwożyło się na myśli, że każdy słyszał je swym językiem mówiące.

7.A zdumiewali się wszyscy i dziwowali, mówiąc: Izali oto ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczycy?

8.A jakóżeśmy słyszeli każdy z nas swój język, w którymechmy się urodzili?

9.Parthowie i Medowie i Elamitowie i mieszkający w Mesopotamii, w Żydowskiéj ziemi i w Kapadocyi, w Poncie i w Azyi,

10.W Frygii i w Pamphilii, w Egipcie i w stronach Libii, która jest podle Cyreny, i przychodniowie Rzymscy.

11.Żydowie téż i nowo nawróceni, Kreteńczycy i Arabczycy: słyszeliśmy je mówiące języki naszemi wielmożne sprawy Boże.

12.I zdumiewali się wszyscy i dziwowali, mówiąc jeden do drugiego: Co to ma być?

13.A drudzy naśmiewając się, mówili: Że moszczu pełni są ci.

14.A stanąwszy Piotr z jedenaścią, podniósł głos swój i mówił im: Mężowie Żydowscy i wszyscy, którzy mieszkacie w Jeruzalem, niech wam to jawno będzie, a przyjmijcie do uszu słowa moje.


  1. Psal. 40, 9. Jan. 13, 18.18, 3.
  2. Matth. 27, 7.
  3. Psal. 68, 26.108, 8.
  4. Matth. 3, 11.
  5. Marc. 1, 8. Luc. 3, 16. Wyż. 1, 8. Niż. 11, 15.19, 6.
  6. Jan. 7, 39.