Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0597

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


6.Albowiem wysoki Pan, a na niskie patrzy: a wysokie zdaleka poznawa.

7.Jeźlibym chodził w pośrodku utrapienia, ożywisz mię: a na gniew nieprzyjaciół moich wyciągnąłeś rękę twoję: i zbawiła mię prawica twoja.

8.Pan odda za mię: Panie, miłosierdzie twoje na wieki: dzieła rąk twoich nie wzgardzaj.


Psalm CXXXVIII.

U Żydów 139.
Opowiada Prorok, że wszystkie sprawy człowiecze Panu jawne są, a nie tajemne: tudzież Proroctwo o męce Pana Chrystusowéj.


1.Na koniec, Psalm Dawidowi.

Panie, doświadczyłeś mię, i doznałeś mię.

2.Tyś doznał siedzenia mego i wstawania mego: wyrozumiałeś myśli moje z daleka.

3.Wyśladowałeś ścieżkę moję i sznur mój: i przewidziałeś wszystkie drogi moje.

4.Bo niemasz mowy w języku moim: oto, Panie, tyś poznał wszystkie rzeczy.

5.Najpośledniejsze i dawne: tyś mię utworzył i położyłeś na mnie rękę swoję.

6.Dziwną się stała znamioność twoja z strony mnie: zmocniła się, i nie będę mógł do niéj.

7.Dokąd pójdę od ducha twego? a kędy uciekę od oblicza twego?

8.Jeźli wstąpię do nieba, tameś ty jest: jeźli zstąpię do piekła, tameś jest. [1]

9.Jeźli wezmę skrzydła moje rano, a będę mieszkał na końcu morza:

10.I tam mię doprowadzi ręka twoja, i trzymać mię będzie prawica twoja.

11.I rzekłem: Owa podobno ciemności zakryją mię: i noc oświecenie moje, w rozkoszach moich;

12.Albowiem ciemność nie zaciemnia tobie: a noc jako dzień będzie oświecona: jako ciemność jéj, tak i światłość jego.

13.Albowiem tyś posiadł nerki moje: przyjąłeś mię z żywota matki mojéj.

14.Wyznawać ci będę, iżeś się straszliwie uwielbił: dziwne sprawy twoje, a dusza moja zna bardzo.

15.Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, którąś uczynił w skrytości: i istność moja w niskościach ziemie.

16.Niedoskonałość moję widziały oczy twoje: i w księgach twoich wszystkie będą napisane, dni będą kształtowane, a żaden z nich.

17.A u mnie w wielkiéj uczciwości są, Boże, przyjaciele twoi: bardzo się zmocniło ich panowanie.

18.Będę je liczył, i rozmnożą się nad piasek: powstałem, a jeszczem jest z tobą.

19.Jeźli, Boże, pobijesz grzeszniki: mężowie krwawi odstąpcie odemnie.

20.Bo mówicie w myśli: wezmą próżno miasta twoje.

21.Izalim nie miał w nienawiści tych, którzy cię nienawidzą, Panie? i nieschnąłem nad nieprzyjacioły twymi?

22.Doskonałą nienawiścią nienawidziałem ich, i stali mi się nieprzyjacioły.

23.Doświadcz mię, Boże, a znaj serce moje: próbuj mię, a poznaj ścieżki moje.

24.A obacz, jeźli droga nieprawości we mnie jest: i prowadź mię drogą wiekuistą.


Psalm CXXXIX.

U Żydów 140.
Modlitwa przeciw złym a okrutnym ludziom, aby je Pan wyplenić raczył, by tym swobodniéj ludzie dobrzy Panu Bogu mogli służyć.


1.Na koniec, Psalm Dawidowi.

2.Wyrwij mię, Panie, od człowieka złego: od męża złośliwego wyrwij mię.

3.Którzy myślili nieprawości w sercu: cały dzień stawiali bitwy.

4.Zaostrzyli języki swe jako wężowie, jad źmijowy pod ich wargami. [2]

5.Zachowaj mię, Panie, od ręki grzesznika: a od ludzi niesprawiedliwych wyrwij mię, którzy myślili wywrócić kroki moje.

6.Zakryli pyszni sidła na mię i powrozy rozciągnęli na sidło: zastawili mi przy ścieżce obrazę.

7.Rzekłem Panu: Tyś jest Bóg mój, wysłuchaj, Panie, głos prośby mojéj.


  1. Amos. 9, 2.
  2. Num. 3, 13.