Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0598

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


8.Panie, Panie mocy zbawienia mego: zasłoniłeś głowę moję w dzień wojny.

9.Nie podaj mię, Panie, nad wolą moję grzesznikowi: myślili przeciwko mnie: nie opuszczaj mię, by się snadź nie podnieśli.

10.Głowa oblężenia ich i praca warg ich okryje je.

11.Będą na nie padać węgle, wrzucisz je w ogień: w nędzach nie wytrwają.

12.Człowiek języczny nie będzie poszczęścion na ziemi, człowieka niesprawiedliwego złości ułowią na zatracenie.

13.Poznałem, że Pan uczyni sprawiedliwość ubogiemu, i pomstę nędznemu.

14.Ale sprawiedliwi będą wyznawać imieniowi twemu: a prawi będą mieszkać z obliczem twojem.


Psalm CXL.

U Żydów 141.
Prosi od Pana, aby ust jego od omylnych, i złych powieści, jego samego od sideł a chytrości złośników raczył strzedz.


1.Psalm Dawidowi.

Panie, wołałem do ciebie, wysłuchaj mię: posłuchaj głosu mego, gdy wołać będę k tobie.

2.Niech idzie modlitwa moja, jako kadzenie przed obliczność twoję: a podnoszenie rąk moich, ofiara wieczorna.

3.Postaw, Panie, straż ustom moim: a drzwi osadzone wargom moim.

4.Nie nachylaj serca mego ku słowom złośliwym, ku wymawianiu wymówek w grzechach: z ludźmi brojącymi nieprawość: a nie będę spółkował z wybornymi ich.

5.Będzie mię karał sprawiedliwy miłosiernie, i będzie mię strofował: lecz olejek złośnika niechaj nie tłuści głowy mojéj; bo jeszcze i modlitwa moja w upodobaniu ich.

6.Zginęli przy kamieniu sędziowie ich: usłyszą słowa moje, iż przemogły.

7.Jako skiba roli wyrwana jest na ziemię, rozsypane są kości nasze podle piekła.

8.Bo ku tobie, Panie, Panie! oczy moje: w tobiem nadzieję miał, nie odejmuj duszy mojéj!

9.Strzeż mię od sidła, które na mię zastawili: i od obrazy tych, którzy broją złości.

10.Wpadną w siatkę jego złośnicy: osobnom ja, aż przeminę.


Psalm CXLI.

U Żydów 142.
Upomina, abyśmy się w utrapieniu i w uściskach naszych ku panu uciekali; bo on nas gotów wyswobodzić.


1.Wyrozumienia Dawidowi, gdy był w jaskini, modlitwa. [1]

2.Głosem moim wołałem do Pana: głosem moim modliłem się Panu.

3.Wylewam przed oblicznością jego prośbę moję: a utrapienie moje przed nim opowiadam.

4.Gdy we mnie duch mój ustawał, a tyś znał ścieżki moje: na téj drodze, którąm chodził, zakryli sidło na mię.

5.Oglądałem się na prawą stronę: a baczyłem, i nie był, ktoby mię poznał: zginęła mi ucieczka: a nie jest, ktoby się pytał o duszy mojéj.

6.Wołałem k tobie, Panie, rzekłem: Tyś jest nadzieja moja, cząstka moja w ziemi żywiących.

7.Wysłuchaj prośbę moję; bomci uniżony bardzo, wybaw mię od prześladowców moich; boć się zmocnili nademną.

8.Wywiedź z ciemnice duszę moję, ku wyznawaniu imieniowi twemu: na mnie czekają sprawiedliwi, aż mi nagrodzisz.


Psalm CXLII.

U Żydów 143.
Modlitwa człowieka w frasunku a w uciskach postawionego, aby z nich był wybawion.


1.Psalm Dawidowi, gdy go prześladował Absalom, syn jego. [2]

Panie, wysłuchaj modlitwę moję: przyjmij w uszy prośbę moję: w prawdzie twéj wysłuchaj mię w sprawiedliwości twojéj.

2.A nie wchódź do sądu z sługą twoim; albowiem nie usprawiedliwi się przed tobą żaden żywiący.

3.Albowiem prześladował nieprzyjaciel duszę moję: poniżył na ziemi żywot mój: posadził mię w ciemnych miejscach, jako zdawna pomarłe.

4.I zfrasował się o mię duch mój: serce moje we mnie się strwożyło.


  1. 1. Król. 24.
  2. 2. Król. 17.