Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0596

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


6.Który utwierdził ziemię nad wodami; bo na wieki miłosierdzie jego.

7.Który uczynił światła wielkie: bo na wieki miłosierdzie jego.

8.Słońce, aby panowało we dnie; bo na wieki miłosierdzie jego:

9.Miesiąc i gwiazdy, aby panowały nocy: bo na wieki miłosierdzie jego.

10.Który pobił Egipt z ich pierworodnymi; bo na wieki miłosierdzie jego. [1]

11.Który wywiódł Izraela z pośrodku ich; bo na wieki miłosierdzie jego: [2]

12.Ręką mocną i ramieniem wysokiem; bo na wieki miłosierdzie jego.

13.Który rozdzielił morze Czerwone na rozdziały; bo na wieki miłosierdzie jego.

14.I przeprowadził lud Izraelski przez pośrodek jego; bo na wieki miłosierdzie jego.

15.I zrzucił Pharaona i wojsko jego w morze Czerwone; bo na wieki miłosierdzie jego. [3]

16.Który przeprowadził lud swój przez puszczą; bo na wieki miłosierdzie jego.

17.Który poraził króle wielkie; bo na wieki miłosierdzie jego:

18.I pobił króle możne; bo na wieki miłosierdzie jego: [4]

19.Sehona, króla Amorrejczyków; bo na wieki miłosierdzie jego.

20.I Oga, króla Bazan; bo na wieki miłosierdzie jego. [5]

21.I dał ziemię ich w dziedzictwo; bo na wieki miłosierdzie jego. [6]

22.W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu; bo na wieki miłosierdzie jego.

23.Albowiem w uniżeniu naszem pamiętał na nas; bo na wieki miłosierdzie jego.

24.I odkupił nas od nieprzyjaciół naszych; bo na wieki miłosierdzie jego.

25.Który daje pokarm wszelkiemu ciału; bo na wieki miłosierdzie jego.

26.Wyznawajcie Bogu nieba; bo na wieki miłosierdzie jego: wyznawajcie Panu nad pany; bo na wieki jest miłosierdzie jego.


Psalm CXXXVI.

U Żydów 137.
Płacz a lament ludzi cnotliwych na okrutniki, którzy lud Boży ciążą a nędzą.


1.Psalm Dawidowi, Jeremiasza.

Nad rzekami Babilońskiéj ziemie, tameśmy siedzieli i płakali, gdyśmy wspominali na Syon.

2.Na wierzbach w pośród jéj powieszaliśmy muzyckie naczynia nasze.

3.Bo nas tam pytali, którzy nas w niewolą zagnali, o słowach pieśni: a którzy nas zawiedli: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich.

4.Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w cudzéj ziemi?

5.Jeźli cię zapomnę, Jeruzalem, niech zapomniona będzie prawica moja.

6.Niechaj przyschnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał: jeźlibym nie pokładał Jeruzalem na początku wesela mego.

7.Pomnij, Panie! na syny Edom, w dzień Jeruzalem, którzy mówią: Spustoszcie, spustoszcie aż do gruntu w nim.

8.Córko Babilońska, nędznico! błogosławiony, który tobie odda nagrodę twoję, którąś nam zadziałała.

9.Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci dzieci twe o opokę.


Psalm CXXXVII.

U Żydów 138.
Za to wyswobodzenie, które nam Pan, Bóg Ojciec, przez Chrysta raczył uczynić. Prorok przywodzi nas, byśmy Panu chwałę dawali.


1.Samemu Dawidowi.

Będęć, Panie, wyznawał ze wszystkiego serca mego, żeś wysłuchał słów ust moich: przed oblicznością Aniołów będęć śpiewał.

2.Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wyznawał imieniowi twojemu, dla miłosierdzia twego i dla prawdy twojéj; boś uwielbił nade wszystko święte imię twoje.

3.W którykolwiek dzień wzywać cię będę, wysłuchaj mię: rozmnożysz moc w duszy mojéj.

4.Niech ci wyznawają, Panie, wszyscy królowie ziemscy; bo słyszeli wszystkie słowa ust twoich.

5.I niech śpiewają na drogach Pańskich, iż wielka jest chwała Pańska.


  1. Exod. 12, 29.
  2. Exod. 13, 17.
  3. Exod. 14, 28.
  4. Num. 21, 24.
  5. Num. 21, 33.
  6. Jos. 13, 7.