Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/715

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


niedużych rozmiarów, nieduży, niewielki, drobny; nizki, krótki; nieliczny; krótkotrwały, niedostateczny; skąpy, szczupły, nieznaczny; nieważny, błahy, bagatelny, dziecięcy, młodzieńczy, niedługi (m-a chwila); o m. włos = o mało co, niemal, ledwie; pieczęć m-a = pieczęć podkanclerzego; m-a buława = buława hetmana polnego; w druk, m. kanon = rodzaj pisma, dubelt-tercji; rzecz., chłopczyk, malec (mój m.! pieszcz. = mój kochany! moje dziecko!; m.! = wołanie na chłopca, usługującego w kawiarni a. restauracji); człowiek nizkiego wzrostu; człowiek pospolity, niczym ś. nie wyróżniający; od m-ego do wielkiego = wszyscy; m-a, rzecz., dziewczynka, m-e, rzecz., dziecko; płód zwierzęcia; niewielka ilość, drobnostka; po m-u a. pom-u = powoli, zwolna, ostrożnie.

Małżp. Mięczak.

Małżeński, małżonkom a. małżeństwu właściwy, do małżonków a. małżeństwa należący (związek m., śluby m-e, stan m.).

Małżeństwo, prawny związek mężczyzny i kobiety w celu wzajemnej pomocy w pożyciu i w wychowaniu dzieci; jeden z sakramentów kościoła katolickiego; mąż i żona, małżonkowie.

Małżonek, mężczyzna, mający żonę, żonaty, mąż; zbior. m-kowie, mąż z żoną.

Małżonka, kobieta mająca męża żona

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Małżoraczek.png

Małżoraczek, nazwa jednego z rzędów skorupiaków (fig.).

Małżowiec, Małżowiniec, marmur powstały z muszli, połączonych masą wapienną, o pięknej grze barw.

Małżowina, muszla małżów; w anat., ucho zewnętrzne u ludzi i zwierząt — p. Ucho.

Mama, zdr. od Matka.

Mamałyga, rum., potrawa z kukurydzanej mąki prażonej, lemieszka.

Mamczura, kobieta okryta łachmanami, nędzarka, żebraczka; pog. mamka.

Mamczy, Mamczyn, Mamczyny, należący do mamki, właściwy mamce.

Mamczyć kogo = karmić cudze dziecię piersiami; być mamką, za mamkę służyć.

Mameczka, Mameńka, Mamcia, zdr. i pieszcz. od Mama.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mamelucy.png

Mamelucy, Mameluki, arab., dawniej przyboczne wojsko ślepo oddane sułtanowi, utworzone z niewolników; przen., w polityce stronnictwo, ślepo oddane na czyjeś usługi (fig.).

Mamić, przywabiać, przynęcać; łudzić, zwodzić, oszukiwać; m. ś. = łudzić ś., uwodzić ś., mylić ś.

Mamidło, przedmiot, który ku sobie wabi, przyciąga, przedmiot zwodniczy, ułuda; przynęta na ryby; m. a. miraż — p. Fatamorgana.

Mamin, przym. od Mama; m. sysek = pieszczoch, gagatek, delikacik, piecuch.

Mamka, kobieta, karmiąca piersią cudze dziecko; sztuczna m. = butelka do karmienia niemowląt; oddać dziecko na m-i = oddać je kobiecie obcej za dom do wykarmienia; był na m-ach = karmiła go kobieta obca poza domem; przen., karmicielka, żywicielka; mgła poranna nad rzeką.

Mamlać, mlaskać językiem albo ustami; żuć, gryźć wolno, niedołężnie; mówić niezrozumiale, niewyraźnie, po dziecinnemu; robić coś wolno, guzdrać ś.