Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/714

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


dania majątkiem; młodziuchny, niedojrzały.

Małoletność, wiek dziecięcy, młodzieńczy aż do pełnoletności; młodzieńczość, nie posiadanie jeszcze praw do władania majątkiem.

Małomiasteczkowy, Małomiejski, do małego miasteczka należący, właściwy małemu miasteczku.

Małomieszczanin, mieszkaniec małego miasta a. miasteczka.

Małomowny, mówiący niewiele, nie mający zdolności mówienia wiele, prowadzenia rozmowy; powściągliwy, zwięzły w mowie; milczący, zamknięty w sobie.

Małopodobny, mający mało podobieństwa do kogo a. do czego.

Małoprawdopodobny, niezbyt prawdopodobny, wątpliwy.

Małorolny, posiadający mało roli (gospodarstwo m-e = włościańskie, chłopskie).

Małostka, rzecz małej wagi, mało znacząca; drobnostka, drobiazg, fraszka, błahostka.

Małostkowy, przywiązujący wagę do drobiazgów, do małostek, zajmujący ś. niemi, drobnostkowy, nie umiejący objąć i zrozumieć rzeczy większych i wyższych, pedantyczny.

Małoszlachecki, właściwy szlachcie drobnej, zagonowej.

Małość, szczupłość, drobność, niewelkie rozmiary; przen., m. umysłu = nieudolność; m. serca = tchórzliwość, nikczemność; m. duszy = brak energji, brak charakteru, niezdolność do czynu.

Małoważny, mało wartości mający; niewiele ceniony, mało znaczący.

Małpa, nm., zwierzę ssące o kończynach chwytnych, zupełnem uzębieniu, oczodołach zamkniętych od tyłu, twarzy nagiej a. skąpo owłosionej i sutkach na piersiach, niektóre gatunki człekokształtne; w lm. rząd zwierząt ssących o powyższych cechach charakterystycznych; niektóre gatunki z ogonem chwytnym; przen., człowiek brzydki, szpetny, brzydal, małpidron, małpidrąg; człowiek, naśladujący kogoś, przedrzeźniacz, małpiarz; dureń, gawron, cymbał, małpikról, małpizwierz; kobieta dziwnie się zachowująca, przedrzeźniająca inne w obyczajach i stroju, rozpustnica, wszetecznica.

Małpeczka, nm., zdr. od Małpa; zwierzę z rzędu małp matołek (fig.), (m. uistiti, m. złota).

Małpi, nm., przym. od Małpa; podobny do małpy (twarz m-a), po m-iemu = w sposób właściwy małpom.

Małpiarski, nm., właściwy małpom; naśladowczy, przedrzeźniający; po m-u = jak małpa.

Małpiarstwo, nm., bezmyślne i niezręczne naśladownictwo, przedrzeźnianie, błazeństwa, niesmaczne dowcipy.

Małpiarz, nm., oprowadzający małpy na pokaz; naśladujący czyje obyczaje, ale w sposob niezręczny — p. Małpa.

Małpiatka, Małpozwierz, nm., w zool., zwierzę ssące o kończynach chwytnych, uzębieniu pełnym, oczodołach otwartych od tyłu, twarzy porosłej, sutkach na piersiach i brzuchu; rząd ssących o powyższych cechach charakterystycznych.

Małpidrąg, Małpikról, cymbał, dureń.

Małpię, Małpiątko, nm., młode małpy.

Małpować, Małpić, nm., naśladować niezręcznie i bezmyślnie, dokazywać, błaznować, dowcipkować niesmacznie.

Małpozwierz, nm.p. Małpiatka.

Mały, st. wyż. Mniejszy, st. najw. Najmniejszy; nizkiego wzrostu,