Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/632

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


giełdzie, lecz nieuprawniony do tego.

Kulisty, mający postać kuli.

Kulisy, fr., malowane ściany ruchome, stanowiące boczne dekoracje sceny teatralnej; za k-ami = za sceną; skrycie, chytrze.

Kulka, zdr. od Kula; mała kula, gałka, zakrzywiony kijek, drut do zaczepiania; k-i mleczne = części składowe mleka.

Kulminacja, łć., najwyższe i najniższe położenie gwiazdy w przejściu przez południk, górowanie i dołowanie gwiazdy; chwila najwyższego wzniesienia się.

Kulminacyjny, łć., przym. od Kulminacja; k. punkt, punkt najwyższego wzniesienia ś., stopień najwyższego napięcia.

Kulnąć, nm., potoczyć, posunąć coś okrągłego; k. ś., potoczyć ś.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kulnik.png

Kulnik, w bot., roślina z rodziny kulnikowatych (fig.).

Kulnikowate rośliny, rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych.

Kulociąg, narzędzie chirurgiczne do wydobywania kul z ciała.

Kulomb, taka ilość elektryczności, która, przepływając w ciągu sekundy przez przecięcie przewodnika, wytwarza prąd o natężeniu jednego ampera.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kulon.png

Kulon, łć., gatunek ptaka brodzącego (f.).

Kulpat, łć., podsądny, obwiniony.

Kulsza, błr., kość biodrowa, biodro.

Kult, łć., cześć religijna, ubóstwianie; religja, wiara; obrzędy religijne; zwyczaje.

Kultura, łć., ulepszona hodowla roślin i zwierząt; postępowa uprawa roli; uszlachetnienie obyczajów ludzkich, rozwój i ukształcenie duchowe, oświata, cywilizacja.

Kulturalny, Kulturny, łć., dotyczący kultury, stanowiący kulturę; oświecony, światły.

Kulturkampf, nm., walka przeciw kościołowi katolickiemu w Prusach, prowadzona przez Bismarcka.

Kulturtregier, nm., dosł, szerzyciel oświaty i cywilizacji; nazwa, którą w swej zarozumiałości nadają sobie Niemcy wśród innych narodów, zwłaszcza w Galicji i w Poznańskiem.

Kultysta, hiszp, literat, używający stylu ciemnego, zawiłego a. napuszonego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kultywator.png

Kultywator, łć., narzędzie rolnicze do spulchniania ziemi (fig.).

Kultywować, fr., uprawiać, hodować, uszlachetniać.

Kuluar, fr.p. Korytarz.

Kułak, ros., pięść zaciśnięta; uderzenie taką pięścią; szturchaniec; w Rosji chłop bogaty, wyzyskujący innych chłopów, lichwiarz wiejski.

Kułakować, okładać kułakami, bić.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kułan.png

Kułan, tur., osieł dziki (f.); k. przezwisko pogardliwe.

Kum, Kmotr, Kumotr, łć., ojciec chrzestny w stosunku do matki chrzestnej i do rodziców dziecka: towarzysz, kolega, przyjaciel (zdr. Kumcio).

Kuma, Kmotra, łć., for. ż. od Kum.

Kumać łć., kogo, nazywać kogo kumem; k. ś. z kim = stawać się czyim kumem a. kumą; przen., wchodzić z kim w blizkie stosunki.

Kumka a. Brzdęk, gatunek żabki o skórze brunatno-szarej.

Kumkanie, wydawanie głosu przez żaby; dukanie.