Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/694

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.

    słowa iako miecz przerażaiące; ale ięzyk mądrych iest lekarstwem.
    19. Wargi prawdomowne utwierdzone będą na wieki; ale króciuchno trwa ięzyk kłamliwy.
    20. Zdrada iest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoiu, mają wesele.
    21. Nie potka sprawiedliwego żadne nieszczęście; ale niezbożnicy pełni będą złego.
    22. Obrzydliwością są Panu wargi kłamliwe; ale czyniący prawdę podobaią mu się.
    23. Człowiek ostróżny tai umieiętność; ale serce głupich[1] wywoływa głupstwo.
    24. Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.
    25. Frasunek w sercu człowieczém poniża ie; ale powieść dobra uwesela ie.
    26. Zacnieyszy iest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ie.
    27. Nie upiecze chytry obłowu swoiego; ale człowiek pilny maiętności kosztownych nabędzie.
    28. Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki iéy niemasz śmierci.

    ROZDZIAŁ XIII.

    Syn mądry przyimuie ćwiczenie oycowskie; ale naśmiewca nie słucha strofowania.
    2. Każdy[2] będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
    3. Kto strzeże[3] ust swych, strzeże duszy swoiéy; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie ztarty.
    4. Dusza leniwego żąda, a nic niema; ale dusza pracowitych zbogaci się.
    5. Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny stawa się obrzydliwym i zhańbionym.
    6. Sprawiedliwość strzeże tego,[4] który żyie bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.
    7. Znayduie się taki, co się czyni[5] bogatym, a niema nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.
    8. Okup żywota człowieczego iest bogactwo iego; ale ubogi nie słucha łaiania.
    9. Światłość sprawiedliwych[6] iasna; ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
    10. Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna; ale przy tych, co radę przyymuią, iest mądrość.
    11. Bogactwa źle nabyte[7] umnieyszą; ale kto ie zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
    12. Nadzieia długa wątli serce; ale żądość wypełniona iest drzewem żywota.
    13. Kto gardzi słowem Bożém, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania iego, odniesie nagrodę.
    14. Nauka mądrego[8] iest źrzódłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
    15. Rozum dobry dawa łaskę; ale droga przewrotnych iest przykra.
    16. Każdy ostróżny umieiętnie sobie poczyna; ale głupi[9] rozpościera głupstwo.
    17. Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny iest lekarstwem.
    18. Ubostwo i zelżywość przyidzie na tego, który się wyłamuie z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
    19. Żądość wypełniona słodka iest duszy; ale odstąpić od złego, głupim iest obrzydliwością.
    20. Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, ztartym będzie.
    21. Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrém nagrodzi.

    22. Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale maiętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana[10] bywa.

    1. Przyp. 13, 16. r. 15, 2.
    2. Przyp. 12, 14. r. 18, 20.
    3. Przyp. 21, 23.
    4. Przyp. 10, 29. 30. r. 11, 3. 4.
    5. Przyp. 12, 9.
    6. Przyp. 4, 18.
    7. Przyp. 10, 2. r. 20, 21. r. 28, 20.
    8. Przyp. 10, 11. r. 14, 27.
    9. Przyp. 12, 23. r. 15, 2.
    10. Iob. 27, 17.