Biblia Gdańska/Księgi Przypowieści Salomonowe 11

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki


Biblia Gdańska - Stary Testament - Księgi Przypowieści Salomonowe

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31


ROZDZIAŁ XI.

Waga[1] fałszywa obrzydliwością iest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobaią mu się.
2. Za pychą przychodzi[2] hańba; ale przy pokornych iest[3] mądrość.
3. Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi[4] ie; ale przewrotność przestępców potraci ie.
4. Nie pomogą[5] bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.
5. Sprawiedliwość uprzeymego sprawuie drogę iego; lecz bezbożny dla bezbożności swoiéy upada.
6. Sprawiedliwość uprzeymych wybawia ie; ale przewrotni w złościach[6] poimani bywaią.
7. Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieia iego, a oczekiwanie mocarzów niszczeie.
8. Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na mieysce iego.
9. Obłudnik usty kazi przyiaciela swego; ale sprawiedliwi umieiętnością wybawieni bywaią.
10. Z szczęścia sprawiedliwych[7] miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.
11. Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone.
12. Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż rostropny milczy.
13. Obmowca obchodząc obiawia taiemnice; ale kto iest wiernego serca, tai zwierzonéy rzeczy.
14. Gdzie niemasz dostatecznéy rady, lud upada; ale gdzie[8] wiele rayców, tam iest wybawienie.
15. Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękoiemstwa, bespieczen iest.[9]
16. Niewiasta uczciwa dostępuie sławy, a mocarze maią bogactwa.
17. Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swéy; ale okrutnik trapi ciało swoie.
18. Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieie sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą.
19. Iako sprawiedliwość iest ku żywotowi, tak kto naśladuie złości, bliski iest śmierci.
20. Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobaią, którzy żyią bez zmazy.
21. Złośnik,[10] choć sobie inne na pomoc weźmie, pomsty nie uydzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie.
22. Niewiasta piękna a głupia iest iako kolce złote w pysku u świni.
23. Żądza sprawiedliwych[11] iest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.
24. Nie ieden[12] udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcéy, niż trzeba, a wżdy ubożeie.
25. Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam téż będzie nasycony.
26. Kto zatrzymywa zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który ie przedawa.
27. Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyiaźni; ale kto szuka[13] złego, przyydzie nań.
28. Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi iako latorośl zielenieć[14] się będą.
29. Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
30. Owoc sprawiedliwego iest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry iest.
31. Oto, ieźli się sprawiedliwemu na ziemi nadgroda stawa, tedy daleko więcéy niezbożnemu[15] i grzesnikowi.


Przypisy


Arrow l.svg Prz 10 Prz 11 Prz 12 Arrow r.svg