Słońce zachodzi, ciemnieją góry...

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Taras Szewczenko
Tytuł	Słońce zachodzi, ciemnieją góry...
Pochodzenie	Poezje
Wydawca	Ukraiński Instytut Naukowy
Data wyd.	1936
Druk	Druk B-ci Drapczyńskich
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Bohdan Łepki
Ilustrator	Taras Szewczenko
Tytuł orygin.	Сонце заходить...
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały wybór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

[204]

СОНЦЕ ЗАХОДИТЬ...		Przełożył
		BOHDAN ŁEPKI

Słońce zachodzi, ciemnieją góry,
Milkną na polu ptaszęce chóry.
Cieszą się ludzie, że spocząć mogą,
A ja myślami w szarą godzinę

Lecę w sad ciemny na Ukrainę,

5

Na Ukrainę, tak sercu drogą.
Ciemnieją góry, pola — jak morza,
Na błękit nieba wypływa zorza.
O, zorzo, zorzo! (Łza z oka płynie...)

Czy tu już zeszłaś na Ukrainie,

10

Czy oczy karę szukają ciebie
W godziny szare na sinem niebie?
Czy cię szukają, czy zapomniały?
Jak zapomniały, bodajby spały,

O mojej doli nic nie wiedziały!

15

1847.

Twierdza Orska.

T. SZEWCZENKO NA ZESŁANIU

Autoportret 1848 r.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Taras Szewczenko i tłumacza: Bohdan Łepki.