Pieśni Petrarki/Sonet 21

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Francesco Petrarca
Tytuł Pieśni Petrarki
Data wydania 1881
Wydawnictwo nakładem tłumacza
Drukarz Józef Sikorski
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Felicjan Faleński
Źródło Skany na commons
Indeks stron
Sonet 21.

Podobno do Bokkaczia, ciesząc sic z powrotu jego na łono prawdy.

Płakała miłość i ja z nią (gdyż prawie
Bez jej porady kroku w świat nie zrobię)
Bacząc, jak dziwnie będzie gorzko tobie,
Jeśli cię wolnym więzów jej zostawię.
Teraz, gdy Bóg cię zwrócił ku poprawie,
Z serca, podnosząc w niebo ręce obie,
Dzięki mu składam, że więc twej żałobie
W pomoc z litością śpieszyć chce łaskawie.
Jeśli w powrocie do miłości proga
Przepaści spotkasz znów lub strome skały,
Co od szlachetnych żądz cię odwracały, —

To, żebyś wiedział: ile stroma, sroga,
Jak jest ciernista, jak jest ciężka droga,
Którą jest warto sięgać górnej chwały. —





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Francesco Petrarca i tłumacza: Felicjan Faleński.