P. J. Szafarzyka słowiański narodopis/Dodatki/II/XI

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Pavel Jozef Šafárik
Tytuł P. J. Szafarzyka słowiański narodopis
Data wydania 1843
Wydawnictwo Zygmunt Schletter
Miejsce wyd. Wrocław
Tłumacz Piotr Dahlmann
Tytuł orygin. Slovanský národopis
Źródło Skany na Commons
Inne Cały dodatek II
Pobierz jako: Pobierz Cały dodatek II jako ePub Pobierz Cały dodatek II jako PDF Pobierz Cały dodatek II jako MOBI
Indeks stron


XI. WĘGIERSKO-SŁOWEŃSKIE.

(Z Kollara.)

1.

Plelo djeucza, plelo lan,
Doplelo sa do Dolan;
Doplęlo sa do chrasti:
Chceu ho szuhaj ukrasti.
„Njekradni ma, szuhaj, sam;
Ale ty priď s ludmi k’ nam!“
„„Acz ja pridem s ludmi k’ wam,
Bjelu rużu potrham,
Bjelu ruźu potrham,
Po czerwenej postupam.““


2.

Pjesnje moje, pjesnje,
Wer was ja welo wjem!
Keď ja stato puojdem
Kdeże was ja podjem?
Wer was ja zakopem
Pod moj’ matki stjenu:
Keď ja stato puojdem
Slzy ma zaleju.


3.

Ja som sa nazdala, że sa pole mraczi:
A to sa milimu zaczernjeli oczi!
Ja som sa nazdala, że pole horelo:
A to sa milimu liczko czerwenjelo!
Ja som sa nazdala, że sa pole blyska:
A to si mnoj mily na pisztjalce piska.

Ja sam sa nazdala, że huska letjela:
A ta sa milimu koszelka belela!
Ja sam sa nazdala, że sa pale trasje:
A ta muoj milenky siwje wolky pasje!






XI. WĘGIERSKO-SŁOWEŃSKIE.

(Z Kollara.)

1.

Pełło dziéwczę, len pełło,
Aż do Dolan dopełło;
Dopełło pod leszczynę:
Chce chłopiec kraść dziéwczynę.
„Nie kradźże mnie chłopcze, sam!
Ale przyjdź ty z ludźmi k’ nam!“
„„Jak ja przyjdę z ludźmi k’ wam,
Białą zerwię różyczkę
Białą zerwię różyczkę,
A czerwoną podepcę.


2.

Pieśnie moje, pieśnie,
Oj ja was wiele wiém!
Jak ja stąd tu pójdę,
Gdzież ja was podzieję?
Oj ja was zakopię
Pod méj matki ścianą:
Jak ja stąd tu pójdę
To mnie łzy zaleją.““


3.

Jam sobie myślała, że się pole mroczy:
A to się miłemu zaczérnialy oczy!
Jam sobie myślała, że pole gorzało:
A to się miłemu liczko czerwiéniało!
Jam sobie myślała, że się pole błyszczy;
A to sobie mój miły na piszczałce piszczy!

Jam sobie myślała, że gąska leciała:
A to się miłemu koszulka bielała;
Jam sobie myślała, ze się pole trzęsie:
A to mój mileńki siwe wołki pasie!







Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Pavel Jozef Šafárik i tłumacza: Piotr Dahlman.