Strona:PL P. J. Szafarzyka słowiański narodopis.djvu/223

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.
    XI. WĘGIERSKO-SŁOWEŃSKIE.

    (Z Kollara.)

    1.


    Pełło dziéwczę, len pełło,
    Aż do Dolan dopełło;
    Dopełło pod leszczynę:
    Chce chłopiec kraść dziéwczynę.
    „Nie kradźże mnie chłopcze, sam!
    Ale przyjdź ty z ludźmi k’ nam!“
    „„Jak ja przyjdę z ludźmi k’ wam,
    Białą zerwię różyczkę
    Białą zerwię różyczkę,
    A czerwoną podepcę.


    2.


    Pieśnie moje, pieśnie,
    Oj ja was wiele wiém!
    Jak ja stąd tu pójdę,
    Gdzież ja was podzieję?
    Oj ja was zakopię
    Pod méj matki ścianą:
    Jak ja stąd tu pójdę
    To mnie łzy zaleją.““


    3.


    Jam sobie myślała, że się pole mroczy:
    A to się miłemu zaczérnialy oczy!
    Jam sobie myślała, że pole gorzało:
    A to się miłemu liczko czerwiéniało!
    Jam sobie myślała, że się pole błyszczy;
    A to sobie mój miły na piszczałce piszczy!