Już powrotne moje drogi

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Taras Szewczenko
Tytuł	Już powrotne moje drogi
Pochodzenie	Poezje
Wydawca	Ukraiński Instytut Naukowy
Data wyd.	1936
Druk	Druk B-ci Drapczyńskich
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Bohdan Łepki
Ilustrator	Taras Szewczenko
Tytuł orygin.	Заросли шляхи волі тернами...
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały wybór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

[287]

ЗАРОСЛИ ШЛЯХИ ВОЛІ ТЕРНАМИ...		Przełożył
		BOHDAN ŁEPKI

Już powrotne moje drogi
Zarosły tarniną —
Czy na wieki rozstałem się
Z moją Ukrainą?

Czy już nigdy nie powrócę

5

Do swojego domu
I tych wierszy nie przeczytam
Nigdy i nikomu?
Sam je będę czytać... Boże!

Jakie ciężkie życie!

10

Nie mam serca szerokiego
Z kim dzielić na świecie.
Nie dałeś mi, Boże, doli
W latach mej młodości

I już ona ponoś do mnie

15

Nigdy nie zagości!
Nie dałeś mi serca mego
Połączyć z dziewczęcem
Sercem młodem, — przeminęły

Moje dni w udręce,

20

Na obczyźnie! Nie przeżyłem
Mej młodości w parze,
A na starość nie mam nawet
Z kim szczerze pogwarzyć.

Jakże ciężko, Boże miły,

25

Żyć w tej samotności
I samemu swoje dumy
W swojej duszy nosić.
Nie zwierzyć się, nie pocieszyć

Serca ubogiego,

35

Nie pochwalić, co jest dobre,
I nie skarcić złego.
Wreszcie — umrzeć... O, Boże mój!
O, Boże mój drogi!

Pozwólże mi chociaż spojrzeć

35

Na ten lud ubogi, —
Na tę Ukrainę
I nie dopuść, abym marnie
W obcym kraju zginął!

1849.

Kos-Arał.

FORT NOWOPIETROWSKI — MIEJSCE ZESŁANIA SZEWCZENKI

Akwarela T. Szewczenki

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Taras Szewczenko i tłumacza: Bohdan Łepki.