Duch sieroty (Lenartowicz, 1900)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Skocz do: nawigacja, szukaj
>>> Dane tekstu >>>
Autor Teofil Lenartowicz
Tytuł Duch sieroty
Pochodzenie Śpiewy Polskie nr 1
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1900
Miejsce wyd. Warszawa
Muzyka Ignacy Komorowski
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI (testowo)
Okładka lub karta tytułowa
Indeks stron
DUCH SIEROTY.
Ig. Komorowskiego.

Idzie sobie pachole
Przez zagony przez pole
Wielki wicher ulewa,
A to idzie i śpiewa.

Wyszedł z gaju gajowy
I ozwie się w te słowy

Taka bieda na dworze
A ty śpiewasz nieboże!

Oj! długo ja płakała
Gdy mnie Siostra wygnała
Gdy ja biedna sierota
drżąca stała u płota

Aż raz w nocy w niedzielnéj
Przy dzwonnicy kościelnéj
Mróz wszelakie czucie ściął
I Pan Jezus duszę wziął.


Jedna zimna mogiła
Moją biedę skończyła
Siwy dziad mnie pochował
On mnie płakał żałował

On mnie ubrał w sukienki
Do téj zimnéj trumienki
Teraz nic mi nie trzeba
Idę sobie do Nieba

Oj! Sieroto oj! dziecię
Nic ci nieżal na swiecie?

Zal mi jeno tej łąki
Gdzie fijołki i dzwonki

Żal mi słońca w zachodzie
Kiedy świeci na wodzie
I fujarki wierzbowéj
Znad zielonéj dąbrowy.


Duch sieroty page02.png
Duch sieroty page03.png
Duch sieroty page04.png
Duch sieroty page05.png

W zakładzie sztycharskim Gebethnera i Wolffa.
Дозволено цензурою. Варшава, 6 Марта 1900 г.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Teofil Lenartowicz.


Muzyka jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.